Το επικίνδυνο μονοπάτι της ακραίας πολιτικής πόλωσης

Τελευταία ενημέρωση: 2019-05-12, 21:15:34
Το επικίνδυνο μονοπάτι της ακραίας πολιτικής πόλωσης

Οι ελάχιστοι που έλπιζαν ότι η τρέχουσα προεκλογική περίοδος θα διεξαχθεί σε κόσμιο πολιτικό πλαίσιο, με τη συζήτηση και την επιχειρηματολογία των εκπροσώπων των μεγάλων κομμάτων να επικεντρώνεται στα κυρίαρχα προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας, την οποία ρήμαξαν τα μνημόνια, διαψεύστηκαν έπειτα και από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Η απόλυτη πολιτική πόλωση και οι εκατέρωθεν απαξιωτικές αναφορές, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο, του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με αφορμή την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για διεξαγωγή ντιμπέιτ μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη, διέλυσαν κάθε αισιόδοξη εκτίμηση. Το κλίμα έγινε ακόμη πιο εκρηκτικό εξαιτίας της συζήτησης στη Βουλή της πρότασης δυσπιστίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, που επιτέθηκε με αήθη τρόπο στον υποψήφιο ευρωβουλευτή της ΝΔ Στέλιο Κυμπουρόπουλο.

Σε αντίθεση με προηγούμενες προεκλογικές περιόδους ευρωεκλογών, η τρέχουσα χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή πολιτική ένταση και ασυνήθιστα οξείες αντιπαραθέσεις εντός και έκτος Βουλής, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική διάψευση των όποιων προσδοκιών για τη διεξαγωγή μιας ουσιαστικής και πολιτισμένης συζήτησης ανάμεσα στους εκπροσώπους των κομμάτων, τα οποία διεκδικούν την εξουσία, για τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Από τη στιγμή μάλιστα που η ερχόμενες ευρωεκλογές θα επηρεάσουν σε καθοριστικό βαθμό τον χρόνο διεξαγωγής των εθνικών εκλογών, η ανάγκη παρουσίασης των θέσεων των δύο μεγάλων κομμάτων για την επόμενη μέρα στη μεταμνημονιακή Ελλάδα καθίσταται κάτι παραπάνω από επιτακτική.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δοθεί ξεκάθαρες και συγκεκριμένες απαντήσεις για το πώς θα αντιμετωπίσει η επόμενη κυβέρνηση τα κορυφαία προβλήματα της χώρας. Πώς, δηλαδή, θα μειωθεί η ανεργία και πώς θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη.

Πώς θα μειωθούν οι φόροι και πώς θα στηριχθεί η πραγματική οικονομία, έτσι ώστε να διατηρήσει τις υφιστάμενες θέσεις απασχόλησης και να δημιουργήσει νέες, που με τη σειρά τους θα τονώσουν το ασφαλιστικό σύστημα με εισφορές. Πώς θα παταχθεί η γραφειοκρατία και πώς θα τονωθούν οι επενδύσεις και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, μέσα από ένα σταθερό φορολογικό σύστημα και τη νομοθέτηση μέτρων, τα οποία θα προσελκύσουν ξένα ιδιωτικά κεφάλαια. Πώς η υγεία και η παιδεία θα αποκτήσουν στέρεες βάσεις, μέσα από προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και την αύξηση των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού. Πώς η νέα γενιά των επιστημόνων θα σταματήσει να εγκαταλείπει μαζικά τη χώρα, αναζητώντας ευκαιρίες επαγγελματικής αποκατάστασης στο εξωτερικό. Εκεί όπου το πτυχίο και οι εξειδικευμένες γνώσεις αναγνωρίζονται και επιβραβεύονται καθημερινά.

Σε όλα αυτά τα θέματα, στα οποία τα τρία προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής που επιβλήθηκαν από τους δανειστές και υπερψήφισαν οι κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαετίας άφησαν ανεξίτηλα σημάδια και βαθιές πληγές, η εξελισσόμενη πολιτική αντιπαράθεση δεν προσφέρει απαντήσεις και το πιο σημαντικό δεν αφήνει περιθώρια για την κατάθεση προτάσεων, έτσι ώστε να γνωρίζουν οι πολίτες με σαφήνεια τι πρεσβεύει ο ΣΥΡΙΖΑ και τι η ΝΔ.

