ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

300 Μαργαριτάρια στον Βυθό

300-μαργαριτάρια-στον-βυθό-669450

Του Θωμά Στραβέλη, συγγραφέα – πανεπιστημιακού

56o

Η ζωή μας ταλαντεύεται μεταξύ δύο άκρων, που συμπληρώνουν και σχηματίζουν έναν πίνακα, μέσα στον οποίο διαγράφονται καθαρά οι λίγοι και εκλεκτοί συνάνθρωποί μας. Η αστική κοινωνία, που απειλείται από μια λανθάνουσα αγριότητα, είναι πολύ χαλαρή, τη διακρίνει μια υποκριτική συμπεριφορά. Οι άνθρωποι μοιάζουν με αράχνες, που υφαίνουν, ακατάπαυστα, το γεμάτο δυστυχία δίχτυ τους. Γύρω τους, έχουν απλώσει κι έχουν κάνει να ζει ένας κόσμος ολόκληρος, κινούμενος από κακίες, πάθη και τρελές φιλοδοξίες, μέχρι που και οι λίγοι ενάρετοι, ντροπιασμένοι πια, κάνουν, ακόμα και την αρετή, να μορφάζει. Υπάρχει, βέβαια, και η φτωχή συγγνώμη, μια προσωποποίηση της δαιμονικής δύναμης, που διακρίνουμε μέσα στο σκοτεινό βάθος τής ανθρώπινης καρδιάς, που ωθεί τον άνθρωπο να εκδηλώσει τα κατώτερά του ένστικτα, με ακαταμάχητη δύναμη και ικανότητα. Αν, μερικές φορές, η σκοτεινή αυτή ορμή φαίνεται να είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα μερικών αριβιστών, που κατορθώνουν να εξουσιάζουν την κοινωνία και να επωφελούνται από τις αλλαγές μιας εποχής, σήμερα, η σκοτεινή αυτή ορμή φωλιάζει πιο έντονα μέσα στην ψυχή των ανθρώπων, που δεν βλέπουν μέλλον μπροστά τους και, προφανώς, καμία δυνατότητα αλλαγής, αλλά, αντιθέτως, αισθάνονται μια κακοποιό δύναμη, απέναντι στην οποία κάθε αγώνας είναι μάταιος. Έτσι, από τον αναπόφευκτο θρίαμβο του κακού, αναδύεται ένα είδος θρησκευτικού αισθήματος. Το αίσθημα τούτο δεν αφήνει κανένα χώρο στην απόλυτη απαισιοδοξία, γιατί εμπίπτει με τις καταφανείς δυνάμεις τού κακού και υποβάλλει την αόρατη παρουσία ενός καλού, απείρως ισχυρότερου και απείρως ανώτερου, ακόμη και όταν η ψυχή δεν έχει κατορθώσει, μέχρι τότε να το συλλάβει και να το θαυμάσει. Και αντιλαμβανόμαστε έτσι, ιδίως μέσα από το έργο των συγγραφέων, την συνεχή προσπάθειά τους να δώσουν σχήμα στον λυτρωτικό αυτό θρίαμβο της καλοσύνης. Γιατί υπάρχει και κάτι χειρότερο απ’ το σκοτάδι των ματιών: Το μίσος –σκοτάδι τής ψυχής! Αν δεν υπήρχε, τότε και η πιο άσχημη μέρα θα είχε το φως της…

Εγγραφείτε στο Newsletter του Ταχυδρόμου