Για σινεφίλ με άποψη

Τελευταία ενημέρωση: 2013-02-15, 14:30:29
Για σινεφίλ με άποψη

Με την ταινία «Ο Θάνατός σου, η Ζωή μου» σε σκηνοθεσία Γέρζι Σκολιμόφσκι,  συνεχίζονται σήμερα στις 9.30 μ.μ.  οι προβολές της Κινηματογραφικής Κοινότητας Ν. Ιωνίας, που πραγματοποιούνται στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μεταξουργείου (Καραμπατζάκη και Αναπαύσεως). Η διάθεση εισιτηρίων ξεκινάει στις 8:30 μ.μ. Η ταινία που θα προβληθεί απόψε είναι συμπαραγωγή Πολωνίας, Νορβηγίας, Ιρλανδίας, Ουγγαρίας, 2010. Παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Γέρζι Σκολιμόφσκι και πρωταγωνιστούν οι : Βίνσεντ Γκάλο, Εμανουέλ Σενιέ, Ζακ Κοέν.

Η ταινία αποτελεί υπνωτική, άγρια, ποιητική ματιά στην ματαιότητα και την ύβρη του πολέμου.

            Η νέα ταινία του μεγάλου Πολωνού δημιουργού Γέρζι Σκολιμόφσκι βραβεύτηκε επάξια στο 67ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας με το Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής και το βραβείο ανδρικής ερμηνείας στον συγκλονιστικό Βίνσεντ Γκάλο. Ένας άντρας αγνώστων στοιχείων αιχμαλωτίζεται στις σπηλιές του Αφγανιστάν από τους Αμερικανούς, φυλακίζεται, βασανίζεται και μετά από ένα ατύχημα στην μεταφορά του στη βόρεια Ευρώπη, δραπετεύει. Η ταινία ξεκινάει ουσιαστικά από αυτό το σημείο, καταγράφοντας έναν Γολγοθά επιβίωσης στο παγωμένο τοπίο, σε αδίστακτες εποχές.

            Ο Γέρζι Σκολιμόφσκι επιχειρεί κάτι παραπάνω από πολιτικό σινεμά. Δεν σχολιάζει με προφανή ιδεολογική ατζέντα την αμερικανική ασυδοσία δείχνοντας ωμά την ευκολία με την οποία οι κρατούμενοι βασανίζονται για πληροφορίες. Η κριτική του ματιά έχει ξεκινήσει πολύ πιο πριν. Στην πρώτη σεκάνς, αυτή της αιχμαλωσίας. Ο αντιήρωας δεν επιτίθεται, αμύνεται. Στριμωγμένος σ’ έναν δαιδαλώδη λαβύρινθο από βράχια και σπηλιές, κρύβεται τρέμοντας, αφουγκράζεται, περιμένει, πυροβολεί. Μόνος εναντίον μιας διμοιρίας. Εκείνος στο «φυσικό» του περιβάλλον, εκείνοι κατακτητές.

            Η αναγκαιότητα που κινεί το φακό του σκηνοθέτη κρύβει ένα πολύ ευρύτερο σχόλιο. Ο χαμένος άνθρωπος που αγωνιά να επιβιώσει, η βιαιότητα των ψυχικών και σωματικών του τραυμάτων, η ωμή μεταμόρφωσή του σε αδίστακτο αγρίμι, κουβαλά μία πολύ δυνατή, επιθετική, βαριά ... μελαγχολία. Μία θλίψη για την ανθρώπινη φύση που ξοδεύει την ενέργεια και την ορμή της σε προκατασκευασμένους ανίερους πολέμους, ενώ θα έπρεπε να αναγνωρίζει ότι η επιβίωση είναι ούτως ή άλλως δύσκολη.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
8
=