Γ. Π. ΜΑΣΣΑΒΕΤΑΣ : Είναι έγκλημα

Τελευταία ενημέρωση: 2012-08-22, 12:08:42
Γ. Π. ΜΑΣΣΑΒΕΤΑΣ : Είναι έγκλημα

Λέμε συνήθως ότι η ζωή διδάσκει. Και ότι τα παθήματα γίνονται μαθήματα. Πράγματι. Αλλά με μια προϋπόθεση. Ότι κάποιος θέλει πράγματι να διδαχθεί. Ότι δεν εθελοτυφλεί πεισματικώς, όταν τα γεγονότα κραυγάζουν ότι πορεύεται σε λάθος δρόμο. Όπως συμβαίνει με την ελληνική πολιτεία και την στάση της απέναντι στους εγκληματίες. Η περίπτωση του μακελάρη Μιχάλη Μακρυγιάννη, καταδικασμένου σε δις ισόβια, αφού «καθάρισε» πέντε ανθρώπους, του έδωσαν μια φορά άδεια και το έσκασε, έκαναν μήνες να τον βρουν, αλλά του ξανάδωσαν πενθήμερη άδεια και πάλι το έσκασε, δεν είναι «είδηση». Είναι κοινός τόπος.

Ούτε ένας ούτε δέκα. Πάνω από εξακόσια μπουμπούκια του εγκλήματος, το έχουν σκάσει… με την άδεια της Δικαιοσύνης. Κάνοντας χρήση αυτού του ηλίθιου, όπως εφαρμόζεται, καθεστώτος. Στις αρχές Αυγούστου είχε συλληφθεί, μετά από αναζήτηση 16 μηνών, ο δράστης της δολοφονίας δυο αστυνομικών στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Σε αυτούς μήνες είχε διαπράξει πολλές ένοπλες ληστείες. Και στο σπίτι του βρέθηκε ολόκληρο οπλοστάσιο.

Διότι αυτό ακριβώς κάνουν, με την ευκαιρία που τους δίνει το σωφρονιστικό μας σύστημα. Επιστρέφουν δυναμικότερα στη δράση τους. Όπως ο Αλβανός δραπέτης, καταδικασμένος για εμπόριο ναρκωτικών, που εξαφανίσθηκε μετά την άδεια, και όταν τον συνέλαβαν είχε επάνω του ένα κιλό ηρωίνης. Αλλά η στατιστική δεν καταγράφει πόσα παιδιά χάθηκαν από το «πράμα» που έριχνε στην αγορά ο… αδειούχος.

Αλλά δεν είναι μόνο το θέμα των αδειών. Είναι όλο το πλέγμα προστασίας, με την μη δημοσιοποίηση των στοιχείων και των φωτογραφιών τους. Δείτε τι έγινε στην περίπτωση του κατηγορούμενου για την δολοφονία του άτυχου ταξιτζή στην Πάρο. Όταν ένα μέσο ενημέρωσης έσπασε την ηλίθια απαγόρευση και δημοσίευσε την φωτογραφία του, μπόρεσε να τον αναγνωρίσει ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος στη Λαμία, όπου ετοίμαζε νέα ληστεία σε τράπεζα.

Πόσα θύματα βιαστών και παιδεραστών δεν θα είχαν αναγνωρίσει τους δράστες των δικών τους κακοποιήσεων, αν δεν επικρατούσε αυτή η πρακτική προστασίας των εγκληματιών και όχι των πολιτών που απειλούνται από την δράση τους;

Όλο αυτό το σύστημα θέλει αλλαγή εκ βάθρων. Για να μη φτάσουμε στο σημείο να έρχεται ο αστυνομικός αντιμέτωπος με τον εγκληματία και να σκέφτεται: Γιατί να θέσω σε κίνδυνο τη ζωή μου, αφού σε λίγο θα είναι και πάλι ελεύθερος;

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
7
=