Από την Αθήνα στα χωράφια…

Τελευταία ενημέρωση: 2012-12-03, 12:19:53
  Από  την   Αθήνα   στα  χωράφια…
Γυρίζουν από την Αθήνα στον τόπο καταγωγής τους, στη Μαγνησία, με σκοπό να καλλιεργήσουν τα χωράφια των γονιών τους, αλλά συναντούν μπροστά τους ανυπέρβλητα εμπόδια, που φαντάζουν βουνό…
Όπως λέει ο Πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου Μαγνησίας Θανάσης Κούντριας εκατοντάδες είναι οι νέοι, γύρω στα 30, οι οποίοι την τελευταία τριετία που ξεκίνησε η κρίση έχουν έλθει κυρίως από την Αθήνα με σκοπό να μείνουν μόνιμα στον τόπο της καταγωγής τους και αποφασισμένοι να ασχοληθούν με τη γη των πατεράδων τους. 

Ρεπορτάζ: 
ΑΝΤ. ΤΣΕΛΕΝΤΗΣ 

Μόνο στη δική του επιχείρηση ο κ. Κούντριας έχει δώσει πληροφορίες σε περισσότερα από εκατό άτομα, άντρες και γυναίκες, που κατάγονται από διάφορες ημιαστικές και αγροτικές περιοχές της Μαγνησίας. Όπως σημειώνει, οι προτιμήσεις τους για την καλλιέργεια που σκοπεύουν να ξεκινήσουν στα χωράφια της οικογένειάς τους δεν είναι συγκεκριμένες. Ποικίλλουν. Αντίθετα οι περισσότεροι ενδιαφέρονται για τα Προγράμματα Νέων Γεωργών. Δυστυχώς, όπως λέει ο Πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου Μαγνησίας, το τελευταίο πρόγραμμα ξεκίνησε το 2009. Έκτοτε ουδέν. Ας ελπίσουμε, όπως λέει, ότι δεν θα αργήσει. Η επιχορήγηση ήταν 40.000 ευρώ, τελικά δόθηκαν 20.000 ευρώ σε όποιον εντάχθηκε στο πρόγραμμα. Και αυτά καλά είναι, σημειώνει ο κ. Κούντριας, καθώς είναι πεπεισμένος ότι για να έχει ελπίδες κάποιος που θέλει να ασχοληθεί με τη γεωργία θα πρέπει να πληροί ελάχιστες κάποιες προϋποθέσεις. Να έχει ικανό, όπως σημειώνει, γεωργικό κλήρο (οικογενειακό ή μισθωμένο) και επιπλέον να έχει ένα πρώτο μικρό κεφάλαιο για να καλύψει τις δαπάνες καλλιέργειας και το στοιχειώδη εξοπλισμό για τις αγροτικές εργασίες. Από εκεί και πέρα, όπως προσθέτει ο πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου Μαγνησίας, θα πρέπει να εξετάσει και τις δυνατότητες για τη δημιουργία Ομάδας Παραγωγών, ενώ τα επόμενα βήματά του θα πρέπει να κάνει είναι να προχωρήσει στην τυποποίηση και πιστοποίηση των προϊόντων του. 

 Πετυχημένα 
 παραδείγματα 

Τώρα που η ανεργία τσακίζει κόκαλα, τώρα που η ζωή στα αστικά κέντρα είναι αβίωτη, πολλοί είναι αυτοί που επανακάμπτουν στα χωριά τους. Όσοι είναι αμύητοι και δεν έχουν σχέση με τη γεωργία δεν θα έχουν μπροστά τους εύκολο δρόμο. Αντίθετα θα συναντήσουν πολλά εμπόδια και δυσκολίες. Καλύτερα να μην τρέφουν αυταπάτες. Αυτό δείχνουν άλλωστε τα πετυχημένα παραδείγματα από αγρότες της Μαγνησίας που μπορούν και καρπώνονται σήμερα ένα σημαντικό εισόδημα από τη γεωργία, ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις οι συγκεκριμένοι αγρότες ασχολούνται για χρόνια με τη γεωργία, ενώ ορισμένοι εξ αυτών έχουν και το εφόδιο της θεωρητικής κατάρτισης καθώς διαθέτουν πτυχίο γεωπόνου. 

