ΑΛΗΣΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ, ΔΥΣΘΡΟΟΙ ΛΟΓΟΙ ~ Η αρχαία ελληνική γλώσσα στήριγμα του Ελληνισμού

Τελευταία ενημέρωση: 2020-06-28, 15:24:44
ΑΛΗΣΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ, ΔΥΣΘΡΟΟΙ ΛΟΓΟΙ ~ Η αρχαία ελληνική γλώσσα στήριγμα του Ελληνισμού

Του Γιάννη Ν. Καλαντζή

Στις 17/06/20, σε άρθρο μου στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, αναφερόμενος στην κακή χρήση της γλώσσας μας, έγραψα, ότι «Η λανθασμένη χρήση της γλώσσας γίνεται όλο και πιο συχνά σήμερα σε πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής». Σήμερα, αγαπητοί φίλοι αναγνώστες, νιώθω την ανάγκη να σας πληροφορήσω, εκτός των… μαργαριταριών, την ιδιαιτερότητα της λέξης «φιλοτιμία», όπως την ανέλυσε ο ικανότατος, πολυμαθής και αρχαιολάτρης αρθρογράφος της “Καθημερινής” κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος (Τ.Θ).

Εγραψε, λοιπόν, ο κ. Τ.Θ.: «Η ελληνική γλώσσα διαθέτει λέξεις που δεν μπορούν να μεταφραστούν σε άλλη γλώσσα, όπως η λ. «φιλοτιμία», από την οποία προέρχεται το φιλότιμον, το βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής ψυχής… Ο Πλούταρχος έγραψε στο βίο του Θεμιστοκλέους: “H φιλοτιμία του ξεπερνούσε τους πάντες, ώστε, ενώ ακόμη ήταν νέος και αφανής, εκλιπαρούσε τον Επικλέα, τον κιθαριστή από την Ερμιόνη, ο οποίος ήταν τότε περιζήτητος στην Αθήνα, να μελετά σπίτι του για να μαζεύεται πολύς κόσμος… (φιλοτιμούμενος πολλούς την οικίαν ζητείν…)”».

Και συνεχίζει ο κ. Τ.Θ.: «Ηταν φιλότιμος ο Θεμιστοκλής. Ηταν τόσο φιλότιμος, που όταν πήγε στην Ολυμπία, ανταγωνιζόταν με τον Κίμωνα (προσέξτε φίλοι αναγνώστες) στη λαμπρότητα και στην πολυτέλεια των δείπνων του και της σκηνής του. Και όπως λέει ο Πλούταρχος: “Ουκ ήρεσκε τοις Ελλησι”. Περίεργα πράγματα θα μου πείτε», σχολιάζει ο κ. Τ.Θ. «Εδώ εμείς έχουμε τη φιλοτιμία κορώνα στο κεφάλι μας και αυτό δεν άρεσε στους τότε Ελληνες; Και πας στο Λίντελ & Σκοτ και διαπιστώνεις ότι η σημασία της λέξης ήταν μάλλον αρνητική. Δήλωνε αγάπη για τις τιμές, φιλόδοξη επίδειξη, ισχυρογνωμοσύνη, ασωτία… Ο Θεμιστοκλής, πάντως, όταν έκρινε ότι οι συμπολίτες του δεν ήσαν σε θέση να ικανοποιήσουν τη “φιλοτιμία” του, παραδόθηκε στον Πέρση βασιλιά, ο οποίος του απέδωσε τις τιμές που επιθυμούσε… να συνδράμει στον πόλεμο εναντίον των Ελλήνων(!)».

Αμφισβητείται αν ο κ. Κίσινγκερ είπε ότι ο Ελληνισμός πρέπει να χτυπηθεί στη γλώσσα και την πίστη του, αλλά εκείνο που δεν αμφισβητείται είναι το ότι είναι Ελληνες αυτοί που χτυπούν τον Ελληνισμό, ακριβώς στη γλώσσα και την πίστη του. Ο Καρλ Μαρξ, ο εμπνευστής της κομμουνιστικής ιδεολογίας, υπήρξε θιασώτης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και λόγω της εξαιρετικής και ενδιαφέρουσας διατριβής του στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία, αναγορεύτηκε «διδάκτωρ της φιλοσοφίας» στο πανεπιστήμιο της Ιένας το 1841! Η καταληκτήρια φράση της εντυπωσιάζει: «Οι Ελληνες θα μείνουν αιώνια οι δάσκαλοί μας, χάριν αυτής της μεγαλειώδους αντικειμενικής αφέλειας, που αφήνει κάθε πράγμα να λάμψει δίχως ντύματα».

