Η πολιτιστική μας πόλη…

Τελευταία ενημέρωση: 2013-11-18, 13:00:22
Η πολιτιστική μας πόλη…

Του Γιάννη Μαντίδη 

  Και ’κει που είχαμε σιγουρευτεί πως τίποτε το ενθαρρυντικό δεν  προχωράει σ’ αυτόν τον τόπο, να ‘σου πετιέται ο Σταύρος Μητσικώστας για να μας βγάλει απ’ το λήθαργο. Προτείνει, λέει, στο Δημοτικό Συμβούλιο, να γίνει ο Βόλος Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης! Όχι τώρα, ησυχάστε. Το 2021. Είπα κι εγώ «Τι λέει ο άνθρωπος!»…

   Ο Σταύρος, παλιός κι ασίγαστος δημοτικός σύμβουλος, τις είχε ανέκαθεν αυτές τις πολιτιστικές ανησυχίες. Παλιές δικές του ιδέες ήταν ν΄ αναστήσουμε την «Αργώ», τον «Κένταυρο», τον «Μονοσάνδαλο» και άλλες αρχαίες ιστορίες. Η πρότασή του, όμως, να γίνει ο Βόλος Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης είναι η πιο Μεγάλη του Ιδέα. Γι’ αυτό κι ο ίδιος με κάποια συστολή την αναφέρει, ελπίζοντας ο Βόλος, ως το 2021, ν΄ αλλάξει πρόσωπο, ήτοι: Να ζωντανέψει το λιμάνι, να λειτουργεί το αεροδρόμιο, να ηλεκτροκινηθεί ο σιδηρόδρομος κι αν θέλει ο Θεός, κι ο περιφερειακός μας να τελειώσει… «Πιστεύω, λέει, η πρότασή μου να γίνει δεκτή και μια πολυμελής επιτροπή να ετοιμάσει τον φάκελο της διεκδίκησης».

  Ποιον φάκελο, Σταύρο; Για να κάνουμε καινούργιο φάκελο της πόλης, πρέπει να κάψουμε τον παλιό. Και ο παλιός, όπως καταλαβαίνεις, δεν πρέπει να καεί, όπως κάηκαν οι φάκελοι του Εμφυλίου Πολέμου. Πρέπει να υπάρχει για να μας «καίει», θυμίζοντας τις γκάφες μας εις βάρος του Πολιτισμού. Ο περίφημος προπολεμικός πολιτισμός του Βόλου, που έδειξε ν’ αναβιώνει μετά την Μεταπολίτευση, έμεινε στάσιμος τελικά. Δελμούζο ξανά στο Βόλο δεν θα δούμε, όσο κι αν αγωνίζεται να μας τον ξαναφέρει ο Μητσάκης. Και στο «Γιατί;» απαντάει ο ίδιος: «Η εποχή του Δελμούζου είχε οραματιστές, που πάλεψαν να κάνουν πράξη το όραμά τους. Στη σημερινή εποχή οι οραματιστές είναι μόνο στα λόγια. Κι οι λίγοι ικανοί, που υπάρχουν, θεωρούνται τρελοί, περιθωριακοί, ρομαντικοί, ουτοπιστές…

  Κι εδώ θα ξαναθυμηθώ κάποιους που αγνοήσαμε και τους αφήσαμε αναξιοποίητους στη μικρή μας πόλη, όπως τη «Θεατρική Λέσχη» του Σπύρου Βραχωρίτη, τον «Ερινεώ», του Ιωάννη Τράντα, τους «Θεατές» του Βασίλη Μητσάκη και της Αμαλίας Γκιζά και προπαντός τον διεθνούς φήμης αρχιμουσικό Τζώρτζη Χατζηνίκο, που αρνηθήκαμε τη μοναδική κι ανεκτίμητη προσφορά του στα μουσικά του Βόλου.

  Αυτά, Σταύρο. Τώρα αν επιμένεις να κάνουμε φάκελο καινούργιο με θέματα πολιτισμού, ελπίζω, ως το 2021, κάτι να βρεθεί για να γεμίσει. Κι ως τότε ας αρκεστούμε στα ευρισκόμενα. Στο μακρύ παραλιακό συρτάκι, που μας έγραψε το «Γκίνες», στα κόκκινα στρωσίδια μπροστά στο «Αχίλλειον», για ν’ ακουμπάνε τις πατούσες τους oι βραβευμένοι με Bολιώτικα «Οσκαρ» καλλιτέχνες, στα παραμύθια που μας παραμυθιάζουν γνωστοί παραμυθάδες και γνώριμοι πολιτικοί, με οράματα ή άνευ, εν όψει εκλογών, στα ών ούκ έστιν αριθμός βιβλία παλιών και νέων συγγραφέων, που επιδεικνύονται στους δύστυχους αναγνώστες, (στο Βόλο έρχεται κι η Γιάννα), που δεν αντέχουν άλλη επιμόρφωση «για ν’     αντέχουν τα δεσμά του μνημονίου…».

  Σταύρο, να μην ξεχάσω: Πριν τον φάκελο διεκδίκησης, θα πρέπει να διεκδικήσεις και κάποια άλλα πράγματα: Π.χ. να μπει τέλος στο συναγωνισμό Κάρλας - ΔΕΥΑΜΒ στο ποια θα βρομίσει περισσότερο τον Παγασητικό μας, τέλος στη σκυλοκρατία, που πάει να κάνει το Βόλο από Old City  σε Dog City και λοιπά. Κι όσο ξανασκέπτομαι το ευγενές περιστατικό με κείνη τη δύστυχη σκυλίτσα, που σκότωσε συμπολίτης μας βασανιστής, την ώρα που γεννούσε τα κουταβάκια της… Τέτοιον πολιτισμό θα τον αντέξει η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης; Προτείνω να μην τον βάλουμε στο φάκελο…

 

 

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
9
+
8
=