Όνειρο μιας βολιώτισσας να αγωνιστεί στον Βόλο

Τελευταία ενημέρωση: 2019-08-11, 22:47:43
Με τον μικρό της αδερφό στα γραφεία του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ
Όνειρο μιας βολιώτισσας να αγωνιστεί στον Βόλο

«Είναι τ’ όνειρο μου να παίξω στο κολυμβητήριο του Βόλου, μπροστά στο εκπληκτικό κοινό του, και στους δικούς μου ανθρώπους, με το εθνόσημο. Το έχω βάλει στόχο από όταν ήμουν πολύ μικρή και παρακολουθούσα τα παιχνίδια της εκάστοτε Εθνικής ομάδας, που φιλοξενούνταν στον Βόλο σε Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα».

Συνέντευξη στη ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΟΥΝΤΕΛΙΑ

Τα λόγια της 15χρονης Βολιώτισσας, Βασιλικής Λασκαρίδου στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, της αθλήτριας υδατοσφαίρισης που πριν μερικές εβδομάδες κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την Εθνική ομάδα, στο 1ο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Κίρισι της Ρωσίας, συγκινούν. Μεγαλωμένη στη Θεσσαλονίκη, όπου διαμένει μόνιμα με την οικογένειά της και αγωνίζεται στη γυναικεία ομάδα πόλο του ΠΑΟΚ, η πρώτη της συμμετοχή με την Εθνική ομάδα σε διεθνή διοργάνωση τον Ιούλιο, συνοδεύτηκε από μία μεγάλη επιτυχία για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, με την κατάκτηση της τρίτης θέσης.

Τα χάλκινα κορίτσια του Τάσου Παπαναστασίου, μπορεί να μη σφράγισαν το εισιτήριο για τον τελικό, κέρδισαν, ωστόσο σχετικά εύκολα την Ολλανδία στον μικρό τελικό, με τη νεαρή Βολιώτισσα, που εκπροσώπησε τις αθλήτριες από τη Στερεά Ελλάδα… ως τον Έβρο, να διαγράφει πολύ καλές εμφανίσεις στη διοργάνωση, δικαιώνοντας άλλωστε τον Ομοσπονδιακό προπονητή για την επιλογή του: «Νιώθω πολύ χαρούμενη για την κατάκτηση της 3ης θέσης στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα», τονίζει στην αποκλειστική της συνέντευξη στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ η Λασκαρίδου: «Θέλαμε την πρωτιά, αλλά όταν δεν ήρθε, μετά την ήττα από τη Ρωσία, μπορεί να στενοχωρηθήκαμε, αλλά δεν πτοηθήκαμε και προσπαθήσαμε για το χάλκινο μετάλλιο. Στον μικρό τελικό, καταφέραμε να επιβληθούμε της Ολλανδίας και ήταν μια μεγάλη στιγμή για όλα τα κορίτσια και εμένα προσωπικά. Δεν θα φεύγαμε από εκεί αν δεν παίρναμε μετάλλιο, αυτό λέγαμε και μεταξύ μας τα κορίτσια», για να συμπληρώσει:

«Γενικά πάντως, η όλη εμπειρία της διοργάνωσης ήταν πολύ όμορφη. Στο Κίρισι οι εγκαταστάσεις του κολυμβητηρίου είναι αυτό που ονειρεύεται κάθε αθλητής και κάθε αθλήτρια υδατοσφαίρισης. Παίξαμε σε ωραίο και μεγάλο κολυμβητήριο, η φιλοξενία ήταν εκπληκτική και είχαμε πολύ όμορφες στιγμές σαν ομάδα».

Εξάλλου, όπως περιγράφει η ίδια: «Το περίμενα και το ήθελα πάρα πολύ να βρίσκομαι στην Εθνική ομάδα. Ένιωσα συγκίνηση και χαρά όταν ήρθε η κλήση μου στην τελική επιλογή. Είναι απερίγραπτο συναίσθημα να αγωνίζεσαι με το εθνόσημο, σου δίνει μεγάλη εσωτερική δύναμη, όπως και η ανάκρουση του Εθνικού ύμνου πριν από κάθε παιχνίδι».

Έχοντας κάνει τα πρώτα της βήματα στην κολύμβηση, η Λασκαρίδου μεταπήδησε στην υδατοσφαίριση, αρχικά στην ομάδα του ΑΣ Απόλλο (2012-2014), με προπονήτρια τη Λιάνα Ιωακειμίδου, ενώ η πρώτη της συμμετοχή σε Πανελλήνιο ηλικιακό πρωτάθλημα αλλά και στο πρωτάθλημα της Β’ Γυναικών ήταν τη σεζόν 2014-2015, με προπονητή τον Γιώτη Ιωακειμίδη, όπου η ομάδα της κατέκτησε την 1η θέση, εξασφαλίζοντας την άνοδο στην Α2.

