Τρεις ελληνικές φωνές κατά της ρατσιστικής βίας

Τελευταία ενημέρωση: 2020-06-02, 13:52:51
Τρεις ελληνικές φωνές κατά της ρατσιστικής βίας

Οσα εκτυλίσσονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως αντίδραση στη βάρβαρη δολοφονία Αφροαμερικανού από δύο αστυνομικούς, τα οποία ανάγκασαν τον Ντόναλντ Τραμπ να καταφύγει στα υπόγεια του Λευκού Οίκου, όταν οι διαδηλωτές έφτασαν οργισμένοι έξω από την προεδρική κατοικία, θα μας απασχολήσουν, φοβάμαι, για πολύ καιρό ακόμη.

Οταν κάποια γεγονότα δεν τα ζεις από κοντά, είναι χρήσιμο, προκειμένου να σχηματίσεις αντικειμενική γνώμη, απαλλαγμένη από προκαταλήψεις, αλλά και εντυπωσιασμούς, να δίνεις ιδιαίτερη σημασία στη φωνή εκείνων, που τα ζουν «από πρώτο χέρι». Διό και ανθολόγησα τρεις ελληνικές φωνές:

Η σημαντικότερη ελληνική φωνή επί αμερικανικού εδάφους είναι του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου, πραγματικώς φωτισμένου ιεράρχη, που προέρχεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Με ανάρτησή του στον λογαριασμό της Αρχιεπισκοπής στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης twitter έδωσε το στίγμα της στάσης τόσο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όσο και της πλειονότητας των Ελληνοαμερικανών απέναντι στο έγκλημα:

«Η άδικη δολοφονία του George Floyd δεν μπορεί να αντιπροσωπεύει τις ΗΠΑ. Η βία γεννά μόνο βία, αλλά όταν ασκείται από κάποιους στην εξουσία, τότε οφείλουμε να μη μένουμε σιωπηλοί. Να εναντιωθούμε στον ρατσισμό και να απαιτήσουμε ισονομία για όλους».

Αλλος διάσημος Ελληνας, που διαπρέπει στην Αμερική και λατρεύεται από τους ομογενείς μας, ο αφρικανικής καταγωγής αθλητής του μπάσκετ Γιάννης Αντετοκούνμπο, πρόσθεσε και εκείνος τη φωνή του κατά του ρατσισμού και της βίας: «Πραγματικά, δεν ξέρω πώς να εκφράσω με λόγια το πώς αισθάνομαι, αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι φτάνει πια! Είναι ώρα για αλλαγή!», έγραψε στο Twitter.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η φωνή «άσημου» Ελληνα μετανάστη. Ο Βαγγέλης Χατζησταμούλος, ο οποίος μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Αμερική πριν πενήντα χρόνια, σε ηλικία δέκα ετών, με καταγωγή από τη Σάμο, είναι ιδιοκτήτης εστιατορίου για κρεοφάγους στη Μινεάπολι. Γνώριζε πολύ καλά το θύμα, το οποίο περιγραφεί με συγκίνηση:

«Ηταν ο άνθρωπος, που, αν του ζητούσα βοήθεια, θα ερχόταν πρώτος. Αν, για παράδειγμα, γινόταν φασαρία στο μαγαζί και τον χρειαζόμουν, θα έτρεχε. Δυστυχώς, βλέπουμε συχνά τέτοια περιστατικά. Η Αστυνομία δεν θέλει τους μαύρους, τους οποίους χαρακτηρίζει κακούς. Παντού υπάρχουν καλοί και κακοί. Οι περισσότεροι είναι καλά παιδιά, όμως ο ρατσισμός εδώ είναι μεγάλος».

Γ. Π. ΜΑΣΣΑΒΕΤΑΣ

giorgis@massavetas.gr

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
8
+
8
=