Αγχος και κόπωση οι σύγχρονες απειλές στους χώρους εργασίας

Τελευταία ενημέρωση: 2019-10-10, 17:45:40
Αγχος και κόπωση οι σύγχρονες απειλές στους χώρους εργασίας

Τονίστηκε στο περιθώριο προσυνεδριακής ημερίδας στο Valis Resort, ενόψει του 2ου πανελληνίου συνεδρίου για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία

 

Εργασιακό άγχος και επαγγελματική εξουθένωση συνιστούν κάποιους από τους αναδυόμενους επαγγελματικούς κινδύνους για τους εργαζόμενους την τελευταία 20ετία. Την ίδια ώρα που τα εργατικά ατυχήματα με την παραδοσιακή τους μορφή δείχνουν να μειώνονται στη χώρα, η βιομηχανική επανάσταση φαίνεται να φέρνει τους εργαζόμενους αντιμέτωπους με νέες απειλές που όμως στην Ελλάδα δεν έχουν καν οριστεί, πόσο μάλλον καταγραφτεί για να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν. «Αυτή τη στιγμή δουλεύουμε με βάση την ευρωπαϊκή εμπειρία», ανέφερε η πρόεδρος του ΕΛΙΝΥΑΕ (Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας), Ρένα Μπαρδάνη στο περιθώριο ημερίδας, που πραγματοποιήθηκε χθες στο ξενοδοχείο Valis Resort στην Αγριά με τη συμμετοχή εκπροσώπων του επιχειρηματικού κόσμου, των εργαζομένων, αλλά και του κλάδου των τεχνικών ασφαλείας.

Η ημερίδα για την «Προαγωγή της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία», εντάχθηκε στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου που ξεκίνησε από τον Βόλο ενόψει του 2ου πανελληνίου συνεδρίου για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, που θα πραγματοποιηθεί από το ΕΛΙΝΥΑΕ στην Αθήνα, στις 18 και 19 Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με την κ. Μπαρδάνη «ζούμε την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Η ρομποτική, η τεχνική νοημοσύνη και άλλες επαναστατικές καινοτομίες διαμορφώνουν ένα νέο εργασιακό μοντέλο στο οποίο αντιστοιχούν νέες ευκαιρίες, νέοι επαγγελματικοί κίνδυνοι, νέα εργαλεία αντιμετώπισης.

Σήμερα μιλάμε για εργασιακό άγχος, για επαγγελματική εξουθένωση, κίνδυνοι που χαρακτηρίζονται από τους ειδικούς ως «αναδυόμενοι» που σιγά - σιγά εκτοπίζουν τους παραδοσιακούς που δεν παύουν όμως να υπάρχουν. Η υγεία και η ασφάλεια πρέπει λοιπόν και αυτή να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και να ενσωματώσει πολιτικές διαχείρισης όλων αυτών των κινδύνων. Οι προκλήσεις λοιπόν είναι μεγάλες για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και για τη χώρα μας.

Το μέλλον το βιώνουμε καθημερινά στο παρόν και αυτό έχει να κάνει με την ταχύτητα με την οποίαν τρέχουν οι νέες τεχνολογίες. Έτσι, οι προσαρμογές στα νέα δεδομένα πρέπει να είναι ταχύτατες διαφορετικά θα μας ξεπεράσουν. Θα πρέπει να γίνουμε συνδιαμορφωτές του μέλλοντος, προλαβαίνοντας τις εξελίξεις με τρόπο ενεργητικό».

Η ίδια σημείωσε ότι δυστυχώς ακόμη στην Ελλάδα οι σύγχρονες επαγγελματικές απειλές δεν έχουν ούτε καν οριστεί για να μπορέσουν να καταγραφτούν και να αντιμετωπιστούν. Μάλιστα ένας από τους στόχους του συνεδρίου που θα γίνει τον Νοέμβριο είναι αυτός ακριβώς: ο ορισμός των αναδυόμενων επαγγελματικών κινδύνων προκειμένου να ξεκινήσει έρευνα για την καταγραφή κρουσμάτων στους χώρους εργασίας.

Στην υπόθεση αυτή το ΕΛΙΝΥΑΕ έχει στο πλευρό του τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας. «Οι δεσμοί συνεργασίας του ΣΒΘΣΕ με το ΕΛΙΝΥΑΕ, είναι μακροχρόνιοι και δυνατοί. Υποστηρίξαμε από την αρχή την ίδρυσή του ΕΛΙΝΥΑΕ, ως πολύτιμο δημιούργημα των κοινωνικών εταίρων. Διεκδικήσαμε τη δημιουργία του παραρτήματος με έδρα τον Βόλο και περιφέρεια εμβέλειας δράσης τις Περιφέρειες της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας.

