Κραουνάκης: H δημοκρατία παραμένει ακόμα φοιτήτρια ...

Τελευταία ενημέρωση: 2019-11-16, 16:28:59
Κραουνάκης: H δημοκρατία παραμένει ακόμα φοιτήτρια ...

’’Κι ο φασισμός ξαναφουντώνει--Ό,τι σπρώξαμε να φύγει είναι πάλι εδώ’’, αναφέρει μεταξύ άλλων με μία μακροσκελή ανάρτηση αφιερωμένη στην επέτειο του Πολυτεχνείου,  που έκανε στην προσωπική του σελίδα Facebook του ο Σταμάτης Κραουνάκης, στην οποία στηλιτεύει μεταξύ άλλων τη μετάλλαξη των προσώπων που πρωτοστάτησαν των αγώνων κατά της Χούντας.  

Ο δημοφιλής μουσικοσυνθέτης μεταξύ άλλων περιγράφει όλα όσα είδε: Την Βέμπο να βοηθά χτυπημένους, την πόρτα να πέφτει, τους τραγουδιστές της εποχής να κάνουν τη δική τους αντίσταση και φυσικά αναφέρεται στα πρόσωπα που... «βολεύτηκαν».

Η ανάρτηση του Σταμάτη Κραουνάκη:

Εδω πολυτεχνειο

Τι εχουμε δει αυτοι που ειμασταν εικοςαρακια το 73; Πρωτοετεις παντειου... Μυρισε το σφαγειο μας θυμαρι και το κελλι μας κοκκινο ουρανο

Ειδαμε τη γενια του Πολυτεχνειου να γινεται η χειροτερη εξουσια εβερ ω Δε θα θυμηθω τιποτα θα τα θυμηθω ολα Γιναμε επετειος αγαπουλα μου Ημουν εκει τα ειδα ολα Τη βεμπο να μαζευει τους χτυπημενους Το τανκς να ριχνει την πορτα Τη Δαμανακη να μιλαει απ το σταθμο Ολα πεσαν ολα ξαναφυτρωσαν ´ Πέρασαν 46 χρόνια ..μουσκεψαμε Παρ όλα τα γαρύφαλλα η δημοκρατία παραμένει ακόμα φοιτήτρια ... Ταδαμε Τη βεμπο μαρινελλα Τη δαμανακη ταχτοποιημενη

Μονο το τανκς εμεινε στη θεση του

Τα ειδα ολα Και τους ειδα ολους και μετα Πολλοι ν αφησανε ζωες πνευμονια Και οικογενειες στις εξοριες και στα πεζοδρομια Κι αλλοι Να γινονται αντιστασιακοι με ιντερνι και να φτιαχνουν τη ληστρικωτερη γαιδουρινη σπειρα της μεταπολεμικης ελλαδας Που βαφτιστηκε πασοκ Και τα ξεκανε ολα

Σημερα ειμαι με τη γενια που εχει θεμa Των κινητων των αη παντ των εκατο μηνιατικο κι αν

αυτό ηταν πολύ πηχτο το βραδυ

Ξυπνησαμε από εφτα χρονια χουντα

Ηρθε το βραδυ Ειχαν αρχισει επεισοδια στη νομικη φυγαμε νυχτα από τη βουλα με κατι κομμουνια φιλαρακια

Οου τρεχαμε γκομενες παρεα

Θα θυμηθω το ρηγα στην πλακα που επαιζε η μαρια δημητριαδη με τον kalογιαννη τα απaιχτα του θεοδωρακη θα θυμηθω το στεκι του χατζιδακι στην αγια σωτηρα τον χατζη που ελεγε τα ανθρωπιστικα του οla μοιαζανε αριστερα

Γιατι ο εχθρος ηταν ενας

Θα θυμηθω τον ξυλουρη τη μεμη τον θεμη ανδρεαδη στη ληδρα στην πλακα κολαση

Χαμος και τη μοσχολιου καπου εκει με το ορεστη απ το βολο/ το τσιρκο στο αθηναιον το αληθινο τσιρκο το πρωτο

Εδώ πολυτεχνειο και μετα ηρθε ο καραμανλης παππους το πασοκ ο κοσκωτας τα λεφτα τα ψευτικα η ευτυχια χωρις χαρα τα τσιρακια των τραπεζων τα σιχαματα Φοιτηταρια του εξωτερικου γιναν εξουσια και μετα πολλα εξουςιακια παρα πολλα ολα με το μαντω της δημοκρατιας