Αντίθετα προς τον Μαρξ, υπάρχει αποστροφή του ΚΚΕ για την αρχαία Ελλάδα, η οποία, βασιζόμενη στη διεθνιστική-λενινιστική αντίληψη της κομμουνιστικής ιδεολογίας, συναγωνίζεται σε άρνηση με τους 56 πανεπιστημιακούς στον αγώνα κατά της διδασκαλίας των Αρχαίων, οι οποίοι το 2016 υποστήριξαν ότι τα Αρχαία είναι νεκρή γλώσσα. Πώς μπορεί, όμως, να θεωρηθεί νεκρή η Αρχαία, όταν μιλώντας τη Νέα Ελληνική βρίσκουμε την Αρχαία συνεχώς μπροστά μας; Το παράδειγμα που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικό:

Κανένας δεν αναφέρει τη λέξη ύδωρ, αλλά τη λ. νερό. Ολοι, όμως, μιλάμε σε καθημερινή βάση για υδραυλικούς, υδραγωγεία, υδροπλάνα και πλήθος άλλων λέξεων με πρώτο συνθετικό τη λ. ύδωρ. Αν κάποιος δεν έχει διδαχθεί Αρχαία, δεν θα γνωρίζει π.χ. ότι η υδατόπτωση προέρχεται από το ύδωρ και το ρήμα πίπτω. Σήμερα, οι περισσότεροι των νέων δεν γνωρίζουν πώς σχηματίζεται η χρησιμοποιούμενη από τους επικεφαλής των διμοιριών αξιωματικούς φράση «εφ’ όπλου λόγχη». Τουλάχιστον, ας μας πουν οι «δολοφόνοι» της αρχαίας γραμματικής πώς πρέπει να ειπωθεί στη δημοτική.

Το 1984, οκτώ χρόνια μετά την κατάργηση των Αρχαίων στο Γυμνάσιο, είπε τα εξής σοφά ο καθηγητής και εξέχων δημοτικιστής Ι. Κακριδής: «Η γλώσσα μας αργοπεθαίνει, της λείπει το οξυγόνο, δηλαδή τα Αρχαία. Μόνο όποιος έχει διδαχθεί τα Αρχαία μπορεί να γράφει και να μιλά σωστά τη νεοελληνική δημοτική». Ευτυχώς, δια της χρήσεως της καθαρεύουσας συνεχίζεται, τρόπον τινά, η πορεία της τεσσάρων χιλιάδων και πλέον ετών αρχαίας γλώσσας.

Στους ιερούς ναούς, οι Ελληνες ορθόδοξοι χριστιανοί αντιλαμβανόμαστε πλήρως, χωρίς καμιά προσπάθεια, πλήθος λέξεων και φράσεων της Αρχαίας γλώσσας και της καθαρεύουσας, ακούγοντάς τες κατά την ανάγνωση του ιερού Ευαγγελίου σε όλη τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Ενδεικτικά αναφέρω: «Τα άγια τοις κυσί», «Διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον», «Πριν αλέκτορα φωνήσαι», «Την κεφαλήν του επί πίνακι», «Τετέλεσται», «Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ» κ.ά.

Οι διάφοροι γλωσσοδιώκτες προτιμούν να κατεβάσουν το επίπεδο της γλώσσας μας χαμηλά και να προσφέρουν στα ελληνόπουλα ένα απογυμνωμένο γλωσσικό όργανο, ώστε να φθάσει ευκολότερα, δήθεν, η παιδεία στη μάζα, αντί να φροντίσουν να ανέβει το μορφωτικό επίπεδό της. Δεν συγκινούνται από το επίκαιρο «φθορά γλώσσας=φθορά πατρίδας», που έγραψε ο Νικ. Βρεττάκος και, ακάθεκτοι, συνεχίζουν να φθείρουν τη χώρα, χρησιμοποιώντας π.χ. το ρήμα «συμπέφτω» αντί του ορθού «συμπίπτω», ή «έκλεξε» αντί του «εξέλεξε». Δεν πρέπει να είναι Ελληνες αυτοί. Θα πρέπει να ήρθαν από αλλού, γιατί όλα τα σωστά τα θεωρούν δύσκολα, όλα τα θέλουν απλοποιημένα και… «γαία πυρί μιχθήτω».

Το ίδιο ακριβώς υποστήριξε και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν προσπάθησε προ ημερών να καθησυχάσει τους υποψήφιους των ΑΕΙ, υποστηρίζοντας με πάθος: «Η Ελλάδα αξίζει ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που δεν θα εξαντλεί τα παιδιά της (!!!) και θα το αποκτήσει σε πείσμα όσων προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο ανταγωνισμός και η βαθμοθηρία μεταξύ 18χρονων είναι προϋπόθεση αριστείας και προόδου».

Τι έχουν πάθει όλοι εκεί στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ με την αριστεία και την πρόοδο και τάσσονται πεισματικά με τη μιζέρια, με τον μαρασμό, δεν θα το μάθει ο Ελληνας ποτέ.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
8
+
2
=