Το ευαγγέλιο της τρόικας δεν έχει πια πιστούς

Τελευταία ενημέρωση: 2012-01-16, 11:58:56
Το ευαγγέλιο της τρόικας δεν έχει πια πιστούς

Γράφει ο Χρήστος Μπουκώρος

Το καταφέραμε λοιπόν και αυτό. Η Ελλάδα με την αυγή του 2012 οδηγεί την κούρσα της παγκόσμιας ύφεσης με αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης που αγγίζουν κιόλας το τερατώδες 7%! Ούτε ασιατική ούτε αφρικανική χώρα μάς ανταγωνίζεται στον κατηφορικό αυτό δρόμο. Ένας δρόμος που η κατάληξή του δεν μπορεί να είναι μια εύφορη πεδιάδα αλλά μια απότομη χαράδρα. Είναι αδιανόητο, αν όχι ύποπτο, να υποστηρίζει κανείς ότι με μια τέτοια συνταγή μπορούμε να προσδοκούμε καλύτερες μέρες και βελτίωση της οικονομίας.

Εδώ και 18 μήνες με κάθε ευκαιρία από αυτή τη στήλη, ως οφείλαμε, επισημαίναμε ότι οι λογαριασμοί δεν βγαίνουν και τα μέτρα δεν πιάνουν τόπο. Είναι βέβαιο ότι με τη γιγαντιαία ύφεση τα ελλείμματα θα διευρυνθούν απαιτώντας νέα μέτρα για να κλείσουν οι νέες μαύρες τρύπες, όταν ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να κλείσουν οι παλιές τρύπες των δημοσίων εσόδων.

Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές έχουν δημοσιοποιηθεί τα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο μη ενεργός πληθυσμός της Ελλάδας είναι για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μεγαλύτερος σε απόλυτους αριθμούς από τον ενεργό πληθυσμό! Για όσους αντιλαμβάνονται τη σημασία του μεγέθους δεν είναι δύσκολο να καταλάβουν ότι μιλάμε για μια χώρα οικονομικά και κοινωνικά παροπλισμένη. Ως μη ενεργός πληθυσμός της Ελλάδας λογαριάζονται οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι καταγεγραμμένοι και άγραφοι και τα άτομα που για λόγους υγείας αδυνατούν να ασκήσουν κάποια εργασία. Ενεργός είναι ο πληθυσμός ενηλίκων που ασκεί κάποιο επάγγελμα έναντι αμοιβής. Οι λιγοστοί πλέον εργαζόμενοι καλούνται να θρέψουν όχι μόνο τον μη ενεργό πληθυσμό και τους ανηλίκους, αλλά να βγάλουν και τα χρέη της χώρας!!! Είναι ποτέ δυνατόν να λυθεί μια τέτοια εξίσωση; Με καμία κυβέρνηση!

Η ανάγκη εναλλακτικής πολιτικής δεν υπακούει πια στα τεχνικά κατασκευάσματα περί χρονοδιαγραμμάτων και κουρέματος του χρέους της χώρας. Όπως απέδειξε και η ξαφνική προχθεσινή διακοπή των διαπραγματεύσεων για το PSI (κούρεμα του χρέους) οι δανειστές μας δεν ενδιαφέρονται για την εξυγίανση της οικονομίας μας έστω υπηρετώντας τον ποταπό στόχο της διασφάλισης των χρημάτων και των ληστρικών επιτοκίων τους, αλλά αντιθέτως ενδιαφέρονται να αρπάξουν όσο γίνεται περισσότερα και όσο γίνεται γρηγορότερα. Με χρεοκοπία ή χωρίς λίγο τους ενδιαφέρει.

Το ερώτημα είναι ποιος στόχος ενδιαφέρει την ελληνική κυβέρνηση και πώς προτίθεται να τον επιτύχει. Θολό τοπίο η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης Παπαδήμου θυμίζουν όλο και περισσότερο εκείνες τις περσινές εξαγγελίες του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη με βάση τις οποίες οι συμφωνίες κυρίων που είχε πετύχει ο υπουργός ανάπτυξης θα έφερναν μειώσεις τιμών σε 601 (ούτε ένα λιγότερο) βασικά προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης! Ένα χρόνο μετά γελάνε ακόμη και τα ράφια!

Αντί ο πρωθυπουργός να ασκεί πολιτική μείωσης των μισθών που έχουν μειωθεί έτσι κι αλλιώς χωρίς να πάρουν την άδεια της αφεντιάς του, καλό θα ήταν να εκπονήσει πολιτική μείωσης τιμών γιατί η χώρα που κυβερνάει, η φτωχότερη της ευρωζώνης, συμπίπτει να είναι και η ακριβότερη σε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες.

Δεν έχουν καταλάβει ακόμη όλοι αυτοί οι άκαπνοι θεωρητικοί ότι οι μισθοί έχουν υποστεί κοφτερό μαχαίρι την τελευταία διετία; Δεν βλέπουν ότι υπάρχουν νέα παιδιά τα οποία αναγκάζονται να εργάζονται με μισθούς μικρότερους του επιδόματος ανεργίας; Λες και η αδυσώπητη αγορά περιμένει τις κατά Λουκάν νουθεσίες και νομοθεσίες. Είναι μακριά νυχτωμένοι αφού δεν γνωρίζουν ότι στη σημερινή Ελλάδα όταν η επιχείρηση-εργοδότης δεν έχει να πληρώσει ο εργαζόμενος δύο επιλογές έχει, ή πάει κατευθείαν στο ταμείο ανεργίας ή δουλεύει με μειωμένες αποδοχές. Τόσο άγνωστα είναι όλα αυτά στους κυβερνήτες της χώρας;

Αντί να αναλώσουν τις προσπάθειές τους για το πώς θα καταπολεμήσουν την γραφειοκρατία που εμποδίζει τις επενδύσεις, πως θα εκσυγχρονίσουν το νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο που κάθε μέρα αλλάζει προς το χειρότερο, αυτοϊκανοποιούνται προσποιούμενοι ότι υπηρετούν πιστά μια πολιτική που αποδείχτηκε πια ότι δεν οδηγεί πουθενά!

Αντί να χαράξουν γραμμές που θα οδηγήσουν στην αύξηση των επενδύσεων και της παραγωγής και κατά συνέπεια και της φορολογητέας ύλης, αντί να βρουν τρόπους συμπίεσης των τιμών και αποδυνάμωσης των καταστροφικών ολιγοπωλίων εργάζονται συστηματικά για την ενδυνάμωσή τους. Αντί να αναθερμάνουν την οικονομία την παγώνουν καθημερινά με τις ανιστόρητες αποφάσεις τους.

Επειδή πιστεύουμε ότι τόσο ανίκανοι δεν μπορεί να είναι καμιά φορά περνάει από το μυαλό μας μήπως είναι βαλτοί… Πώς να εξηγήσουμε διαφορετικά μια τόσο μεθοδευμένη προσπάθεια συνεχών καταστροφικών αποτελεσμάτων;

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
9
+
1
=