Το πρωθυπουργικό επιτελείο με τη συνδρομή «πρόθυμων» κρατικών και ιδιωτικών ΜΜΕ ανακυκλώνει σενάρια και πληροφορίες ότι ο αρχηγός της ΝΔ θέλει να καταργήσει τον 13ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, με τον Αλέξη Τσίπρα να «εμπλουτίζει» και να επιβεβαιώνει εμμέσως πλην σαφώς αυτά τα σενάρια, με υπονοούμενα και αναφορές στην οικονομική επιφάνεια της οικογένειας του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Από την άλλη μεριά, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τη βοήθεια συγκεκριμένων ΜΜΕ, δεν χάνει ευκαιρία να επιτεθεί προσωπικά στον πρωθυπουργό για τη σχέση του με τον Παύλο Πολάκη και να απαξιώσει την τακτική των παροχών και των επιδομάτων, στην οποία η κυβέρνηση έχει επενδύσει την πολιτική της επιβίωση.

Σε αυτό το ακραίο πολιτικό περιβάλλον της πόλωσης, του διχασμού και της αντιπαράθεσης χωρίς όρους και κανόνες δεν υπάρχουν περιθώρια για πολιτισμένο διάλογο και για ανταλλαγή επιχειρημάτων, που θα βοηθήσουν τους πολίτες να αποκρυσταλλώσουν άποψη και να αποφασίσουν για την τελική τους επιλογή ενώπιον της κάλπης με νηφαλιότητα και ψυχραιμία.

Ιδίως οι ψηφοφόροι, που ανήκουν στη μεγάλη δεξαμενή των αναποφάσιστων, θα κληθούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στις ερχόμενες κρίσιμες αναμετρήσεις των ευρωεκλογών και των εθνικών εκλογών επηρεασμένοι από το τοξικό πολιτικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί.

Ευρισκόμενοι σε καθεστώς σύγχυσης και χωρίς να μπορούν να διαμορφώσουν ξεκάθαρη γνώμη για τις προγραμματικές θέσεις των διεκδικητών της εξουσίας, θα οδηγηθούν κατά πάσα πιθανότητα στη λάθος επιλογή ή θα προτιμήσουν το λευκό και την αποχή. Πολλοί θα θελήσουν να τιμωρήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, στρεφόμενοι στους εκφραστές του μίσους, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Το ίδιο σκηνικό είχε επαναληφθεί και το 2012 και το 2015. Οι φασίστες και οι μισαλλόδοξοι μπήκαν στη Βουλή, εκμεταλλευόμενοι τις ακραίες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε.

Αυτές οι συνθήκες διαμορφώθηκαν εν πολλοίς από την απροθυμία, την αδιαφορία και την αδυναμία των δυνάμεων του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου να αρθρώσουν ουσιαστικό, νηφάλιο και τεκμηριωμένο πολιτικό λόγο.

Ενα ανάλογο σκηνικό στήνεται και τώρα, με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ να τραβούν στα άκρα το σχοινί της πολιτικής αντιπαράθεσης και να λειτουργούν σα να θέλουν να ικανοποιήσουν τις φανατισμένες δυνάμεις του στενού κομματικού τους ακροατηρίου.

Σα να θέλουν να ενδυναμώσουν τους κομματικούς θερμοκέφαλους, που υπάρχουν και στα δύο πολιτικά στρατόπεδα. Σα να θέτουν ως κυρίαρχη προτεραιότητα την απόλυτη επικράτηση του ενός κομματικού φορέα, με ταυτόχρονη πολιτική εξόντωση του αντιπάλου. Μετά τις εκλογές, όμως, όποιος και αν κερδίσει, θα κληθεί να κυβερνήσει μια χώρα, στην οποία δεν θα υπάρχουν μόνο οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ ή οι αντίστοιχοι της ΝΔ…

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
8
+
2
=