Το πάθημα του γέρου - Νικόλα

Τελευταία ενημέρωση: 2016-03-23, 10:42:33
Το πάθημα του γέρου - Νικόλα

Του Νίκου Τσεκούρα, Συνταξιούχου δασκάλου

Φίλοι μου αναγνώστες, κάθε μέρα διαβάζομε στις εφημερίδες και βλέπομε και στην τηλεόρασή μας τους διαρρήκτες να ληστεύουν σπίτια, να στραγγαλίζουν γέροντες και να παίρνουν και το μικρό κομπόδεμα, που το φύλαγαν για τα έξοδα της κηδείας τους.

Μια άλλη πληγή, που συνέχεια παίρνει μεγάλες διαστάσεις, είναι η κατηγορία των σεξομανών, που τις νύχτες, εισβάλλουν σε διάφορα ιδρύματα, καθώς σε σχολεία και νηπιαγωγεία, αρπάζουν τα μικρά αθώα παιδάκια και ασελγούν για να ικανοποιήσουν τις βδελυρές τους ορέξεις.

Οι άμοιροι όμως γονείς τους, δεν τους καταγγέλλουν, διότι ντρέπονται για να μη διασυρθεί το γόητρο της οικογένειάς τους. Μα σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, μας έρχονται κάθε τόσο και νέα επώδυνα χαράτσια και έτσι λιγοστεύει ακόμη περισσότερο το φτωχό οικογενειακό εισόδημα, με αποτέλεσμα πολλοί οικογενειάρχες να παθαίνουν μελαγχολία και μερικοί ν’ αυτοκτονούν.

Ενδεικτικά, σας αναφέρω το παρακάτω συμβάν, απίστευτο μεν, αλλά αληθινό.

Προ μηνών, άκουσα από τον περίγυρό μου ότι ένας παππούς πήγε στην αρμόδια υπηρεσία για να θεωρήσει το ασφαλιστικό του βιβλιάριο.

Όταν το έδειξε στον αρμόδιο υπάλληλο και του παρακάλεσε να το θεωρήσει, του απάντησε κατηγορηματικά:

- Παππού, δεν μπορώ να το θεωρήσω σήμερα, διότι έχω άλλες πιο σοβαρές δουλειές. Άφησέ το σήμερα εδώ και νάρθεις να το πάρεις ύστερα από δυο μέρες. Ο παππούς αναγκάστηκε αι το άφησε και γύρισε στο σπίτι του πικραμένος.

Φεύγοντας ο παππούς, ο υπάλληλος αντί να ασχοληθεί με τη θεώρηση του βιβλιαρίου του παππού, το πέταξε μέσα στο ντουλάπι, όπου εκεί, ήταν και άλλα στοιβαγμένα βιβλιάρια για θεώρηση.

Στη συνέχεια, επειδή θυμήθηκε, ότι το τραπέζι του κούτσαινε από το ένα πόδι του, άρχισε και έψαχνε δεξιά και αριστερά, για να βρει κάτι το κατάλληλο για να το σφηνώσει στο κουτό πόδι, για να το ισορροπήσει. Αφού δε βρήκε κάτι το κατάλληλο, τότε, απερίσκεπτος πήρε από το ντουλάπι ένα βιβλιάριο και χωρίς να το κοιτάξει το ποιος ήταν ο κάτοχός του, το σφήνωσε κάτω από το κουτσό πόδι του τραπεζιού του και έτσι, έλυσε το πρόβλημά του.

Οταν όμως ο παππούς, ύστερα από δυο μέρες, πήγε να πάρει το βιβλιάριό του, τότε ο υπάλληλος έψαχνε στο ντουλάπι για να το βρει. ...πως όμως να το βρει;

Αφού ξέχασε ότι το είχε πάρει από το ντουλάπι και το σφήνωσε κάτω από το κουτσό πόδι του τραπεζιού του; Αφού τα ξανά ανακάτεψε και δε το βρήκε, τότε, του ήρθε η ορθή σκέψη ότι το βιβλιάριο που είχε σφηνώσει κάτω από το κουτσό πόδι του τραπεζιού του, σίγουρα ήταν του παππού. Πως όμως να δικαιολογήσει τη βλακεία του;

Κατά καλή όμως τύχη του παππού, ένας συμπολίτης του, που στέκονταν πίσω του για να πάρει σειρά, να θεωρήσει και αυτός το δικό του βιβλιάριο, τυχαία, η ματιά του, έπεσε κάτω από το κουτσό πόδι του τραπεζιού και είδε σφηνωμένο και τσαλακωμένο ένα βιβλιάριο.

