ΤΟΠΙΚΑ

Πέρασε στα ακαδημαϊκά «σαλόνια» η Μαρία Σκαρβέλη

πέρασε-στα-ακαδημαϊκά-σαλόνια-η-μαρ-994212

Ολοκλήρωσε τον κύκλο των σπουδών της και πήρε το πτυχίο της, γεμίζοντας υπερηφάνεια τον σύζυγο και τα παιδιά της αλλά και το παλιό της σχολείο που καμαρώνει την επιτυχία της

Μπορεί φέτος η νέα σχολική χρονιά στον Βόλο αλλά και σε ολόκληρη τη Θεσσαλία να μην έχει ξεκινήσει, μετά το καταστροφικό «χτύπημα» της κακοκαιρίας Daniel, το Εσπερινό Γενικό Λύκειο της πόλης όμως, γιορτάζει μια επιτυχία του. Την… καλή είδηση της δύσκολης εβδομάδας που πέρασε, σε σκηνικό καταστροφής και λάσπης στον Βόλο, όπου πολλά σχολικά κτίρια μετρούν και τα ίδια ζημιές και δεν θα ανοίξουν ούτε την ερχόμενη εβδομάδα, μετέφερε ο υποδιευθυντής του σχολείου της συνοικίας του Αναύρου, Γιώργος Φράγκος. Μαθήτρια του σχολείου, εργαζόμενη και μητέρα δύο παιδιών, ολοκλήρωσε με επιτυχία το πρόγραμμα των σπουδών της στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και έλαβε το πτυχίο της, στην τελετή ορκωμοσίας τον περασμένο Ιούλιο.

Ρεπορτάζ: ΕΛΕΝΗ ΧΑΝΟΥ

Η είδηση που έδωσε χαρά μέσα στη «μαυρίλα» των ημερών, έγινε γνωστή, από τηλέφωνο που έκανε στο παλιό της σχολείο τις προηγούμενες ημέρες, η κ. Μαρία Σκαρβέλη, προκειμένου να ευχαριστήσει τους καθηγητές της που στάθηκαν στο πλευρό της κατά τη διάρκεια της επιστροφής της στα θρανία, με στόχο να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα: να εξελιχθεί στον χώρο της εκπαίδευσης. Τη λήψη του πτυχίου της αφιέρωσε εν μέρει στους καθηγητές της στο Εσπερινό ΓΕΛ Βόλου, που τη βοήθησαν στον αγώνα της και της έδωσαν το εισιτήριο να συνεχίσει.

«Είμαστε υπερήφανοι για κάθε μαθητή μας, για κάθε μαθήτριά μας που τα καταφέρνει. Πρόκειται για μαθητές που αγωνίζονται. Είναι εργαζόμενοι, πολλές φορές έχουν οικογένεια και υποχρεώσεις κι όμως συνεχίζουν με στόχο την προσωπική και επαγγελματική ανέλιξή τους μέσα από την εκπαίδευση», ανέφερε στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ ο κ. Φράγκος.

«Για εμάς ήταν η καλή είδηση μέσα στη μαυρίλα των τελευταίων ημερών, με τα σχολεία να παραμένουν κλειστά», είπε.

Επιστροφή στα θρανία

Η Μαρία Φράγκου είναι σήμερα 38 ετών, παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών, ενός κοριτσιού 10 ετών και ενός αγοριού 8 ετών. Φέτος, προσλήφθηκε ως αναπληρώτρια σε σχολείο στην Αθήνα, όπου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά της και εκεί διδάσκει.

Η ίδια είχε ολοκληρώσει το Λύκειο, συνέχισε σε ΙΕΚ και έβγαλε τη σχολή Προσχολικής Αγωγής για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Μάλιστα, εργάστηκε σε παιδικούς σταθμούς του Δήμου Βόλου για τρία χρόνια και στη συνέχεια ως αναπληρώτρια στη δημόσια εκπαίδευση ως ειδικό βοηθητικό προσωπικό.

