Κιουτσούκ Σεπέτ

Τελευταία ενημέρωση: 2010-05-16, 00:00:00
Φολέγανδρος 15.<br /> <br /><br />Παραμονές της επίσκεψης της τουρκικής διπλωματικής και επιχειρηματικής αρμάδας στην Αθήνα καλλιεργήθηκαν «μεγάλες προσδοκίες». Που φούντωσαν από τη μια με τις διαρροές περί δήθεν πρότασης που έκρυβε στο μανίκι του ο Ταγίπ Έρντογαν για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών και από την άλλη από τις μεγαλόστομες διακηρύξεις του υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου για «επανάσταση» που θα επέφερε στις σχέσεις των δυο χωρών η επίσκεψη αυτή.<br /><br />Όσοι εκ πείρας διατηρούμε την ψυχραιμία μας και παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα με νηφαλιότητα, κρατούσαμε ήδη «μικρό καλάθι», τουρκιστί «κιουτσούκ σεπέτ». Χωρίς καμιά διάθεση να υποτιμήσουμε τη σημασία της επίσκεψη αυτής. Που είναι πράγματι ένα σημαντικό βήμα για μια γιαβάς-γιαβάς προσέγγιση. Αλλά και χωρίς ψευδαισθήσεις ότι το ασκέρ αυτό θα έφερνε την επανάσταση. <br /><br />Είναι αλήθεια ότι μια συμφωνία για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, αν μη τι άλλο στα επίπεδα του ίδιο ποσοστού τους ΑΕΠ τους που διαθέτουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, θα ήταν ευεργετική και για τις δύο χώρες. Ιδίως για την δική μας, στην κατάσταση που βρίσκονται τα δημόσια οικονομικά μας. Αλλά η προσδοκία αυτή δεν είναι ρεαλιστική. <br /><br />Η εκείθεν του Αιγαίου σύμμαχος χώρα δεν εξοπλίζεται για να αντιμετωπίσει... ελληνικό κίνδυνο. Οι διαφορές με την Ελλάδα συντηρούνται κυρίως για εσωτερικούς λόγους. Όχι μόνο για να διευκολύνουν τα διάφορα σχέδια τύπου «βαριοπούλα». Αλλά και για να κρατούν τη στρατιωτική μηχανή σε πλήρη ετοιμότητα, με δυο στόχους: Την Κύπρο και το Κουρδιστάν. Οι ασκήσεις ετοιμότητας πάνω από το Αιγαίο είναι το... προπονητικό κέντρο της τουρκικής στρατιωτικής μηχανής.<br /><br />Άλλωστε, ακόμη και αν το ήθελαν πραγματικά αμφότερες οι κυβερνήσεις των δυο χωρών, μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να μας αφήσουν οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι μόνιμοι προμηθευτές μας, να οικοδομήσουμε τέτοια σχέση που να καθιστά αχρείαστο το πολεμικό υλικό που εξασφαλίζει τεράστια έσοδα στην αμερικανική, γερμανική, γαλλική, ολλανδική και βρετανική πολεμική βιομηχανία. <br /><br />Ας κρατήσουμε λοιπόν το «κιουτσούκ σεπέτ» και ας συνεχίσουμε το διπλωματικό λακριντί και το επιχειρηματικό νταλαβέρ. Ακολουθώντας την τακτική του «πάσα προσφορά δεκτή». Όπως για παράδειγμα η «προσφορά» για την επιστροφή των Ρωμιών στην Πόλη. Που την έκανε ο Έρντογαν και κατά την επίσκεψη του Καραμανλή. Αλλά έπεσε στο κενό. Διότι δεν υπάρχει κράτος ικανό να στηρίξει με κάθε τρόπο μια τέτοια επιστροφή. <br />
Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
2
+
8
=