Συνεχίζονται οι παραστάσεις του «Τρομάρα»

Τελευταία ενημέρωση: 2013-01-04, 15:12:44
Συνεχίζονται οι παραστάσεις του  «Τρομάρα»
Συνεχίζονται οι παραστάσεις της Παιδικής Σκηνής της Πειραματικής Σκηνής με το έργο «Ο Τρομάρας» του Γεωργίου Βιζυηνού. Η παράσταση  βασίζεται στο ομώνυμο έργο του Γ. Βιζυηνού, που αποτελεί το πρώτο παιδικό διήγημα της ελληνικής λογοτεχνίας στη δημοτική και ανήκει στον κύκλο των θεατρικών παραστάσεων αφιερωμένων σε  παλιούς Έλληνες συγγραφείς της παιδικής λογοτεχνίας. Το έργο θα   παίζεται κάθε Κυριακή στις 11.30 π.μ. στο  κινηματοθέατρο Αχίλλειον (Κουμουνδούρου 1). Η παράσταση γίνεται με την συνεργασία  του Δήμου Βόλου, της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και της Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π του Δήμου Βόλου.

Αυτό το παιδικό αριστούργημα του Βιζυηνού έμεινε άγνωστο για πολλά χρόνια πριν την πρώτη δημοσίευσή του στο περιοδικό «Η Διάπλασις των Παίδων», το 1884, με το οποίο συνεργαζόταν στενά για τη δημιουργία ζωντανής παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα. Μεγαλωμένος ο ίδιος με την Παλαιά Παιδαγωγική, όπου τα παιδιά έπρεπε να αποστηθίζουν νερό ολάκερα κατεβατά γραμμένα σε γλώσσα που δεν την καταλάβαιναν ούτε οι μεγάλοι, τράβηξε πολλά για να μορφωθεί και να προκόψει. Έτσι σαν έγινε μεγάλος πια υπερασπιζόταν σ’ όλη του τη ζωή τα παιδιά και ήθελε να τα βοηθήσει στο δρόμο της μόρφωσης και της προκοπής. Γι’ αυτό μίλησε για τα παιχνίδια και τις εικόνες των παιδιών, τους χάρισε τραγούδια, ποιήματα και ιστορίες γραμμένες σε απλή, δημοτική γλώσσα για να την καταλαβαίνουν, να την αγαπούν και να βάζουν μέσα στην καρδιά τους ό,τι διαβάζουν σ’ αυτή τη γλώσσα ώστε να μην το ξεχνούν ακόμα κι όταν μεγαλώσουν. Ο Βιζυηνός τολμά σε μια εποχή που όλοι καταφρονούσαν την δημοτική γλώσσα, με το πρόσχημα της παιδικότητας του ήρωα να δώσει το διήγημα πέρα για πέρα στη δημοτική θεμελιώνοντας έτσι τη νέα παιδική λογοτεχνία. 

«Ο Τρομάρας» μάς περιγράφει την ιστορία ενός παιδιού που φοβόταν και τρόμαζε με το κάθε τι. Το ελάττωμα αυτό δεν ήταν φυσικό του αλλά του το δημιούργησαν κάποια κακά παιδιά. Όσο μεγάλωνε άρχισε να σκέφτεται και να συνειδητοποιεί την γελοία του αδυναμία και να προσπαθεί να βρει τρόπο για να την καταπολεμήσει. Σ’ αυτό τον βοήθησε η εξυπνάδα και η ιδέα πως δεν είναι ανάγκη να είσαι κάτι, φτάνει να φαίνεσαι στον κίνδυνο πως είσαι κάτι, πως δεν φοβάσαι. Να τα καταφέρνεις δηλαδή, να δείχνεις και να κάνεις τον άλλο να σε παραδέχεται πως είσαι γενναίος, κι ας μην είσαι πραγματικά. Για να το κάνεις όμως αυτό χρειάζεται κοντά στην εξυπνάδα, θέληση και τόλμη και μ’ αυτά νίκησε ο Τρομάρας, γιατί δεν τα έχανε όπως πριν, ούτε έδειχνε την τρομάρα του, παρά εύρισκε τρόπο πάνω στα βουνά, μπροστά στο ληστή, μέσα στις άγριες σπηλιές, ανάμεσα στ’ αγρίμια να δείχνει πως δεν φοβάται, δηλαδή νικούσε το φόβο του κι αυτό είναι μεγάλο κατόρθωμα. Έτσι έφτασε να ξεπεράσει τον  εαυτό του, να διώξει το φόβο του και να γίνει περίφημο παλικάρι του τόπου του.

Το έργο παρουσιάζεται σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία Δημήτρη Πανταζή, σκηνικά - κοστούμια Χριστίνας Δημητρίου, μουσική Γρηγόρη Σουλτάνη, φωτισμούς Δημήτρη Δημητριάδη, στίχοι τραγουδιών Μαρία Κολίτσα, φωτογραφίες Χρήστου Κουζιώκα - BestInk, ζωγραφική σκηνικού Άκη Προφυλλίδη. 

Τους ρόλους ερμηνεύουν (με σειρά εμφάνισης) οι: Θάλεια Κόγκα, Σπύρος Χαλκιάς, Δημήτρης Πανταζής, Γιάννης Σεχίδης.






Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
3
+
9
=