Προβολή στο Μεταξουργείο

Τελευταία ενημέρωση: 2013-05-28, 15:35:59
Προβολή στο Μεταξουργείο

Με την ταινία «Ο Τζιάνι και οι γυναίκες» σε σκηνοθεσία Τζιάνι ντι Γκρεγκόριο, συνεχίζονται την Παρασκευή 31 Μαΐου οι προβολές της Κινηματογραφικής Κοινότητας Ν. Ιωνίας. Οι προβολές γίνονται στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μεταξουργείου (Καραμπατζάκη και Αναπαύσεως) στην Ν. Ιωνία κάθε Παρασκευή στις 9:30 το βράδυ. Διάθεση εισιτηρίων 8:30 μ.μ. Το σενάριο της ταινίας υπογράφουν οι Ντι Γκρεγκόριο, Βαλέριο Ατανάζιο. Παίζουν οι ηθοποιοί: Τζιάνι ντι Γκρεγκόριο, Βαλέρια ντε Φραντσίσις.

Ενας βαριεστημένος από τις οικογενειακές απαιτήσεις συνταξιούχος προσπαθεί να βρει παρηγοριά σε νέες γυναίκες, σε μια όμορφη, δοσμένη με λεπτότητα, κωμωδία.

Με διακριτικό χιούμορ, με ωραίους χαρακτήρες και πειστικούς διαλόγους, και βέβαια πολύ καλές ερμηνείες, καταφέρνει να μεταφράσει τα άγχη του Γούντι Αλεν για τους λάτρεις της λαϊκής ιταλικής κωμωδίας.

Ο Γιάννης (όπως Τζιάνι), απόμαχος εργασίας αλλά και προσωπικής δημιουργίας, έχει καταλήξει σε οικιακή βοηθό των πάντων. Ακόμα και της νεαρής, λαχταριστής γειτόνισσάς του που κάθε πρωί της χτυπάει την πόρτα για να κυκλοφορήσει και να ξεμουδιάσει ο σκύλος της ενώ εκείνη, η αθεόφοβη, του λέει χαϊδευτικά «Γιάννη, είσαι το αμόρε μου». Γιατί όλα αυτά; Μα επειδή είναι υποταγμένος λόγω αθεράπευτης σεμνότητας και δειλίας. Αυτό εκμεταλλεύονται όλοι γύρω του.

Ετσι έχει καταντήσει η Φιλιππινέζα της αιωνόβιας μητέρας του, ο σερβιτόρος των φιλενάδων της, η περιφρόνηση της γυναίκας του, η αδιαφορία της κόρης του και ο ακροατής του γκόμενου της κόρης του. Μόνος μέσα στην αόρατη απελπισία του. Ωσπου κάποιος φίλος του ανάβει την αρσενική φλόγα του. Ετσι αποφασίζει να την πέσει σε κάποιο θηλυκό. Οποιοδήποτε. Οποιαδήποτε γάτα ή γατούλα κυκλοφορεί στον δρόμο, στη γειτονιά, ακόμα και στη νοσοκόμα της μαμάς. Κάποια, τέλος πάντων, ακόμα και από το παρελθόν των σχολικών θρανίων.

Προσπαθεί, φλερτάρει, αλλά όλες διαρκώς τον προσπερνάνε και τις προσπερνάει. Η έμφυτη δειλία του, η συμφιλίωση με την ηλικία του, η αφόρητη μελαγχολία του και ο υποταγμένος χαρακτήρας του, όλα αυτά η φυλακή του.

Ετσι, σουλατσάροντας παρέα με την ανοικτή πληγή του, αρχίζει να κατηφορίζει προς την εσωτερική «αυτοκτονία» του. Ο Τζιάνι δεν μένει εδώ. Κυκλοφορεί απελπισμένος στον δρόμο σαν ένας γέρικος αδέσποτος σκύλος χωρίς σπίτι, παρέα, φίλο, χωρίς προορισμό. Αυτό το μελαγχολικό και στο βάθος δραματικό χρονικό, ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής το διαχειρίζεται με λεπτό χιούμορ, διακριτική τρυφερότητα και φινετσάτη ευρηματικότητα.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
4
+
7
=