Τα χημικα αντικατεστησαν την φαλαγγα τα ηλεκτροσοκ και το πληκτρολογιο πυροδοτει την εκτονωςη βαραμε λαικ αγαπες μου μωρα μου

Ημουν εκει ταζησα δεν ηταν ψεμμα

Παλαιψαμε τοτε σκιστηκανε τα σπιτια μας

Παντα υπηρχανε καθηκια αλλα κι λαος μας δεν ηταν αυτή η παραιτημενη συνειδηση στο σοσιαλ μηντιο

Ειχαμε πνευματικο κοσμο

Ο πνευματικος κοσμος δεν γυρναγε στα σαλονια τςη εξουσιας να κανει το ορντεβρ στα σκατογκουρμε της φιλοθεης

Οι μεσηλικες που την πατησαμε

Αντι να παραιτηθουμε να πουμε ολη την αληθεια να πουμε στα παιδια μας που καναμε το μεγαλο λαθος και να τα στειλουμε στην μαχη

Ο πολεμος είναι πολεμος θα μετρησουμε θυματα ετσι κι αλλιως αναψανε τα γιουρουσια

Και πρεπει να ορθωσουμε αναστημα στο ψεμμα που αντεξαμε να είναι περιβαλλον μας πολλα χρονια

Πως εγινε η γενια μας μια γενια φραγκοφονιαδων γιαπηδων σαβουρογαμηδων //επι εικοσι χρονια οι ελληνες λεγανε εγω δεν ανακατευομαι με τα πολιτικα και το λαιφσταυλ μοιραζε κοκα σφηνακια και ξεκωλα στις μπουζουκλερι των ομιλων //οι καναλες μοιραζανε παιχνιδι και οι δημοσιογραφοι βαραγαν τα ταμπουρλα των αφεντικων

Ρηχες δομες σπιτι χαλια

Η αγαπη για τον τοπο αργησε μια μερα και κατι χρονια

Δεν αγαπω κανεναν που δεν εκανε τη δουλεια του που σκεπασε τα σκουπιδια με σοκολατα και φαγαμε τα σκουπιδια μαζι με τη σοκολατα

Ερημωσαν όλα τα πηρε ο διαολος

Τωρα δεν εχει τιποτα πια σημασια Καθεται η μνημη και κανει πορεια με το επεσατε θυματα Οι τοτε φιλοι μου κουρασμενοι ολοι Εγω με σπειρα Με τραγουδια και φωνη

Εξω οι αμερικανοι και οι αμερικανοι ειναι εδω Κι ο εχθρος αμετακινητος

Αυτό αγαπουλες μου είναι ελευθερια ? δεν εχουμεε τιποτα παμε από την αρχη οποιος κανει καλο ψωμι θα πανε στον φουρνο του Υπαρχουν ακομα φουρνοι Δεν ακουω κανεναν μονο εσενα που μ αγαπας

Φυγαν τα χρονια γιναν κουρνιαχτος ειμαι δεκαξη και τα σπαω όλα

Θα ζησω

Με οποιοδηποτε τροπο φυτευω τρωω κοιμαμαι κανω θεματα εχω φιλους

εδώ το νέο πολυτεχνειο Δεν ειναι μονο η μνημη ειναι και το παρον Δεν ειναι μονο οι γονεις ειμαστε και μεις Οι κυνηγοι απο παντου βαρανε τα σπιτια

Σαραντα τοσα χρονια μετα και τρια δεκαξη

Μαγκες πιαστε τα γεφυρια,εξοδος Ορθιοι Η μνημη αδιαβροχο Κι οι ανθρωποι μαχητες Κρατιομαστε τραγουδαμε Και δεν φοβομαστε Δακρυα για τους χαμενους Τωρα ακομα πιο πολλοι Καθε μερα και πιο πολλοι Κι ο φασισμος ξαναφουντωνει Οτι σπρωξαμε να φυγει ειναι παλι εδω Αγριο ορθιο και σιχαμενο Τοχω πει και ξαναπει Αριςτερα με πενθος στο μανικι Σαν σημερα ειχαμε νεκρους... Και τοτε και τωρα ο εχθρος ηταν ενας Οι φραγκοκρατουντες Σ Και το συνθημα αμετακινητο Ψωμι παιδεια ελευθερια

ΣαΣ λατρευω

 
 
 
Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
1
+
8
=