Από την κατάθλιψη στην έκρηξη

Τελευταία ενημέρωση: 2011-02-07, 00:00:00
Από την κατάθλιψη στην έκρηξη
<p>Η απορία γιατί δεν αντιδρά η κοινωνία στον ορυμαγδό μέτρων του τελευταίου καιρού έχει συγκεκριμένη απάντηση. Η απώλεια κεκτημένων, η χασούρα η αναστάτωση, η αφόρητη πολλές φορές πίεση, φέρνουν θλίψη και σε μεγάλες δόσεις φέρνουν και…κατάθλιψη. Τα άτομα ακινητοποιούνται κοινωνικά και μετατρέπονται σε απολύτως εσωστρεφείς προσωπικότητες. Σ’ αυτή τη φάση βρίσκεται τώρα μέρος της κοινωνίας που έχει υποστεί τις συνέπειες της κρίσης. Κατάθλιψη όχι με την παθολογική αλλά με την κοινωνική έννοια του όρου. Έτσι είναι τη δεδομένη στιγμή η ψυχολογία της μάζας.<br /> Πόσο μπορεί να επιδεινώσουν την ψυχολογία της μάζας οι δυσμενέστερες εξελίξεις που ήδη προεξοφλούνται; Η επερχόμενη ραγδαία μείωση μισθών σε ποσοστό που μπορεί να υπερβαίνει και το 30% και η πλήρης κατάργηση των δώρων, δηλαδή του 13ου και 14ου μισθού, στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, πόσο άραγε θα καταβάλουν περαιτέρω την ψυχολογία των Ελλήνων; Σε όλες τις ψυχολογικές καταστάσεις υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή που το διάβα της οδηγεί σε άλλες, συνήθως ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Όσο βρισκόμαστε προ της γραμμής η ψυχολογική κατάσταση μένει αμετάβλητη ή βαίνει επιδεινούμενη.<br /> Το σημερινό οριακό σημείο στα οικονομικά του κάθε μέσου πολίτη βρίσκεται στο μη περαιτέρω. Δεν χωράει μεγαλύτερη συρρίκνωση. Μια νέα συμπίεση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σπινθήρας κοινωνικής έκρηξης. <br /> Η εσωτερική υποτίμηση που επιχειρείται με τη συνεχόμενη αφαίμαξη των αποδοχών των εργαζομένων δεν έχει κανένα νόημα όσο η Ελλάδα παραμένει μία από τις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης. Οι συνέπειες στην οικονομία και στο κοινωνικό σώμα θα είναι καταλυτικές από τη στιγμή που όπως όλα δείχνουν θα καταγραφούν και νέες απώλειες. Επειδή όλοι ανεξαιρέτως οι παρατηρητές συμπεραίνουν ότι η κοινωνία βρίσκεται ελάχιστα πριν την έκρηξη, κυβέρνηση και τρόικα θα ήταν ασφαλέστερο να μεριμνήσουν για άλλους τρόπους μείωσης των ελλειμμάτων και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Ο γρήγορος δρόμος δεν οδηγεί πάντα και με ασφάλεια στον προορισμό.<br /> Η αντίληψη ότι μπορεί κανείς να ζήσει στη σημερινή Ελλάδα με 600 ευρώ μηνιαίως, όταν το ίδιο το σύστημα τις προηγούμενες δεκαετίες -προκειμένου να διογκώσει τα κέρδη του- τον έχει υπερχρεώσει, είναι ανεδαφική αν όχι επικίνδυνη. Ας σκεφτούν καλύτερα τι πάνε να κάνουν, γιατί όσοι τίποτα δεν θα έχουν να χάσουν, αφού τα πάντα θα έχουν απωλέσει, καθίστανται εξαιρετικά εύφλεκτη ύλη στην κάθε τυχαίο και απρόβλεπτο σπινθήρα.<br /> Τέλος ας μη διαλανθάνει της προσοχής των κρατούντων ότι Τυνησία και Αίγυπτος δεν είναι μακριά. Μία θάλασσα μας χωρίζει και μάλιστα mare nostrum.</p> <p><br /> &#160;</p>
Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
5
+
1
=