Δυο μεγάλα γεγονότα –επιτέλους ευχάριστα– σημάδεψαν την προηγούμενη εβδομάδα και περίπου μονοπώλησαν το ενδιαφέρον των Ελλήνων.
Μιλάμε για τη μεγάλη επιτυχία της κατάκτησης από την Εθνική ομάδα μπάσκετ την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στο EUROBASKET 2025. Το εθνικό μας συγκρότημα 3η δύναμη της Ευρώπης. Επιτυχία που περιμέναμε 16 χρόνια να τη ζήσουμε. Η μικρή μας Ελλάδα θριάμβευσε.
Και επί τέλους δυο χαρούμενα γεγονότα που ήρθαν σε μια εποχή που καθημερινά δεν ακούμε τίποτε άλλο στις ειδήσεις όπου κυριαρχούν τα εγκλήματα, τα διαρκώς αυξανόμενα περιστατικά παραβατικότητας, οι εκβιασμοί, οι ληστείες, οι πολιτικοί διαξιφισμοί, αντεγκλήσεις, η τοξικότητα, οι γενικές παρανομίες, οι πόλεμοι που χάνονται άδικα τόσοι και τόσοι και δυστυχώς και παιδιά, οι απειλές πολέμου και τόσα άλλα καλά που βιώνουμε στη σημερινή κοινωνία μας. Ήρθε κατ’ αρχάς αυτή η επιτυχία της Εθνικής ομάδας του μπάσκετ, της επίσημης αγαπημένης των Ελλήνων μας εκεί στη Λετονία και πλημμύρισε χαρά, ενθουσιασμό και εθνική περηφάνεια.
Και παρά τη βαριά ήττα που υποστήκαμε στον προηγούμενο αγώνα από την Τουρκία, από την οποία υποστήκαμε και χλευασμούς και προκλητικές δηλώσεις – το κάνουν συχνά αυτό οι φίλοι μας οι Τούρκοι -, για την ήττα μας.
Πληγώνοντας έτσι την εθνική μας υπερηφάνεια και τον εθνικό μας εγωισμό, τα παιδιά αυτά της ομάδας, έδωσαν κατάθεση ψυχής και με παλικαρίσια ψυχικά αποθέματα παίζοντας συνετά με την καθοδήγηση του εθνικού μας Θεσσαλού προπονητή Βασίλη Σπανούλη, μετά από συγκλονιστικό αγώνα, κέρδισαν στην ημιτελική φάση την αντίστοιχη ομάδα της Φιλανδίας και κατέκτησαν την 3η θέση, χάλκινο μετάλλιο, σκορπίζοντας ρίγη ενθουσιασμού και συγκίνηση και υπερηφάνεια σ’ όλους τους Έλληνες.
Ο Γιάννης, ο Κώστας και ο Θανάσης, οι αδελφοί Αντετοκούμπο, ο Σλούκας, ο Παπανικολάου, ο Μήτογλου, ο Ντόρσεϊ, ο Τολιόπουλος, ο Λαρεντζάκης, ο Καλαϊτζάκης, ο Σαμοντούροφ, ο Ζούγρης και ο Κατσίβελης ήσαν συγκλονιστικοί και φρόντισαν να μας προσφέρουν χαρά και ενθουσιασμό, συγκίνηση, υπερηφάνεια και εθνική ανάταση μετά από 16 χρόνια.
Αυτή η Εθνική ομάδα έχει μέλλον μπροστά της και τα καλύτερα θα ακολουθήσουν.
Παρακολουθώντας τον αγώνα συζούσαμε και εμείς τον ενθουσιασμό και την συγκλονιστική παρουσία 3.000 και πλέον τυχερών Ελλήνων φιλάθλων που πήγαν στη Λετονία για συμπαράσταση της Εθνικής και οι οποίοι δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να παροτρύνουν τους παίκτες με το χαρακτηριστικό σύνθημα «ΕΛΛΑΣ ΟΛΕ – ΟΛΕ» και βέβαια μετά τη νίκη αυτή, άρχισαν τα πανηγύρια, χαρές και τραγούδια ακολούθησαν από τους διεθνείς μας και από τον κόσμο. Επαινετές και συγκινητικές ήταν και οι δηλώσεις του καλύτερου, ανάμεσα στους καλούς, Γιάννη Αντετοκούμπο.