Όλα τα παραπάνω δεν είναι φυσικά μονόδρομος. Σε ελάχιστες περιπτώσεις οι ίδιοι οι αγρότες αντιλήφθηκαν την αξία μίας ισχυρής συνεταιριστικής οργάνωσης και σήμερα είναι σε θέση να απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τη συμμετοχή τους σε μία οργάνωση που τα προϊόντα της είναι περιζήτητα στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ισχυρού Συνεταιρισμού στη Μαγνησία δεν θα μπορούσε να είναι από αυτόν του Συνεταιρισμού Ζαγοράς. Η άριστη ποιότητα των μήλων ΖΑGORIN αποδίδει σημαντικά οφέλη στα μέλη του. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι από τις ελάχιστες περιοχές όπου υπάρχει σημαντική ηλικιακή ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού, ενώ με την εφαρμογή νέων μεθόδων καλλιέργειας πυκνής φύτευσης, σε μορφή παλμέτας, που αποδίδει 5 - 6 τόνους το στρέμμα, έναντι 2 τόνων που αποδίδει η σημερινή μέθοδος μηλοκαλλιέργειας, εκτιμάται ότι πολύ σύντομα θα συμβάλλει στην αύξηση της ποσότητας που εμπορεύεται κάθε χρόνο ο Συνεταιρισμός Ζαγοράς. Μία ποσότητα που κυμαίνεται από 12.000 - 14.000 τόνου το χρόνο. Άλλωστε η ζήτηση για τα περίφημα μήλα Ζαγοράς είναι τεράστια .Η προσφορά ήταν πάντοτε το πρόβλημα… 

Δεν είναι όμως μόνο το παράδειγμα του Συνεταιρισμού Ζαγοράς το πλέον πετυχημένο παράδειγμα. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις αγροτών που μεμονωμένα ή σε ομάδες παραγωγών που έχουν προχωρήσει τις αγροτικές επιχειρήσεις τους σε διάφορες περιοχές της Μαγνησίας με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα. 

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι αυτή του γεωπόνου Χαράλαμπου Αραμπατζή στην περιοχή του Βελεστίνου. Τα δύο τελευταία χρόνια κάνει εξαγωγές ρίγανης στη Γερμανία την οποία καλλιεργεί σε μία έκταση 140 στρεμμάτων, ενώ ετοιμάζεται σε λίγο καιρό να κάνει εξαγωγές και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε προϊόντα όπως τα φασόλια, τα ρεβίθια και οι φακές τα οποία καλλιεργεί σε μία έκταση 100 στρεμμάτων. Εξυπακούεται. ότι κ. Αραμπατζής έχει δικό του συσκευαστήριο και ότι όλα τα προϊόντα που παράγει είναι πιστοποιημένα κατά ΑGRO 2.1 και ΑGRO 2.2 Εκτός από τα παραπάνω ο ίδιος παραγωγός παράγει και γλυκάνισο για τις ανάγκες των οινοποιείων της περιοχής μας. 

Και αν στην περίπτωση του κ. Αραμπατζή το πτυχίο του γεωπόνου αποτέλεσε ένα πολύτιμο εφόδιο στο δρόμο προς τη επιτυχία, στην περίπτωση μία Ομάδας Παραγωγών από το Διμήνι η αγάπη για τα χωράφια και η σκληρή δουλειά πολλών χρόνων, φαίνεται να είναι εκείνα που έχουν καθιερώσει τα αγροτικά προϊόντα τους μέσα στα ράφια των μεγάλων και γνωστών αλυσίδων λιανικής πώλησης τροφίμων. Ο λόγος για μία Ομάδα δέκα παραγωγών από το Διμήνι. Απόφοιτοι Λυκείου οι περισσότεροι και με ηλικία γύρω στα 45, κατάφεραν να τυποποιήσουν τα προϊόντα που παράγουν. Τομάτα και αγγούρια είναι τα προϊόντα που καλλιεργούν εδώ και χρόνια. Ο κάθε παραγωγός - μέλος της Ομάδας, έχει θερμοκήπια από 5- 8 στρέμματα, ενώ έχουν προχωρήσει και στην κατασκευή ενός μοντέρνου θερμοκηπίου 18 στρεμμάτων στις Μικροθήβες το οποίο κόστισε 1.800.000 και το οποίο επιχορηγήθηκε και από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για Ομάδες Παραγωγών. Όλα αυτά έδωσαν στα μέλη της Ομάδας τη δυνατότητα να τυποποιήσουν και να πιστοποιήσουν τα προϊόντα τους. Σήμερα με την επωνυμία «Αγροκτήματα Βόλου» τα συγκεκριμένα προϊόντα τα βρίσκει κανείς στις γνωστές αλυσίδες τροφίμων του Βασιλόπουλου, του Μαρινόπουλου και στις αλυσίδες τροφοδοσίας χοντρικής πώλησης ΜΑΚΡΟ και ΕΝΑ. Μιας και ο λόγος για το Διμήνι οι γεωπόνοι κάνουν λόγο για τα άριστης ποιότητας πεπόνια που παράγει η περιοχή και η οποία, όπως λένε, οφείλεται στην υψηλή αγωγιμότητα (αλατότητα) που έχει το έδαφος του πρώην Δήμου Αισωνίας και που δίνει μία γλυκύτατη γεύση στο τελικό προϊόν. 

Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε και τις εξαγωγές που κάνουν εδώ και χρόνια οι έξι παραγωγοί που έχουν θερμοκήπια στην περιοχή των Λεχωνίων και που προωθούν τη γαρδένια σε ξένες αγορές όπως η Ιταλία και η Ολλανδία. 

Η ελιά

Κατά κοινή ομολογία η φετινή ελαιοπαραγωγή σε όλη τη χώρα είναι ίσως η μεγαλύτερη από τη δεκαετία του ΄80. Δυστυχώς όμως για μία ακόμη χρονιά οι τομές θα είναι εξευτελιστικές αφού ελιές Πηλίου (ποικιλία Χαλκιδικής) φετινής σοδειάς πουλήθηκαν 0,40 ευρώ το κιλό. Εκείνη που έχει κάποια καλή τιμή είναι η ελιά Καλαμών, που μπορεί να φθάσει από 1,80 - 2 ευρώ το κιλό. Γιατί τόσο μεγάλη διαφορά στην τιμή; Είναι πιο εύγευστες λέει ο Πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου Μαγνησίας και πιο ανθεκτικές, όπως προσθέτει, στο μύκητα verticilio album που προσβάλει το ριζικό σύστημα της ελιάς.

Το δυσάρεστο με την καλλιέργεια της ελιάς στο Πήλιο είναι ότι ο αγροτικός πληθυσμός που ασχολείται με την ελαιοκαλλιέργεια είναι γηρασμένος. Ελάχιστες οι καινοτόμες ιδέες για την τυποποίηση και την πιστοποίησή τους. Όλα αυτά όταν είναι γνωστό ότι ακόμη και μη ελαιοπαραγωγές χώρες κάνουν θαύματα στις ξένες αγορές με το ελληνικό ελαιόλαδο. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα δύο τελευταία χρόνια εταιρία από την Αυστρία έχει έλθει σε συμφωνία με 30 βιοκαλλιεργητές από το Πήλιο (Αργαλαστή, Μηλίνα, Λαύκο, Γατζέα και Λεχώνια) και προμηθεύεται 30 τόνους βιολογικό λάδι που το αγοράζει μέχρι 6 ευρώ το κιλό. Οι Αυστριακοί δεν τα δίνουν έτσι τα λεφτά τους φυσικά. Ζητούν κάποια προαπαιτούμενα. Να έχουν μαζέψει οι παραγωγοί τις ελιές τους σε κλούβες μέχρι τις 15 Νοεμβρίου και την ώρα της παραγωγής του ελαιολάδου η οξύτητα (χαράκια) του ελαιολάδου να μην υπερβαίνει το 0.2. 

Μία από τις όχι πολλές αξιόλογες προστάσεις τυποποίησης είναι αυτή που ετοιμάζουν παραγωγοί στο Πήλιο, οι οποίοι έχουν δρομολογήσει τις διαδικασίες να αρχίσουν τη διάθεση σε ενιαία συσκευασία με τρία διαφορετικά προϊόντα από βιολογική ελιά (μικρή συσκευασία ελαιολάδου, ένα μικρό βάζο από ελιές και σαπούνι από βιολογικό λάδι). 

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
9
=