Στόχος μας ήταν το παράρτημα να ενταχθεί ενεργά σε ένα ολοκληρωμένο δίκτυο για την προαγωγή της υγείας και της ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους, και επιδιώξαμε αυτό να εξελιχθεί σε ένα αξιόπιστο εργαλείο κάλυψης των αναγκών των επιχειρήσεων και των εργαζομένων στην ασφαλή και έγκυρη πληροφόρηση και επιμόρφωση τους για τόσο σημαντικά ζητήματα», σημείωσε η πρόεδρος Ελένη Κολιοπούλου.

Η ίδια υπογράμμισε ότι «επιχειρήσεις και εργαζόμενοι σε θέματα υγείας και ασφάλειας αναλαμβάνουν κοινές δράσεις και αυτό γιατί είναι κοινό το ενδιαφέρον μας για την ελαχιστοποίηση εκείνων των παραγόντων που επηρεάζουν αρνητικά την αποτελεσματικότητα και την παραγωγικότητα (εργατικά ατυχήματα ή και επαγγελματικές ασθένειες).Είναι κοινή η προσπάθεια μας για να ενσωματωθούν οι πολιτικές πρόληψης σε όλα τα πεδία της καθημερινότητάς μας. Είναι κοινή η μέριμνα μας για να γίνει κατανοητή η αναγκαιότητα υιοθέτησης και εφαρμογής κανόνων ασφάλειας και υγείας στους εργασιακούς χώρους».

«Οσον αφορά δε στις επιχειρήσεις θα ήθελα να τονίσω ότι η προστασία της ανθρώπινης υγείας και ασφάλειας δεν αποτελεί μόνο νομική και ηθική υποχρέωση των επιχειρήσεων. Αποτελεί συστατικό στοιχείο και γνώρισμα των σύγχρονων επιχειρήσεων που θέλουν να έχουν δυνατότητες ανάπτυξης και προόδου», υπογράμμισε η κ. Κολιοπούλου.

Μείωση εργατικών ατυχημάτων…

Αλλά απροετοίμαστοι ως λαός σε καθημερινούς κινδύνους

Αν εξαιρέσει κανείς τους αναδυόμενους επαγγελματικούς κινδύνους λόγω του θολού τοπίου που επικρατεί στη χώρα, τα «παραδοσιακά» εργατικά ατυχήματα όπως ορίζονται από τη Νομοθεσία, δείχνουν να έχουν μειωθεί σύμφωνα με την κ. Μπαρδάνη.

Σε αυτό φαίνεται να συντελούν τόσο τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας που έχουν ληφθεί από τις εταιρείες όσο και ο σύγχρονος τεχνολογικός εξοπλισμός, ωστόσο το ΕΛΙΝΥΑΕ δεν εφησυχάζει καθώς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι την ίδια στιγμή έχει μειωθεί η παραγωγική διαδικασία και ιδίως ο κλάδος της οικοδομής που «παραδοσιακά» δίνει περισσότερα ατυχήματα έχει καταρρεύσει.

Η κ. Μπαρδάνη εστίασε στην ανάγκη εκπαίδευσης των εργαζομένων κι όχι μόνο σε θέματα προστασίας έναντι των κινδύνων. Μάλιστα, όπως ανακοίνωσε το ΕΛΙΝΥΑΕ πρόκειται να ξεκινήσει συνεργασίες με τις βαθμίδες εκπαίδευσης προκειμένου να γίνουν κτήμα βασικοί κανόνες ασφάλειας σε όλους.

Αφορμή για το παραπάνω αποτέλεσε έρευνα που ολοκλήρωσε προ ημερών το ΕΛΙΝΥΑΕ μέσω ερωτηματολογίων, περισσότερων από 4.000, σε όλη την Ελλάδα, σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουμε κινδύνους στην καθημερινότητά μας, στο σπίτι, στον δρόμο, στο σχολείο, στην εργασία.

Από τις απαντήσεις που έδωσαν πολίτες και τις οποίες θα επεξεργαστεί αναλυτικά το ΕΛΙΝΥΑΕ φαίνεται σύμφωνα με την κ. Μπαρδάνη ότι «ως λαός είμαστε απροετοίμαστος για να αντιμετωπίσουμε καθημερινούς κινδύνους. Από την πρώτη ανάγνωση των αποτελεσμάτων φαίνεται ότι υπάρχει μικρή γνώση σε θέματα ΚΑΡΠΑ, ετοιμότητα των οικογενειών να αντιμετωπίσουν ένα έκτακτο γεγονός ακόμη και έλλειψη στοιχειώδους εξοπλισμού σε περίπτωση φωτιάς, όπως είναι για παράδειγμα η ύπαρξη αντιπυρικής κουβέρτας.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
7
=