ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Η αγάπη… δίνει ζωή

η-αγάπη-δίνει-ζωή-1042734

Της Κικής Γιαμουρίδου, αρθρογράφου – κειμενογράφου λογοτεχνικών κειμένων, αν/προέδρου της φιλανθρωπικής δράσης «Θαύμα»

Το χιόνι σκέπασε τα πάντα. Με δυσκολία βλέπω από το παράθυρο τη μεγάλη αυλή μας. Ούτε η βρύση φαίνεται πια, ούτε ο ξύλινος καναπές, που μαστόρεψε ο παππούς. Το πράσινο χρώμα των δέντρων κρύφτηκε κι αυτό. Όλα λευκά…μοιάζουν ίδια.

Το μικρότερο είναι η αμυγδαλιά μας. Πέρυσι τη φυτέψαμε, με τη γιαγιά. Ήθελα πολύ να έχουμε μια «νυφούλα» ανάμεσα στα τόσα ψηλά δένδρα. Μόνη μου τη φροντίζω. Ρωτώ συνεχώς τους μεγάλους: πώς να την περιποιηθώ με τον καλύτερο τρόπο;

Σκαλίζω το χώμα γύρω της, την ποτίζω προσεκτικά, μακριά από τη ρίζα, με το μοβ μικρό μου ποτιστήρι. Γίναμε φίλες. Κάθε πρωί της λέω καλημέρα και το βράδυ την καληνυχτίζω.

Τώρα, όμως, νιώθω θλίψη. Η αγαπημένη μου «αμυγδαλιά του Φλεβάρη» – αυτό είναι το όνομά της – κρυώνει. Δεν μπορεί να μου μιλήσει, να μου το πει, μα το ξέρω.

Περιμένω με λαχτάρα να την αντικρίσω με ροζ και λευκά λουλουδάκια, μα δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρει. Είναι μικρή και το κρύο τσουχτερό.

Θέλω πολύ να τη βοηθήσω. Όλο τον χρόνο περιμένω να την καμαρώσω. Ενδιαφέρομαι συνέχεια. Η μαμά λέει: ότι πρέπει να ασχολούμαστε με όλα όσα αγαπάμε. Καταλαβαίνουν, χαίρονται, ανθίζουν. Η αγάπη δίνει ζωή. Η αγάπη νικά.

Αυτό λοιπόν θα κάνω και τώρα. Θα φορέσω τις κόκκινες γαλότσες μου, το σκουφί και το κασκόλ και θα τρέξω κοντά της. Πρέπει να της δώσω δύναμη και κουράγιο.

«Αγαπημένη μου φίλη, συγγνώμη που χαθήκαμε. Σε κοιτάζω συνεχώς μέσα από το τζάμι, μα σ’ άφησα μόνη σου. Να ξέρεις, όμως, πως παρακαλάω να είσαι καλά και πως θέλω να γίνεις όμορφη, ψηλή και ξεχωριστή».

Ξαφνικά…ένα κλαδάκι της τίναξε το χιόνι πάνω στο αδιάβροχο μου και φάνηκαν τα άνθη του.

«Τα κατάφερες! Ναι, έχεις λουλούδια. Σ’ αγαπώ! Είσαι η πιο όμορφη αμυγδαλιά. Θα μοσχοβολήσει ο τόπος. Η αγάπη τελικά ανθίζει τα πάντα».

Χόρευα με δυσκολία, έπεφτα άτσαλα στο χιόνι και σηκωνόμουν κι εκείνη έστεκε εκεί….περήφανη. Πόσο ευτυχισμένες κι οι δύο! Πώς μπορούν να ανατραπούν όλα τόσο απλά!

Εγγραφείτε στο Newsletter του Ταχυδρόμου