Η Επιφυλλίδα μας

Τελευταία ενημέρωση: 2013-11-05, 12:10:14
Η Επιφυλλίδα μας

Με τον Μίλτο Σπανό

«Η δύναμις του πεπρωμένου»

(FORZA DEL DESTINO)   

 

Ο Giuseppe Verdi, γύρω στα 1860, έγραψε μια φοβερή όπερα, πάνω σ’ αυτό το θέμα. Στο ίδιο θέμα, εξελίσσεται η ακόλουθη αληθινή ιστορία.   Κάποτε, μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν άρχισε πάλι ή γλυκιά ζωή, ζούσε ένας εργένης, στο Λονδίνο και εργαζόταν σαν πωλητής (πολύ καλός στην δουλειά του, έμπειρος και ψαγμένος, όπως θα λέγαμε) σε κεντρικό πολυκατάστημα. Όποτε ζητούσε αύξηση έπαιρνε αρνητική απάντηση, όπως συνήθως γίνεται, από τον εργοδότη του.

Εμφάνισε κάποια προβλήματα υγείας και πήγε στον οικογενειακό του γιατρό, όπου διαπιστώθηκε με ακτινογραφίες, ότι έπασχε από καρκίνο πνευμόνων, χωρίς καμία ελπίδα για θεραπεία και ίαση. Ο γιατρός του ανάγγειλε, ότι θα έρθει το μοιραίο σε έξι μήνες  περίπου, (συνήθως, οι γιατροί εκεί αναφέρουν στον ασθενή τα πάντα, για να ξέρει και να λάβει τις τελευταίες αποφάσεις του). Ο άνθρωπος αποφασίζει, μετά από ώριμη σκέψη, να απολαύσει τα τελευταίο χρονικό διάστημα της ζωής του, με ξενοιασιά και χλιδή, πηγαίνοντας στην νότια Γαλλία, στο μεγαλύτερο  ξενοδοχείο, στις Κάννες. Ζητά την αποζημίωση του, (τότε θυμάται ο εργοδότης του, να του αυξήσει τους μισθούς, αλλά ματαίως) και φεύγει για Κάννες. Εκεί γνωρίζει μεγιστάνες του πλούτου, που χαίρονται την ζωή, μέσα στην ραστώνη του καλοκαιρινού τοπίου, όντας μελλοθάνατος, χωρίς να το ξέρει κανείς, δίνει τα ρέστα του (που λέμε κοινώς) συμπεριφερόμενος, μεταξύ των πελατών του ξενοδοχείου σαν γνήσιος gentlemen, σοφός στις γνώσεις του, πρακτικός στις πράξεις του, ανιδιοτελείς και γλυκός με τους ανθρώπους. Τον αγάπησαν και τον εξετίμησαν οι πάντες.

Αλλος, μεγάλος επιχειρηματίας, τον ήθελε να τον προσλάβει, σαν ιδιαίτερο σύμβουλο, άλλος μεγαλέμπορος, τον έκανε επιστήθιο φίλο, γυναίκες τον λάτρεψαν και γενικά έγινε μια υπέροχη φιλική ομάδα, γεμάτη ζωή και κίνηση, μέσα στο κλίμα των διακοπών, που δεν έλεγαν να τελειώσουν ποτέ. Βέβαια μια βαθιά μελαγχολία, ανεξήγητη για τους υπόλοιπους, διακατείχε τον πρωταγωνιστή μας.

Ξαφνικά, τηλεγράφημα από τον γιατρό, του ασθενή, ανατρέπει τα πάντα. Στο τηλεγράφημα αναφέρεται το φοβερό λάθος του γιατρού, που μπέρδεψε τις ακτινογραφίες, με άλλον αξιολύπητο ασθενή που έπασχε εκείνος και όχι ο συνταξιούχος εργένης μας. Αμέσως, αναφέρεται από τον αξιαγάπητο τυχερό μας άνθρωπο, ή όλη υπόθεση (που δεν την ήξερε κανείς μέχρι τότε) στους φιλαράκους του, που εξελίσσεται σε τρικούβερτο αναπάντεχο γλέντι. Αποφασίζεται, αμέσως, η επάνοδος του φίλους μας, στο Λονδίνο, να παραλάβει τα γνήσια παραστατικά της καλής υγείας και να επανέλθει στις Κάννες, στο Grand Hotel, για  την μεγάλη γιορτή. Ορχηστές, οι καλύτεροι τραγουδιστές της περιοχής, υπέροχα μπαλέτα θα συμμετείχαν, στην εκδήλωση και πρώτοι οι φίλοι του θα πρωτοστατούσαν. Πράγματι, παραλαμβάνει τα αξιολάτρευτα έγγραφα της υγείας του, ο φιλαράκος μας στο Λονδίνο και στέλνει τηλεγράφημα στους φίλους του, που άρχισαν, ήδη τη γιορτή.

Προσγειώνεται στη Νίκαια και πηγαίνοντας στις Κάννες, με το αυτοκίνητο του, μισή ώρα δρόμος, εμφανίζεται σκύλος στο δρόμο και προσπαθώντας να τον αποφύγει, γίνεται μετωπική σύγκρουση με δέντρο και σκοτώνεται, ο  λατρευτός πρωταγωνιστής.

Ερχεται δεύτερο τηλεγράφημα στον  conferencier γιορτής, διακόπτει το τρικούβερτο γλέντι και με τρεμάμενη φωνή, αναγγέλλει από το μικρόφωνο στους αναμενόμενους φιλαράκους, το θάνατο του προσφιλούς.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον; Το Κισμέτ, που λέμε, υπάρχει, όταν υπάρχει; Όταν σε στοχεύσει το Κακό, δεν μπορείς να το αποφύγεις;

Sub Umra Dei, δηλαδή υπό την σκέπη του Θεού, υπάρχει η αίσθηση αυτή. Όταν έχεις αυτή την αίσθηση μέσα του, δεν φοβάσαι τίποτε. Έχεις κάνει τα πάντα για το καλό, έχεις την συνείδηση στου ήσυχη, κοιμάσαι γαλήνια και νιώθεις μια γλυκιά προστασία και να πεθάνεις οριστικά δεν σε ενδιαφέρει, δεν σε νοιάζει, είσαι ευτυχισμένος, δεν σου καίγεται καρφί!    

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
8
=