Αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι αλλιώτικα

Τελευταία ενημέρωση: 2010-12-12, 00:00:00
Αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι αλλιώτικα
<p>Πόσα πράγματα μπορεί να αλλάξουν σε ένα και μόνο χρόνο. Έχοντας κατά νου το διαχρονικό «όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος» μπορούμε να αντιληφθούμε το μέγεθος των αλλαγών που έχουν επέλθει στην καθημερινότητά μας την τελευταία χρονιά.<br /> Για πρώτη φορά εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι θα κάνουν Χριστούγεννα χωρίς το δώρο που συνήθως αντιπροσώπευε μέρος των εξόδων των γιορτών και κάλυψης δαπανών που είχαν καταγραφεί στα χρέη του νοικοκυριού. Και φέτος; Δεν θα γιορτάσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Αν δεν γιορτάσουν όσοι πλέον λαμβάνουν 12 και όχι 14 μισθούς, οι υπόλοιποι 200.000 που έχασαν μόνο φέτος τη δουλειά τους τι πρόκειται να κάνουν με μηδενικά έσοδα ή έστω με το πενιχρό επίδομα ανεργίας, όσοι εξακολουθούν να το λαμβάνουν;<br /> Δυστυχώς όσο και αν προσπαθούμε να σκεφτούμε κάποιες λύσεις για τους ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους ή δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να εργαστούν, αδυνατούμε να προτείνουμε κάποιες λύσεις. Είναι τόσο τραχύ, τόσο δύσκολο, τόσο ψεύτικο να επιχειρήσεις να πείσεις κάποιον άνεργο ότι «θα φτιάξουν τα πράγματα», ώστε αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις κάθε προσπάθεια και περιορίζεσαι να ακούς σιωπηλά τον πόνο του. Έναν πόνο που φαίνεται καθαρός και κοφτερός σαν ατσάλινο μαχαίρι και ας καταβάλλεται προσπάθεια να κρυφτεί μέσα από τα διαπιστωμένα προσόντα, λαμπρούς τίτλους σπουδών, καταφανέστατες δεξιότητες και πρωτοπόρες ιδέες που σου ξεδιπλώνουν μπροστά σου κυρίως νέοι άνθρωποι στη διαδικασία αναζήτησης μέρους του ονείρου που τους ανήκει και κάποιοι το κλέψανε, το σβήσανε. Αγωνίζονται αυτά τα παιδιά τούτες τις κρύες μέρες να το κρατήσουν ζεστό και ζωντανό. Τι να πεις; Έχεις λόγια που δεν τα παίρνει ο αέρας; Έχεις λόγια με πρακτικό αντίκρισμα; Μπορείς να τους δώσεις εργασία έστω και υποαπασχόληση; Όχι! Αυτό το απόλυτο «όχι» είναι που γκρεμίζει το κουράγιο τους και κατεδαφίζει κάθε διάθεση για προσπάθεια αυτούς του δίσεκτους χρόνους.<br /> Το χειρότερο είναι ότι από πουθενά δεν προβάλει αχτίδα ελπίδας για την αναχαίτιση της λαίλαπας της ανεργίας. Οι επισήμως καταγεγραμμένοι άνεργοι στη χώρα προσεγγίζουν το 1 εκατομμύριο. Μαζί με τους υποαπασχολούμενους και όσους κάνουν δουλειές του ποδαριού ή δεν έχουν εγγραφεί ποτέ στις λίστες ανέργων ίσως να είναι και δύο εκατομμύρια!!!<br /> Η ανάγκη εθνικού σχεδίου περιορισμού της ανεργίας και μείωσης των επιπτώσεών της στην κοινωνία είναι τώρα περισσότερο επιτακτική και κρίσιμη από ποτέ. Δεν μιλάμε πλέον για διάρρηξη του κοινωνικού ιστού αλλά για κατάρρευση του κοινωνικού σώματος. Κατά την άποψή μας έπονται όλα τα υπόλοιπα.<br /> Όσο για τους υπόλοιπους που έχουν την τύχη να διατηρούν το μισθό τους έστω και πετσοκομμένο, τα πράγματα μπορεί να μην είναι ρόδινα, υπάρχουν όμως περιθώρια ελιγμών στην Οδύσσεια της οικονομικής επιβίωσης. <br /> Αντιλαμβάνομαι ότι κανείς δεν χρειάζεται τις δικές μας συμβουλές για να ιεραρχήσει εκ νέου τις επιλογές του και να παραμερίσει τις πλαστές ανάγκες που του δημιούργησαν η διαφήμιση και ο κατευθυνόμενος άκρατος καταναλωτισμός. Όλα αυτά έχουν συμβεί κατ’ ανάγκη τον τελευταίο καιρό. Τα περιττά έχουν κοπεί.<br /> Το ζητούμενο πλέον είναι πώς θα διατηρήσει κανείς ένα ανθρώπινο επίπεδο ζωής, δαπανώντας λιγότερα χρήματα. Είναι καιρός να αρχίσουμε να επιβραβεύουμε τις καλές τιμές που συνδυάζουν και την ποιότητα σε προϊόντα και υπηρεσίες. Η στροφή στα τοπικά προϊόντα, ιδιαίτερα τα αγροτικά, και βοηθάει την οικονομία του τόπου και είναι φθηνότερη συγκριτικά με τα μεταφερόμενα αγαθά των μεγάλων αγορών και των πολυκαταστημάτων. Τοπικά προϊόντα σε μικρότερες τοπικές αγορές και αν δεν είναι, μπορούν να γίνουν φθηνότερα.<br /> Πάντα υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν και φθηνότεροι προορισμοί για ταξίδια και φθηνότεροι από τους συνηθισμένους τρόποι διασκέδασης. Απλά τους υποτιμούσαμε την εποχή της ανεμελιάς. <br /> Το σημαντικότερο όμως αυτές τις δύσκολες μέρες είναι να μην είσαι μόνος. Να έχεις παρέα. Συντροφιά. Περισσότερους από έναν ανθρώπους. Παρέα, κύκλο, ομάδα και κυρίως φίλους. Στο σπίτι, στη δουλειά, στο χόμπι, στη βόλτα, στην έξοδο όλα δείχνουν πιο εύκολα. Μοιρασμένη χαρά είναι διπλή χαρά και μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη. Καλό κουράγιο, όπως είπε και ο Ολι Ρεν και καλές γιορτές έστω και με λιγότερα…<br /> &#160;</p>
Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
5
=