Βαρβαρότητα και… παπαγαλάκια!

Τελευταία ενημέρωση: 2009-05-24, 00:00:00

Μόλις δύο εβδομάδες πριν από την αναμέτρηση των Ευρωεκλογών και τίποτα το ουσιαστικό ούτε για τη σημασία των Ευρωεκλογών ούτε για την πορεία του τόπου έχει ακουστεί. Δεν περιμέναμε βεβαίως με αφορμή τις Ευρωεκλογές να αναπτυχθεί πολιτική αντιπαράθεση που θα αφορά άμεσα στους πολίτες. Εκλογές απαξιωμένες από την ίδια τους την ιστορία αντιμετωπίζονται στην καλύτερη των περιπτώσεων σαν μια αξιόπιστη δημοσκόπηση. Βεβαίως σ’ αυτή τη φάση τα πράγματα δεν είναι έτσι. Έχουμε μια κυβέρνηση η οποία βαδίζει για τον έκτο χρόνο της θητείας της και η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας εγχώριας αλλά και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Συνθήκες που δίνουν την ευκαιρία στους πολίτες να εκφραστούν και να πουν με τρόπο ξεκάθαρο μέσω της κάλπης, την άποψή τους σ’ αυτό το κρίσιμο πολιτικό μεσοδιάστημα. Μένει να δούμε το βράδυ της 7ης Ιουνίου, αν οι πολίτες θ’ αδράξουν την ευκαιρία να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ή αν θα έχουν διαλέξει το μπάνιο και το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος.

Εκτιμούμε ότι για να διεξαχθούν σχετικά ασφαλή πολιτικά συμπεράσματα από τις Ευρωεκλογές, θα πρέπει η συμμετοχή να ξεπεράσει τουλάχιστον το 60% από την ώρα που σε επίπεδο εθνικών εκλογών ψηφίζει περίπου το 70-75% των εγγεγραμμένων.
Σε κάθε περίπτωση οι μέχρι τώρα εκτιμήσεις βάσει των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ θα προηγηθεί με μια διαφορά που μπορεί να προσεγγίζει το 5%.
Σε μια τέτοια περίπτωση γεννάται το ερώτημα, αν η σημερινή κυβέρνηση θ’ αντιμετωπίζει πρόβλημα πολιτικής νομιμοποίησης και απώλειας της δεδηλωμένης στο λαό. Είναι γνωστό ότι η σημερινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει προβλήματα, είτε λόγω της ασθενούς πλειοψηφίας της στο Κοινοβούλιο είτε λόγω των τεραστίων ζητημάτων που δημιουργούν η οικονομική κρίση και η ενδημούσα πολιτική παθογένεια. Πιθανώς να προστεθεί στον Καραμανλή ακόμη ένα πρόβλημα, αυτό της ήττας των Ευρωεκλογών. Ο τρόπος διαχείρισης μια ήττας είναι κρίσιμος παράγοντας. Αν η σημερινή κυβέρνηση, στην περίπτωση ήττας στις Ευρωεκλογές εισπράξει το μήνυμα και βελτιώσει την πολιτική της, μπορεί να είναι μια χρήσιμη ήττα. Αν παραμείνει στο σαθρό επιχείρημα ότι το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών δεν έχει καμιά σημασία, ο βίος της θα είναι βραχύτατος. Για να είμαστε σοβαροί, από τις Ευρωεκλογές δεν πέφτει καμιά κυβέρνηση. Κυβερνήσεις πέφτουν από τα προβλήματα αναγκαστικά και έκτακτα και μέσω εκλογών λογικά και προγραμματισμένα.
Σε ενδεχόμενη και πιθανή, όπως προείπαμε, νίκη του ΠΑΣΟΚ, απαραίτητο είναι και το στοιχείο της μετέπειτα διαχείρισής της. Αν ο Γιώργος Παπανδρέου πιστέψει ότι με μια νίκη στις Ευρωεκλογές άνοιξε η πόρτα του Μαξίμου, μπορεί να πάθει αυτό που έπαθε η Νέα Δημοκρατία το 2000, έχοντας κερδίσει τις Ευρωεκλογές του 1999 και μένοντας εκτός πολιτικού νυμφώνος στις εκλογές του επόμενου έτους.
Τα μικρότερα κόμματα, με εξαίρεση τους Οικολόγους, φαίνεται ότι χάνουν την ευκαιρία της εκμετάλλευσης της χαλαρής ψήφου των Ευρωεκλογών για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Το ΚΚΕ ασφαλώς θα καταγράψει μια αύξηση των δυνάμεών του, αλλά σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις όχι ικανή ν’ αποδείξει ότι απευθύνεται πλέον με προνομιακό τρόπο σε πλατύτερες μάζες.
Το δημοσκοπικό φαινόμενο του ΣΥΡΙΖΑ της προηγούμενης χρονιάς δείχνει να έχει εξανεμιστεί για μια σειρά από λόγους. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρσι έδειχνε να υποδέχεται δυσαρεστημένους πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα και κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Μάλλον όμως για λόγους πρόσκαιρων κερδών η ηγεσία του άφησε τους πολιτικούς της αντιπάλους να την ταυτίσουν εσκεμμένα με ακραίες μορφές διαμαρτυρίας. Αυτό, όπως είναι λογικό, τρόμαξε πολίτες που δεν ήταν ριζοσπαστικοί στη σκέψη, με αποτέλεσμα ν’ απομακρυνθούν εκ νέου.
Τέλος, ο κ. Καρατζαφέρης ακροβατεί μεταξύ μιας ακραίας και λαϊκίστικης αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση από τη μια πλευρά και του ρόλου της «χρυσής εφεδρείας του Καραμανλή» από την άλλη, με αποτέλεσμα να δημιουργεί σύγχυση σε όσους θα επιθυμούσαν να τον ψηφίσουν.
Βεβαίως τα δύο κόμματα της Αριστεράς ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν ότι θ’ αποσπάσουν διψήφιο ποσοστό στις Ευρωεκλογές. Μένει ν’ αποδειχθεί.


