Χρήστος Μπουκώρος: Κίνδυνος να τους πλακώσουν τα κεραμίδια…

Τελευταία ενημέρωση: 2013-08-05, 12:00:52
Χρήστος Μπουκώρος: Κίνδυνος  να τους πλακώσουν τα κεραμίδια…

Σε προεκλογική του ομιλία στο Βόλο το 1961 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στην παραλία από τη βεράντα της Μινέρβας, αγόρευε με το χαρακτηριστικό ύφος και τη βαριά  Σερέικη  προφορά του. Ανέπτυσσε το προεκλογικό του πρόγραμμα όταν κάποιοι από τους συγκεντρωμένους οπαδούς του τον διέκοψαν φωνάζοντας  «Να μας χαρίσεις τα δάνεια!». Είχε προηγηθεί ο καταστροφικός σεισμός του 1954 που θα άλλαζε για πάντα το Βόλο. Ακολούθησαν οι φονικές πλημμύρες του 1955 που στοίχησαν τη ζωή σε δεκάδες Βολιώτες και μία από τις βασικές αιτίες της πλημμύρας σε πολλές γειτονιές ήταν  οι όγκοι από μπάζα που άφησε πίσω του ο καταστροφικός σεισμός και σε πολλές περιπτώσεις έφραζαν την κυκλοφορία των υδάτων. 

Για τα επόμενα χρόνια ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ανοικοδόμησης και πολλές οικογένειες του Βόλου στεγάστηκαν στα γνωστά σπίτια κατασκευασμένα σε «Σχέδιο Παρασκευοπούλου». Δόθηκαν δάνεια για την απόκτηση στέγης και άλλες κρατικές ενισχύσεις με όρους ευνοϊκούς τέτοιους που με το πέρασμα του χρόνου έμοιαζαν με χάρισμα.Ουδέποτε οι τότε κυβερνήσεις -ανεξαρτήτως απόχρωσης- απείλησαν δανειολήπτες πρώτης κατοικίας με πλειστηριασμό. 

«Να μας χαρίσεις τα δάνεια!», ξαναφώναξαν οι συγκεντρωμένοι εκμεταλλευόμενοι μια από τις μακρές παύσεις του Καραμανλή. «Δε σας χαρίζω τα δάνεια!» ήταν η απάντησή του σε έντονο ύφος, μετά από μία μεγαλύτερη από τις συνηθισμένες του παύσεις τις οποίες συνήθιζε μεταξύ  των φράσεων των πολιτικών ομιλιών του.

Βεβαίως τα προηγούμενα δεν αποτελούν προσωπικές μας μνήμες, αυτό ηλικιακά θα ήταν αδύνατο, πλην όμως είναι διηγήσεις από πολλούς παλιότερους και ορισμένους αυτήκοους  μάρτυρες που μάλιστα  συμπίπτουν  στα σχόλια τους και στα λεγόμενα τους, καθώς και δημοσιεύματα του τοπικού τύπου που κάπως έτσι περιγράφουν τα περιστατικά.

Βεβαίως ο Καραμανλής και ο Γεώργιος Παπανδρέου στη συνέχεια ούτε τα δάνεια χάρισαν, όμως ούτε την πρώτη κατοικία έβγαλαν στο σφυρί.

Ηταν και τότε δύσκολα τα πράγματα και για την πατρίδα και για του πολίτες. Κατά την ταπεινή μας άποψη πολύ δυσκολότερα από τη σημερινή κατάσταση.     

Ας έρθουμε όμως στο σήμερα. Υποστηρίζει ο υφυπουργός ανάπτυξης Θανάσης Σκορδάς ότι σταδιακά πρέπει να σταματήσει η προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, διότι αν συνεχιστεί  το ευεργετικό μέτρο, όταν κάποια στιγμή θα πάψει να ισχύει  θα καταρρεύσουν, εξαιτίας της υπερπροσφοράς, οι τιμές των ακινήτων. 

Οικονομικά λογικοφανής αλλά ουσιαστικά κενοφανής η άποψη του κ. υφυπουργού. Βεβαίως ο κ. Σκορδάς πριν εκφράσει το έντονο ενδιαφέρον του για τις τιμές των ακινήτων όφειλε να ενδιαφερθεί εντονότερα για τις τιμές στα ράφια των μάρκετ που κυριολεκτικά τα… έχουν στυλώσει.

Ας μπούμε όμως στο δικό του σκεπτικό, αν και… Οργουελικής κατεύθυνσης η σκέψη ότι σε λίγες μέρες ή μήνες κάποιος, ο οποιοσδήποτε,  μπορεί να αρπάξει τα σπίτια 400.000 Ελληνικών οικογενειών και να τις αφήσει άστεγες στο δρόμο.

