Θεωρητικές προσεγγίσεις και υπαρκτά αδιέξοδα

Τελευταία ενημέρωση: 2013-11-08, 13:30:23
Θεωρητικές προσεγγίσεις και υπαρκτά αδιέξοδα

Την καρδιά του ιδιαίτερα ευαίσθητου ζητήματος της κοινωνικής πολιτικής, σε μια περίοδο που οι πόροι της τοπικής αυτοδιοίκησης περικόπτονται δραματικά και την ίδια στιγμή αυξάνουν με ανεξέλεγκτους ρυθμούς οι περιπτώσεις αναξιοπαθούντων πολιτών, αγγίζει η πρωτοβουλία των πέντε δημάρχων οι οποίοι έκαναν στο Βόλο την πρώτη τους συνάντηση και παρουσίασαν τις προτάσεις τους για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα προσφέρει εξατομικευμένες υπηρεσίες σε όσους βρίσκονται σε δεινή θέση.

Βασική φιλοσοφία του σχεδίου είναι η επίτευξη του μεγαλύτερου δυνατού αποτελέσματος με το μικρότερο δυνατό κόστος και εφόσον έχει διασφαλιστεί το ζητούμενο της διαφάνειας. Σε θεωρητικό επίπεδο αυτή η πρωτοβουλία μπορεί να χαρακτηριστεί απόλυτα εύστοχη και απελπιστικά αναγκαία. Μόνο στην Αθήνα εξυπηρετούνται από τις κοινωνικές δομές του δήμου περισσότεροι από 20.000 πολίτες, ενώ και στους υπόλοιπους δήμους που συγκροτούν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία οι ανάγκες είναι τεράστιες. Την ίδια στιγμή η παρουσία του λεγόμενου κοινωνικού κράτους είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Αποτελεί κορυφαίο στοίχημα για την «πρωτοβουλία των πέντε» η υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού τη δεδομένη χρονική συγκυρία που περικόπτονται κρατικές δαπάνες για κοινωνική πολιτική.

Εξακολουθεί πάντως να υφίσταται η έντονη φημολογία για την κατάργηση των Νομικών Προσώπων των δήμων, κάτι που αν συμβεί θα πλήξει άμεσα και καίρια τις κοινωνικές δομές οι οποίες παρέχονται από τους εν λόγω οργανισμούς. Χωρίς προσωπικό είναι τουλάχιστον αδύνατο να ασκηθεί κοινωνική πολιτική, όσο ανεπτυγμένο και αν είναι το εθελοντικό κίνημα σε πόλεις όπως ο Βόλος. Η βασική φιλοσοφία του σχεδιασμού «των πέντε» είναι η αξιοποίηση και του τελευταίου ευρώ για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών σε μια κοινωνία που καταρρέει ακολουθώντας την ίδια πορεία με το κοινωνικό κράτος. Η εσωτερική διασύνδεση των κοινωνικών δομών των πέντε δήμων και η ανταλλαγή εμπειριών από τα επιστημονικά στελέχη που διαθέτουν, θεωρούνται απαραίτητες προϋποθέσεις για την υλοποίηση του σχεδιασμού. Ωστόσο χωρίς οικονομική αυτοτέλεια θα είναι πολύ δύσκολο να σταθεί στα πόδια της η πρωτοβουλία. Οι δήμοι (κάτι το αναγνώρισαν εμμέσως πλην σαφώς χθες και οι πέντε δήμαρχοι), αδυνατούν να αξιοποιήσουν την ακίνητη περιουσία τους και ταυτόχρονα επιδεικνύουν μια ανεξήγητα παθητικά στάση στο θέμα της είσπραξης οφειλών από τρίτους. Μόνο στην περίπτωση του δήμου Βόλου οι ανείσπρακτες οφειλές φτάνουν τα 18 εκατομμύρια ευρώ εκ των οποίων τα μισά σχεδόν θεωρούνται ξεγραμμένα. Την ίδια στιγμή, ακίνητη περιουσία ύψους εκατομμυρίων, όχι μόνο αποφέρει ψιχία αλλά αντιμετωπίζεται σχεδόν απαξιωτικά από τους δημοτικούς άρχοντες που είτε χαρακτηρίζουν μύθο τα περί «τεράστιας ακίνητης περιουσίας» είτε σηκώνουν τα χέρια ψηλά, μπροστά στα υπαρκτά νομικά και άλλα εμπόδια για την αξιοποίηση της. Αν αυτά τα δύο σημεία τύγχαναν της προσοχής τους, τότε όχι μόνο θα θωράκιζαν οικονομικά την πρωτοβουλία τους για την κοινωνική πολιτική, αλλά θα δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για γενναίες μειώσεις στα ανταποδοτικά τέλη, τα οποία σε πόλεις όπως ο Βόλος είναι υψηλά και στον αντίποδα οι παρεχόμενες υπηρεσίες καθαριότητας, υποβαθμισμένες. Δυστυχώς για τους δημότες οι δήμαρχοι πανηγυρίζουν, κατά κάποιο τρόπο, για το αυτονόητο, δηλαδή για τη συγκράτηση των δημοτικών τελών στα ίδια επίπεδα τα τελευταία χρόνια και δεν επικεντρώνουν την προσπάθεια τους στη μείωσή τους, έτσι ώστε να ελαφρύνουν τους δημότες και να υλοποιήσουν έτσι την ιδανική κοινωνική πολιτική για όλους. Πέρα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις ενός ζητήματος που καίει, απαιτούνται χειροπιαστά δείγματα προθέσεων από έμπειρους αυτοδιοικητικούς που εκτός των άλλων έχουν ήδη στραμμένη την προσοχή τους στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.  

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
5
=