Οικολόγοι Πράσινοι: Ελπίδα και απογοήτευση μαζί

Μοναδική εξαίρεση από τα μικρά πολιτικά κόμματα αποτελούν οι Οικολόγοι Πράσινοι. Σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, το ποσοστό τους καταγράφει καθημερινά ραγδαία άνοδο. Μάλιστα κάποιες τελευταίες δημοσκοπήσεις έφτασαν να εκτιμούν ότι ίσως να ξεπεράσει το 9-10%!!!
Είναι ένα φαινόμενο που πρέπει ν’ αναλυθεί ακόμα και πριν επιβεβαιωθεί. Διότι πρόκειται για ένα πολιτικό σχηματισμό σχεδόν απολιτίκ, ο οποίος διαπνέεται από μια πολιτική φιλοσοφία εντελώς έξω από το υφιστάμενο ή και κατεστημένο σημερινό πολιτικό σύστημα της χώρας. Εγκαίρως οι Οικολόγοι Πράσινοι ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται για ένα ακόμα πολιτικό σχηματισμό της ευρύτερης Αριστεράς. Άνοιξαν δηλαδή πύλες υποδοχής σε όλο το πολιτικό φάσμα και κυρίως προς τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της κυβέρνησης που αναζητούν μια μορφή διαμαρτυρίας χωρίς να επιθυμούν να ξεκόψουν οριστικά την πολιτική τους σχέση με τη σημερινή κυβερνητική παράταξη.
Είναι δεδομένο ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα στην εποχή μας είναι οξυμμένα και δεν είναι τυχαίο πως οι σύγχρονοι φιλόσοφοι υποστηρίζουν ήδη ανοικτά ότι η περιβαλλοντική κρίση που θ’ ακολουθήσει την οικονομική την οποία βιώνουμε θα είναι πολύ χειρότερη. Είναι και αυτό ένα στοιχείο που ευνοεί την επιτυχία του συγκεκριμένου πολιτικού σχηματισμού.
Αν στα προηγούμενα προστεθεί και η δομική απογοήτευση του εκλογικού σώματος από το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό και όλα όσα έγιναν την προηγούμενη χρονιά αλλά και τη γενικότερη απαξίωση της πολιτικής ζωής της χώρας, τότε αντιλαμβάνεται κανείς γιατί τέτοια σχήματα, εντελώς εκτός συστήματος, έχουν καλές πιθανότητες. Άλλη μια θετική παράμετρος ήταν τα πρόσωπα που στελεχώνουν το ευροψηφοδέλτιο των Οικολόγων. Γνωστά, δημοφιλή αλλά και άφθαρτα μαζί (Καφετζόπουλος, Κονιόρδου, Βασιλάκου κλπ).
Άσχετα με το ποσοστό που θα καταγράψει, το κόμμα των Οικολόγων Πράσινων πρέπει να εξορκίσει με κάθε τρόπο τα πολιτικά αμαρτήματα των προπατόρων του, όπως των Οικολόγων Εναλλακτικών, οι οποίοι έγιναν επαγγελματίες θεσιθήρες πριν καλά-καλά εισέλθουν στην Βουλή και την Ευρωβουλή. Επίσης οι Οικολόγοι Πράσινοι πρέπει να προβληματιστούν σοβαρά με τις θέσεις που εκφράζει η ευρωπαϊκή ομάδα στην οποία ανήκουν. Θέσεις που για την Ελλάδα σε ορισμένα εθνικά ζητήματα είναι απολύτως καταστροφικές και εγείρουν ανύπαρκτα μειονοτικά κα άλλα ζητήματα που μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και στον ακρωτηριασμό της χώρας. Οι Έλληνες Οικολόγοι Πράσινοι πρέπει να παλέψουν για τις θέσεις της Ευρωπαϊκής τους Ομάδας και να τις κάνουν αντικειμενικότερες ή αν χρειαστεί ακόμα και να αποχωρήσουν από αυτή.
Κοντολογίς σημειώνουμε ότι αποτελούν ελπίδα ως κάτι πρωτοφανέρωτο και καινούργιο, ελπίδα η οποία αποδεικνύει ότι οι Έλληνες έχουν το σθένος να διαμαρτυρηθούν και να αμφισβητήσουν, υπερβαίνοντας ακόμα και τα όρια του πολιτικού συστήματος. Αποτελούν όμως και απογοήτευση μαζί, διότι χωρίς να έχουν γνωστοποιήσει πλήρως τις θέσεις τους, τους εμπιστεύεται ένα τόσο μεγάλο κομμάτι του λαού, γεγονός που αποδεικνύει καμιά εμπιστοσύνη δεν έχουν οι πολίτες σε όλους τους άλλους σχηματισμούς.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
3
=