Το επιχείρημα ότι εφόσον πήραν στεγαστικά δάνεια πρέπει να τα επιστρέψουν ή να επιστρέψουν τα σπίτια, είναι ένα επιχείρημα δίκαιο και λογικό που δύσκολα αμφισβητείται. Στην προκειμένη περίπτωση όμως και στη συγκεκριμένη κατάσταση και εποχή, υπάρχουν και δεκάδες άλλα επιχειρήματα παρόμοιου βάρους που ουδείς επίσης θα μπορούσε να τα αμφισβητήσει. Ας γίνουμε αναλυτικότεροι:

Τα κόκκινα δάνεια: Πριν ξεκινήσει η εποχή των μνημονίων τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια ήταν περίπου 45.000 τον αριθμό. Σήμερα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπερβαίνουν τις 322.000 και αυξάνονται αλματωδώς κάθε μήνα.

Η αξία των ακινήτων: Πριν καταρρεύσουν οι τιμές των ακινήτων από τους μαζικούς πλειστηριασμούς που οραματίζονται -λίγοι θέλουμε να πιστεύουμε- νοσηροί εγκέφαλοι, η κτηματαγορά καταστράφηκε και σύμφωνα με τα μόλις προχθεσινά (Παρασκευή)  στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος τα τελευταία τρία χρόνια έχουν χάσει τα ακίνητα πάνω από το 13 της αξίας τους (37,5%). Πορεία η οποία συνεχίζεται ταχύτατα καθοδική.

Οι δανειολήπτες: Στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρωναν κανονικά μέχρι που ήρθαν οι τριπλοί φόροι, τα πολλαπλά χαράτσια, ο φόρος θέρμανσης και πλείστα όσα, οπότε οι δόσεις για το στεγαστικό πήγαν περίπατο. Μια μέση Ελληνική οικογένεια με τα οικονομικά μέτρα των μνημονίων επιβαρύνθηκε ετησίως 5 έως 8.000 ευρώ, όσο δηλαδή και μια μέση ετήσια δόση στεγαστικού δανείου. Αν συνυπολογιστεί και η μείωση εσόδων και αποδοχών που έφτασε στην τριετία το 40 έως 50%, καθώς και η απαξίωση των ακινήτων τα οποία αποκτήθηκαν με τα δάνεια, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι οι παλιές συμφωνίες δεν μπορεί να τηρηθούν.

Kράτος - πολίτης - τράπεζα: Βεβαίως  ο Έλληνας πολίτης δεν επιβαρύνθηκε  την τεράστια φορολογία και τα χαράτσια για να πληρώσει προσωπικά του χρέη αλλά του κράτους χρέη. Το κράτος με τη σειρά του με τα υπέρμετρα χαράτσια που επιβάλει στον πολίτη εγγυάται για την ανακεφαλαιοποίηση, τη δανειοδότηση και γενικότερα τη χρηματοδότηση  του τραπεζικού συστήματος. Με τα λεφτά του φορολογούμενου δανειολήπτη δηλαδή. Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κ. υφυπουργός; Απλά είναι τα πράγματα, οι δόσεις πληρώθηκαν! Άλλοι πλήρωσαν με ρευστό, σε φόρους και χαράτσια και άλλοι πλήρωσαν σε είδος, με απολύσεις ανεργία και ανέχεια.

Για να μην μακρηγορούμε. Ούτε συνολική διαγραφή των στεγαστικών δανείων ούτε πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας, μπορεί να γίνουν αποδεκτά στη σημερινή κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας. Για μία ακόμη φορά, ως ιστορική αναγκαιότητα, προβάλει η μέση οδός. Οπως έκαναν πάντα οι άνθρωποι  τούτου του τόπου,  τις εποχές που πρόκοβαν και όχι τώρα που έγιναν δίσεκτοι οι καιροί.  

Επιμήκυνση της προστασίας, με απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, μέχρι να βγούμε από την κρίση. Σύντομα όπως εκτιμάει ο πρωθυπουργός. Εκτός και αν έχει αντίθετη εκτίμηση περί εξόδου από την κρίση ο κ. Σκορδάς, οπότε ας το πει και στον πρωθυπουργό και στους πολίτες. Εν συνεχεία επιμήκυνση εξόφλησης, μικρότερες δόσεις και μείωση του κεφαλαίου σε σημαντικό βαθμό. Διότι μπορεί οι τράπεζες -ελληνικές και ξένες-  να θέλουν τα σπίτια των πολιτών αλλά και οι πολίτες θέλουν όσα δάνεισαν τα τελευταία τρία χρόνια και όσα -κυρίως αυτό- χρεώθηκαν για πολλά χρόνια στο μέλλον για τη σωτηρία των τραπεζών.

Οποιος αποτολμήσει πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας όσο βρισκόμαστε στην καρδιά της κρίσης είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα -πολιτικά- θα βλέπει τα σκόρδα ανάποδα… 

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
4
+
7
=