Την επόμενη χρονιά, η Λασκαρίδου είχε και την πρώτη της κλήση σε καμπ Κορασίδων στη Θεσσαλονίκη, από τον Τάσο Παπαναστασίου που διέκρινε το ταλέντο της νεαρής Βολιώτισσας, ενώ τη σεζόν 2016-2017, επόμενος σταθμός της καριέρας της γίνεται ο ΠΑΟΚ, υπό την καθοδήγηση της Χρυσούλας Χατζέλη, με τις υποχρεώσεις να πληθαίνουν, αφού η Λασκαρίδου τις επόμενες χρονιές συμμετείχε σε καμπ της Εθνικής Ομάδας, σταθερά, σε Πανελλήνια πρωταθλήματα κορασίδων, νεανίδων και στην Α2 γυναικών, κατακτώντας το τρέχων καλοκαίρι με την ομάδα της την 4η θέση τόσο στο Κορασίδων όσο και στην Α2.

Με τις πρώτες επιρροές να έρχονται τόσο από τη γυναικεία ομάδα υδατοσφαίρισης του Ηρακλή, αθλήτριες του οποίου είναι πλέον μέλη της τωρινής Εθνικής ομάδας, όσο και από τα «δικά της» καλοκαίρια στον Βόλο, που τα περνούσε με την οικογένειά της και τη συντροφιά… των Εθνικών ομάδων, το 2013, 2015 και 2017 στις διοργανώσεις που φιλοξενήθηκαν στην πόλη, η Βασιλική αποφάσισε από μικρή ηλικία, πως θέλει να αφοσιωθεί στο άθλημα, αφήνοντας άλλωστε την κολύμβηση… για τα μάτια της υδατοσφαίρισης, αλλά και το tae-kwon- do, άθλημα με το οποίο ασχολήθηκε για πολλά χρόνια.

«Από τότε το έλεγα, από το 2013, στα 8-9 μου χρόνια ότι θέλω να μπω στην Εθνική ομάδα. Ερχόμουν στον Βόλο, παρακολουθούσα από τότε κάθε παιχνίδι σε οποιαδήποτε ηλικιακή κατηγορία, και ακόμα τώρα περιμένω πως και πως την επόμενη διοργάνωση σε λίγες εβδομάδες», σημειώνει η Λασκαρίδου, έχοντας ήδη καταστρώσει τα σχέδιά της για τον Σεπτέμβρη… που περιλαμβάνουν διαμονή στην ιδιαίτερη πατρίδα της τον Βόλο, ενόψει της νέας μεγάλης διοργάνωσης, του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νεανίδων, το διάστημα 1-8, του προσεχούς μήνα.

Ωστόσο, τα σχέδια της 15χρονης Βολιώτισσας δε σταματούν εδώ, καθώς η ίδια σκέφτεται ήδη από τώρα το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Παίδων- Κορασίδων (under 16), διοργάνωση που θα διεξαχθεί παράλληλα, στον Βόλο και τη Λάρισα, την επόμενη χρονιά, φιλοξενώντας και στις δύο κατηγορίες και πόλεις 60 (!) ομάδες, σύμφωνα και με τις πρόσφατες αποκαλύψεις του περιφερειάρχη Θεσσαλίας, κ. Αγοραστού.

Η Λασκαρίδου, που έχει ήδη ανέλθει στον δύσκολο χώρο της υδατοσφαίρισης, εκφράζει την ανυπομονησία της να παίξει στον Βόλο, μπροστά στο φιλοθεάμων κοινό, που έχει αγκαλιάσει όλες τις προηγούμενες διοργανώσεις, όλα αυτά τα χρόνια που ο Βόλος έχει καταστεί προορισμός και τόπος εμπιστοσύνης τόσο για την ΚΟΕ, όσο και για την Ευρωπαϊκή (LEN) και Παγκόσμια (FINA) Ομοσπονδία υγρού στίβου: «Φυσικά θέλει πολλή δουλειά, θα είναι παγκόσμιες υπερδυνάμεις, αλλά ήδη το σκεφτόμαστε σα διοργάνωση. Βήμα - βήμα και με σκληρή προπόνηση θα φτάσουμε στον στόχο μας, τον οποίο φυσικά και δε μπορούμε να θέσουμε ακόμα, ωστόσο όταν μια διοργάνωση είναι στο «σπίτι» σου, φυσικά κυνηγάς τη μεγαλύτερη διάκριση. Ακόμα δε γνωρίζουμε ποια κορίτσια θα αποτελούν την ομάδα της εθνικής για το παγκόσμιο, ευελπιστώ να αποτελώ μέλος της».