Από περιέργεια έσκυψε και το πήρε. Οπως όμως το ξεφύλλιζε για να εξακριβώσει τον κάτοχό του, όλως παράδοξα, γνώρισε τη φωτογραφία του παππού, που μάλωνε με τον υπάλληλο. Δεν κρατήθηκε και φώναξε χαρούμενος.

- Παππού! Ε, παππού! Μη στεναχωριέσαι, να το βιβλιάριό σου. Το βρήκα εγώ. Ήταν σφηνωμένο κάτω από το κουτσό πόδι του τραπεζιού.

Ο παππούς, όταν άκουσε ότι βρέθηκε το βιβλιάριό του, πέταξε από τη χαρά του, αγκάλιασε τον άγνωστο συμπολίτη του και τον φίλησε. Στη συνέχεια, ο παππούς κρατώντας στο χέρι του, το τσαλακωμένο βιβλιάριό του πήγε και διαμαρτυρήθηκε στον προϊστάμενο της υπηρεσίας.

Ο κος Προϊστάμενος, αφού άκουσε το δίκαιο παράπονο του παππού και θεώρησε και το βιβλιάριό του, μετά, άρχισε την ανάκριση του κατηγορούμενου. Αφού άκουσε με προσοχή την απολογία του, τον τιμώρησε με τη μεγαλύτερη υπηρεσιακή επίπληξη!!!

Ο παππούς, όμως, επειδή δεν ευχαριστήθηκε από την ποινή που τον υπέβαλε ο κος προϊστάμενος, τον πήγε στο δικαστήριο.

Ο κος Πρόεδρος του δικαστηρίου, ενώ κατά την έναρξη της ανάκρισης του κατηγορούμενου, έδειχνε με τις συσπάσεις του προσώπου του και με τις μικροχειρονομίες του, ότι θα τον τιμωρούσε πολύ αυστηρά, παράδοξα όμως, τον επέβαλε μόνον λίγες μέρες φυλάκιση, λόγω του προτέρου εντίμου βίου του.

Ο παππούς, όμως, μόλις άκουσε τη μικρή ποινή που του υπέβαλε ο κος Πρόεδρος, δεν ικανοποιήθηκε. Βρήκε το θάρρος και είπε στον Πρόεδρο: - Κε Πρόεδρε, δεν τον επέβαλες μεγάλη ποινή και σίγουρα αυτός, δε θα συμμορφωθεί. Αυτή η μικρή ποινή, θ’ αφήσει κακό προηγούμενο και όταν το μάθουν οι συνάδελφοί του, θα πάρουν θάρρος και θα παρανομούν και αυτοί.

Φίλοι αναγνώστες, το συμβάν αυτό εμένα μου έδωσε αφορμή και δημοσιεύω σήμερα ένα παλιό ιστορικό συμβάν, με την τότε υφιστάμενη ορθογραφία και έχει σχέση με τη δικαστική απόφαση του προαναφερόμενου επεισοδίου.

Διαβάστε το, όμως, με προσοχή, για να μάθετε το πως λειτουργούσε η τότε δικαιοσύνη.

Ο βασιλιάς των Περσών ΚΑΜΒΥΣΗΣ (529-521 π.Χ.), άφησε όνομα γιά τήν αυστηρότητά του και για το σεβασμό στη δικαιοσύνη.

Διηγούνταν μεταξύ άλλων, ότι για ένα δικαστή, που τον έπιασε να δωροδοκείται, τον τιμώρησε με τον εξής σκληρό τρόπο:

Διέταξε να τον θανατώσουν κι ύστερα παράγγειλε να τον γδάρουν και με το δέρμα του να επενδύσουν τη δικαστική έδρα. Ετσι, κάθε νέος δικαστής, θα μάθαινε τί τον περίμενε, αν δεν δίκαζε σωστά...

Φίλοι αναγνώστες, το συμπέρασμα δικό σας

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
2
+
3
=