Ακούγοντάς τον σκέφτηκα πόσο Έλληνες είμαστε εμείς και πόσα αγάπη έχουμε εμείς για την πατρίδα μας μπροστά σ’ αυτόν. Αυτόν, τον πρώτο παίκτη των Αμερικάνικων πρωταθλημάτων μπάσκετ, αυτόν που εκθείαζε τις ικανότητες του Τούρκου παίκτη Σογκούν και που εκείνον με τη δήλωσή του προσπάθησε να μειώσει την αξία του. Αυτόν τον παίκτη της Ευρώπης. Αυτόν τον παίκτη που ήταν πρωτεργάτης της επιτυχίας της κατάκτησης του χάλκινου μεταλλίου.
Είχαμε όμως και μια άλλη εθνική επιτυχία, μεγάλη επιτυχία. Ο ιπτάμενος επικοντιστής, το χαμογελαστό αγόρι ο Μανόλο, κατέκτησε την 2η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου που έλαβε χώρα στην μακρινή Ιαπωνία.
Ο αέρινος Μανόλο πέρασε με ευκολία τα 6 μ. και 5 εκ. και πήρε το αργυρό μετάλλιο. Η Ελλάδα μας δεύτερη στον κόσμο μέσω του Μανόλο. Ο αγώνας ήταν συγκλονιστικός. Συναγωνίζονταν τελικά – όταν τα άλλα μεγαθήρια του επί κοντό σταμάτησαν όταν ο πήχης ήταν κάτω από τα 6 μ. – με τον Ντουμπλάνις, φαινόμενο του αθλήματος, ποιος θα κατακτήσει την 1η θέση. Αλλά ο Σουηδός προς το παρόν είναι ανίκητος. Καταρρίπτει το ένα παγκόσμιο ρεκόρ μετά το άλλο.
Ο Μανόλο προσπάθησε στα 6 μ. και 10 εκ. αλλά από μικρή λεπτομέρεια έριξε τον πήχη. Όμως, το μέλλον του είναι μπροστά και θα έρθει σύντομα και η πρώτη θέση.
Και εδώ συγκίνηση, ενθουσιασμός και εθνική υπερηφάνεια. Παρακολουθούσαμε όλοι με κομμένη την ανάσα κάθε φορά που ο Μανόλο ξεκινούσε για το άλμα. Δυστυχώς στο ίδιο πρωτάθλημα το άλλο μεγαθήριο του άλματος δεν είχε την ίδια τύχη.
Ο αγαπημένος των Ελλήνων, ο γίγαντας Τεντόγλου, ο παγκόσμιος πρωταθλητής που τόσες επιτυχίες, χαρές και συγκινήσεις μας χάρισε, υπέφερε από ενοχλήσεις στα πόδια και δεν μπόρεσε να αγωνισθεί με αξιώσεις για μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα δεν τελείωσε και τις προσπάθειες που είχε λόγω ενοχλήσεων. Δεν πειράζει ρε Μίλτο, γρήγορα θα πάρεις τη ρεβάνς.
Επιτυχία ήταν επίσης και η 5η θέση σ’ αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, που κατέκτησε η Ελίνα Τζένγκου στον ακοντισμό. Η Ελίνα προσδοκούσε καλύτερη θέση και μετάλλιο, αλλά αυτό δεν έγινε. Δεν πειράζει. 5η στον κόσμο δεν είναι και μικρή υπόθεση. Είναι επιτυχία.
Είχαμε όμως και μια άλλη παγκόσμια επιτυχία. Ο Γεώργιος Κουγιομτσίδης που έλαβε μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα πάλης στα 79 κιλά στην ελληνορωμαϊκή πάλη, κατέλαβε την πρώτη θέση, κάνοντας και εμάς να νιώσουμε ιδιαίτερη υπερηφάνεια καθώς είναι και ο πρώτος Έλληνας παλαιστής που έχει τέτοια διάκριση σε παγκόσμιο πρωτάθλημα.
ΕΛΛΑΣ ΟΛΕ – ΟΛΕ.
Σε ευχαριστούμε εθνική ομάδα μπάσκετ. Σε ευχαριστούμε αέρινε Μανόλο. Σε ευχαριστούμε Γ. Κουγιομτσίδη και όλους τους αθλητές που μας δίνετε την ευκαιρία να βλέπουμε με υπερηφάνεια την Γαλανόλευκη να κυματίζει μετά από τέτοιες επιτυχίες.