«Ο χώρος της εκπαίδευσης μου άρεσε πάντα και ήθελα να εξελίξω τις γνώσεις μου», αναφέρει για την απόφαση που έλαβε πριν από επτά χρόνια να επιστρέψει στα θρανία. «Είχα αναζητήσει λύσεις μέσω ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά το κόστος των διδάκτρων ήταν απαγορευτικό. Αποφάσισα λοιπόν να ξεκινήσω από την αρχή και πήγα στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο, ξεκινώντας τη φοίτησή μου από τη Β΄τάξη», εξηγεί.

Το πρωί στο σχολείο ως αναπληρώτρια και το απόγευμα ως… μαθήτρια

Η Μαρία Σκαρβέλη τα πρωινά εργαζόταν σε σχολεία της πόλης ως αναπληρώτρια και τα απογεύματα παρακολουθούσε ανελλιπώς μαθήματα στο Εσπερινό ΓΕΛ Βόλου.

«Ημουν τυχερή. Είχα εξαιρετικούς καθηγητές που με βοήθησαν γιατί δεν θα μπορούσα να παρακολουθήσω και φροντιστηριακά μαθήματα, τόσο για οικονομικούς λόγους όσο και για λόγους χρόνου. Μόνο με τη βοήθεια των καθηγητών μου, έδωσα πανελλαδικές εξετάσεις και συγκέντρωσα 14.000 μόρια που μου έδωσαν το εισιτήριο για το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στον Βόλο. Πρώτη μου επιλογή ήταν το ειδικής αγωγής, αλλά δεν πτοήθηκα. Γράφτηκα στο τμήμα και ακολούθησα το όνειρό μου», λέει η κ. Σκαρβέλη.

Ομορφος αν και δύσκολος αγώνας

Για τη Μαρία Σκαρβέλη, η απόφαση που έλαβε το 2016 να επιστρέψει στα θρανία σηματοδότησε την έναρξη ενός δύσκολου μεν, όμορφου δε, αγώνα. «Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Συνέχισα να εργάζομαι στο δημόσιο σχολείο ως αναπληρώτρια, έχω δύο μικρά παιδιά να φροντίζω και την ίδια ώρα έπρεπε να παρακολουθώ μαθήματα στο πανεπιστήμιο και να μελετάω. Ηταν δύσκολα, αλλά όχι ακατόρθωτα», αναφέρει η ίδια.

Περνούσε τα μαθήματά της στο πανεπιστήμιο με την πρώτη γιατί σκοπός της ήταν να μπορέσει να ολοκληρώσει τις σπουδές της πάνω στην τετραετία.

«Ειδικά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ήταν ακόμη πιο δύσκολα. Ο σύζυγός μου διορίστηκε στην Αθήνα και έπρεπε να φύγει. Δυσκολεύτηκα συναισθηματικά αλλά και με τα παιδιά», εξηγεί.

Υπερήφανη με το πτυχίο στο χέρι

Στα τέλη του περασμένου Ιουλίου, η Μαρία Σκαρβέλη, κράτησε στα χέρια το πτυχίο της. Για λιγότερο από έναν βαθμό δεν κατάφερε να εκφωνήσει τον όρκο. Την προσπάθειά της στην τελετή ορκωμοσίας χειροκρότησαν ο σύζυγος και τα παιδιά της, οι γονείς της και φίλοι που έσπευσαν να τη συγχαρούν.

«Ενιωσα πολύ μεγάλη συγκίνηση με τους ανθρώπους μου κοντά μου. Και φυσικά ένιωσα υπερήφανη που τα κατάφερα», λέει και προσθέτει ότι θα συνεχίσει σε επίπεδο μεταπτυχιακού είτε στην ειδική αγωγή είτε στη διοίκηση σχολικών μονάδων,

«Παρά τις δυσκολίες, θα το ξανάκανα. Υπήρξαν στιγμές που λύγισα. Που είπα ότι θα παρατήσω. Σκεφτόμουν όμως τον κόπο που είχα κάνει, τις ώρες που στερήθηκα από τα παιδιά μου. Και ήθελα να δώσω κι ένα μάθημα στα παιδιά μου. Ότι όσο δύσκολος κι αν είναι ένας στόχο, με επιμονή και υπομονή μπορεί να επιτευχθεί. Ηταν ένα δύσκολο, αλλά όμορφο ταξίδι», καταλήγει.

Εγγραφείτε στο Newsletter του Ταχυδρόμου