Αναφερόμενη στους ανθρώπους που την έχουν στηρίξει σε όλη τη μεγάλη- αν και σε ιδιαίτερα μικρή ηλικία - πορεία της στο χώρο, η Βασιλική Λασκαρίδου τονίζει: «Οι γονείς μου πρώτα απ’ όλα που με έχουν στηρίξει πάρα πολύ, οι προπονητές και οι προπονήτριες του Α.Σ Απόλλο στα πρώτα μου βήματα, η προπονήτρια μου τα τελευταία τρία σημαντικά χρόνια στον ΠΑΟΚ, Χρυσούλα Χατζέλη, που με την υπομονή της με βοήθησε να φτάσω πιο ψηλά, καθώς και οι άλλοι προπονητές της ομάδας και όλοι οι άνθρωποι του ΠΑΟ. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Τάσος Παπαναστασίου που μου έδωσε φέτος την ευκαιρία να παίξω στην Εθνική, η βοηθός του και στήριγμά μας, Ολυμπιονίκης Γεωργία Ελληνάκη, και βέβαια οι συμπαίκτριές μου στον ΠΑΟΚ αλλά και στην Εθνική, γιατί σε ένα ομαδικό άθλημα κανένας δεν μπορεί να κάνει τίποτα μόνος του, αλλά ιδιαιτέρως, και είναι και εκείνη στην οποία θέλω να αφιερώσω το μετάλλιο, η γιαγιά μου, η Χριστίνα Βασιλούδη που ζει στον Βόλο. Θέλω να παλέψω για να βρίσκομαι ανάμεσα στις κλήσεις του Ομοσπονδιακού τεχνικού στο επερχόμενο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του Βόλου. Είναι η προτεραιότητα και ο στόχος μου και ακόμα περισσότερο από τη στιγμή που έμαθα ότι θα διεξαχθεί στον Βόλο. Θα είναι πιστεύω ανατριχιαστική η στιγμή που θα μπαίνω στα κατάμεστα κολυμβητήρια του Βόλου. Για όλα αυτά θα δουλέψω ακόμα πιο σκληρά, προσηλωμένη πάντοτε στον στόχο μου. Είναι τεράστια πρόκληση, θα νιώθω σαν τότε που έβλεπα το πρότυπό μου, την Ελευθερία Πλευρίτου να αγωνίζεται με την Εθνική στον Βόλο και ονειρευόμουν την ώρα που θα ζήσω και εγώ μια τέτοια στιγμή».

Μιλώντας για τη συνύπαρξη του σχολείου και της υδατοσφαίρισης στη ζωή της, σημειώνει: «Στο σχολείο θέλω να είμαι άριστη, φυσικά στερούμαι από τον προσωπικό μου χρόνο, αλλά με πρόγραμμα και θέληση, προσπαθώ να είμαι άριστη και στα δύο. Είναι δύσκολο το γνωρίζω, αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Νομίζω ότι το πόλο αναπληρώνει ό,τι θα ζούσα και στις ώρες εκτός σχολείου, εννοώ από θέμα κοινωνικών συναναστροφών. Ιδιαίτερα φέτος, γνώρισα και άλλα κορίτσια, που μας ενώνει το πάθος γι’ αυτό το άθλημα και νιώθω ότι εκτός από συμπαίκτριες, είμαστε φίλες. Εξάλλου, όπως ακούω να λένε οι άνθρωποι στον χώρο, το πόλο είναι ένα ομαδικό άθλημα που διαμορφώνει σχέσεις που μπορούν να κρατήσουν για πολλά χρόνια».

Η οικογένεια Λασκαρίδη… δε σταματά βέβαια στη Βασιλική, με άξιο συνεχιστή τον μικρότερο αδερφό της, Χρίστο, που πέρσι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στην κατηγορία Μίνι Παίδων με τον ΠΑΟΚ και φέτος το ασημένιο και φιλοδοξεί, έχοντας πρότυπο την αδερφή του, να φτάσει στο κατώφλι των Εθνικών ομάδων.

Ο ίδιος σημειώνει: «Πέρσι καταφέραμε να φτάσουμε στο χρυσό μετάλλιο. Φέτος πολλά παιδιά, λόγω ηλικίας, έπαιζαν μόνο στους Παίδες, ωστόσο η προσπάθειά μας με τον προπονητής μας Λάμπρο Βογιατζόγλου ήταν πάρα πολύ καλή και έτσι κατακτήσαμε το ασημένιο μετάλλιο που ήταν μεγάλη επιτυχία. Προσωπικά, όπως και η αδερφή μου θέλω να δουλεύω σκληρά και να φτάσω κάποια στιγμή, όπως και εκείνη στην Εθνική. Την έχω πρότυπο και τη θαυμάζω για την πορεία της».

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
5
+
6
=