ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Το γλίστρησμα

το-γλίστρησμα-1043016

Του Δημήτρη Αντωνίου

Πρωτοάκουσα αυτή την ιστοριούλα πριν από αρκετά χρόνια από τον γνωστό Κερασιώτη, Αλέξανδρο Μιαρίτη, καταπληκτικό αφηγητή και με αρκετή δόση πολιτισμένου και καυστικού χιούμορ.

Κάποτε στο εν λόγω χωριό διορίσθηκε ένας ιερέας ο οποίος, μεταξύ των άλλων καθηκόντων του, ήταν επιφορτισμένος και με το καθήκον του πνευματικού, κοινώς του εξομολόγου. Τα άτομα που εξομολογούνταν ήταν κυρίως παιδιά και κυρίες, τόσο παντρεμένες, όσο και ελεύθερες. Φυσικά οι άνδρες απείχαν αυτού του μυστηρίου, διότι ως γνωστόν είναι «αναμάρτητοι».

Μεταξύ των γυναικών, το αμάρτημα της απιστίας κυριαρχούσε με τους «αναμάρτητους» εμπλεκόμενους και ο σοφός ιερέας συνέστησε στις εξομολογούμενες να μην χρησιμοποιούν τον όρο «αμάρτησα», αλλά να χρησιμοποιούν τον όρο «γλίστρησα».

Καθώς περνούσε ο καιρός το αμάρτημα του «γλιστρήματος» σχολιάζονταν και στο καφενείο του χωριού και άπαντες γνώριζαν τι σήμαινε το «γλίστρησμα». Κάποια στιγμή ο ιερέας του χωριού, λόγω συνταξιοδότησης, αντικαταστάθηκε από νέον ιερέα, ο οποίος φυσικά δεν είχε ενημερωθεί από τον προκάτοχό του για τα περί «γλιστρήσματος» των γυναικών. Οι κυρίες, πιστές στην παράδοση της εξομολόγησης, συνέχισαν να προσέρχονται στον νέο ιερέα και να εξομολογούνται τα περί «γλιστρήσματος» και κακοτοπιών. Ο νεότερος, μη γνωρίζοντας την κρυφή σημασία του γλιστρήσματος, εκλάμβανε τούτο στην κυριολεξία και σε αυτό το χωριό που είχε πλήθος γκαλντεριμιών, το γλίστρημα είναι τελείως φυσιολογικό.

Κάποια στιγμή, ο νέος ιερέας συνάντησε τον Πρόεδρο του χωριού και τον ενημέρωσε για την πληθώρα των «γλιστρημάτων» εκ μέρους των κυριών του χωριού. Στο άκουσμα του «γλιστρήσματος» από τον ιερέα, ο Πρόεδρος ξέσπασε σε γέλια.

Ιερέας: «Πρόεδρε, το πρόβλημα είναι σοβαρό. Πολλές κυρίες παραπονούνται πως γλιστρούν. Πρέπει να κάτι να κάνετε για να αποφεύγονται τα γλιστρήματα».

Οσο περισσότερο ο ιερέας νουθετούσε τον Πρόεδρο, τόσο αυτός ξεστρίβονταν στα γέλια. Τελικά ο ιερέας δεν άντεξε και διέπραξε το αμάρτημα της προδοσίας της εξομολόγησης.

Ιερέας: «Πρόεδρε, μη γελάς, η ίδια η γυναίκα σου την περασμένη εβδομάδα γλίστρησε τρεις φορές».

Περιττό να περιγράψουμε το αίσθημα του προέδρου και του κρύου ιδρώτα που τον έλουσε. Ωστόσο οι Αγγλοσάξονες επινόησαν ένα έξυπνο ρητό, το οποίο λέει: «Το αμαρτάνειν εστί ανθρώπινον, το συγχωρείν εστί Θείον». Μιας και το αναγνωστικό κοινό αποτελείται και από χιλιάδες αγγλομαθείς, παραθέτουμε και την αγγλική έκφραση: «to err is human, to forgive is divine». Ας ελπίσουμε ότι ο πρόεδρος του Αγραφιώτικου χωριού θα επέδειξε κατανόηση και θα συγχώρεσε τη σύζυγό του που «γλίστρησε», αλλά μετάνιωσε και υποσχέθηκε πως δεν θα «ξαναγλίστραγε». Βέβαια, ο ίδιος θα μπορούσε να επικαλεστεί των Μωσαϊκό Νόμο και να εφαρμόσει το «οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» και στα νεοελληνικά «μία σου και μία μου».

Μιας και ο λόγος γίνεται περί της συζυγικής απιστίας ή κατά τον Μωσαϊκό Νόμο περί «μοιχείας», ο αείμνηστος πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ανδρέας Παπανδρέου, θα μείνει στην Ιστορία ως ο καταργήσας το νόμο «περί Μοιχείας», ενός νόμου ο οποίος κυριολεκτικά εξευτέλιζε την αξιοπρέπεια δύο ανθρώπων δια βίου.

Εάν όμως ανατρέξουμε και στους αρχαίους μας προγόνους, η πολυγαμία και η απιστία μεταξύ των θεών ήταν το κατεξοχήν θεϊκό «σπορ». Δεν υπήρχε θεός ή θεά που δεν είχε και μερικά εξώγαμα. Ο περίφημος ήρωας Ηρακλής ήταν γιος του Δία, αλλά όχι της Ήρας που ήταν η σύζυγός του.

Εγγραφείτε στο Newsletter του Ταχυδρόμου