ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

300 Μαργαριτάρια στον Βυθό

300-μαργαριτάρια-στον-βυθό-626737

Του Θωμά Στραβέλη, συγγραφέα – πανεπιστημιακού

60ό

Ο σοφός άνθρωπος, κάποια στιγμή στη ζωή του, λέει: «Ωρίμασα. Δεν πιστεύω πια σε καμία υπεροχή». Κι αυτό γιατί ξέρει καλά ότι, εφόσον κάποιος αναζητάει τη σοφία, μπορεί να γίνει σοφός. Αφότου, όμως, δεχτεί ότι τη βρήκε, γίνεται μωρός! Ξέρει, επίσης, ότι πρέπει να μελετήσει πολύ, για να καταλάβει ότι ξέρει λίγα. Και εκείνος που ξέρει λίγα, δεν μιλάει, ενώ εκείνος που μιλάει, δεν ξέρει τίποτα. Και ότι δεν πρέπει να λέει, πάντοτε, όσα γνωρίζει, αλλά να γνωρίζει καλά όσα λέει. Οι στωικοί ισχυρίζονται να στραφούμε στον εαυτό μας, γιατί εκεί θα βρούμε τη γαλήνη. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Άλλοι λένε να βγούμε απ’ τον εαυτό μας και να αναζητήσουμε την ευτυχία και τις απολαύσεις. Αλλά κι αυτό δεν είναι αλήθεια. Οι αρρώστιες έρχονται. Η ευτυχία δεν βρίσκεται, ούτε έξω από μας, ούτε μέσα μας. Η ευτυχία είναι και έξω και μέσα μας. Είναι θεόσταλτη. Αυτό το γνωρίζει ο σοφός. Όπως,με το να παίρνει, γεμίζει το χέρι του, έτσι και με το να δίνει, γεμίζει η καρδιά του. Ο εγωισμός είναι ένας διπλός φακός: Μεγαλώνει τον εαυτό μας και μικραίνει τους άλλους. Είναι ένα ζευγάρι ξυλοπόδαρα, που κάνουν τον άνθρωπο ψηλό, χωρίς, όμως, να τον κάνουν και μεγάλο. Ο σοφός γνωρίζει ότι με τον εγωισμό, χάνεται από τον άνθρωπο κάθε αρετή, όπως τα μεγάλα ποτάμια μέσα στη θάλασσα. Ο σοφός είναι σοφός, γιατί έχει ασπαστεί την άποψη του Αριστοτέλη, που, σύμφωνα μ’ αυτή, ο άνθρωπος, που δεν μπορεί να ζήσει στην κοινωνία και δείχνει ότι δεν έχει την ανάγκη της, είναι ή τέρας ή Θεός…

Εγγραφείτε στο Newsletter του Ταχυδρόμου