Η Αριστερά και η άμυνα του συστήματος

Τελευταία ενημέρωση: 2010-05-09, 00:00:00
Η Αριστερά και η άμυνα του συστήματος
<div><b>Οι τρέχουσες οικονομικές εξελίξεις</b> δεν είναι αποκομμένες από τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις. Τέτοιος διαχωρισμός δεν συνέβη σε καμία φάση της παγκόσμιας ιστορίας και είναι αδύνατο να συμβεί και στην παρούσα.</div> <div>Δεν θα ασχοληθούμε σήμερα ούτε με τα δάνεια της Ελλάδας, που άλλωστε δρομολογήθηκαν, ούτε με την πιθανότητα ντόμινο που προκαλεί η ελληνική κρίση. Αυτά έχουν δρομολογηθεί και εν πολλοίς έχουν κιόλας προεξοφληθεί. Το βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα αποκλείεται πλέον να πνιγεί ή να καταρρεύσει μόνη της, σίγουρα θα έχει και παρέα στον κατήφορο.</div> <div><b>Θα επικεντρώσουμε στις εσωτερικές εξελίξεις</b>, με πρώτη διαπίστωση ότι το πολιτικό σύστημα σπαταλάει και τις τελευταίες του εφεδρείες. Η κυβέρνηση κοινωνικά λαβωμένη από τα οδυνηρά&#160;μέτρα που αναγκάστηκε να λάβει και η αντιπολίτευση κατηγορούμενη στη γωνία για τα λάθη και τις παραλείψεις της προηγούμενης διακυβέρνησης και για την επαμφοτερίζουσα στάση της σχετικά με τα οικονομικά μέτρα και την ψηφοφορία στη Βουλή.</div> <div><b>Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων</b> του τελευταίου 48ωρου είναι εξόχως αποκαλυπτικά. Αποτυπώνουν το θυμό και την οργή των πολιτών, κυρίως όμως αποτυπώνουν μια τρέχουσα διάθεση των πολιτών, που την επόμενη ή την μεθεπόμενη βδομάδα μπορεί να γίνει πρόθεση για δοκιμή άλλων πολιτικών δυνάμεων στη διακυβέρνηση της χώρας!</div> <div><b>Είναι χαρακτηριστικό ότι η σημερινή δημοσκόπηση της </b><b>VPRC</b> καταγράφει βαθμό εμπιστοσύνης για το ΠΑΣΟΚ 24%, για τη Ν.Δ 11% για τον ΣΥΡΙΖΑ 12% και για το ΚΚΕ 10%. Δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, ίσα βάρκα ίσα πανιά, με το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. στο ναδίρ! Μην κρυφογελάτε, απορώντας για το πώς προκύπτει η πρόσθεση των ποσοστών των δύο αριστερών κομμάτων, που μέχρι χθες βρισκόταν σε μόνιμη τροχιά σύγκρουσης και αλληλοσπαραγμού. Όλα δείχνουν ότι το σήμερα σε τίποτα δεν είναι ίδιο με το χθες. Βαθιά διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο σήμερα και στο χθες δημιουργήθηκε με την έλευση του ΔΝΤ, την ψήφιση των μέτρων και τα επεισόδια στην Αθήνα με την τραγική κατάληξη αλλά και την παλλαϊκή &#160;συμμετοχή στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.</div> <div><b>Μπορούν αυτές οι σεισμικές κοινωνικές διεργασίες</b> να φέρουν κοντά τα κόμματα της Αριστεράς, ώστε να αποτελέσουν από κοινού εναλλακτική κυβερνητική προοπτική; Σήμερα υπάρχουν σοβαρές πληροφορίες και ευδιάκριτες ενδείξεις που συνηγορούν στο συγκεκριμένο ενδεχόμενο.</div> <div><b>Καταρχήν αυτή την ώρα η ηγεσία του ΚΚΕ</b> ούτε θέλει να ακούσει για συνεργασία&#160;με τον ΣΥΡΙΖΑ για λόγους τακτικής, εντυπώσεων και πρωτοκαθεδρίας. Πλην όμως στο εσωτερικό του ΚΚΕ αναπτύσσεται υπογείως τεράστια πίεση από μεσαία και λίγα κορυφαία στελέχη, προκειμένου να&#160;ανοίξουν αρχικά&#160;δίαυλοι επικοινωνίας με το κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς. <span>&#160;&#160; Φυσικά η πίεση δεν αφορά σε συνεργασία με ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως δεν αφορά στις συνιστώσες που φλερτάρουν με οργανωμένα ακραία στοιχεία και τα οποία με τη δράση τους προκαλούν απέχθεια της κοινής γνώμης. Πληροφορούμαστε ότι το υπόγειο αίτημα συνεργασίας αφορά κυρίως στο κόμμα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και ορισμένες άλλες συνιστώσες. Το ερώτημα είναι αν η ηγεσία του ΚΚΕ θα ενδώσει σ’ αυτές τις πολιτικές πιέσεις για άνοιγμα..</span></div> <div><b>Στις προηγούμενες πληροφορίες πρέπει να προσθέσουμε και ορισμένες άλλες</b> που αποδεικνύουν ότι διεργασίες υπάρχουν. Στην τελευταία ολομέλεια της Βουλής&#160;η Αλέκα Παπαρήγα ούτε καν φωτογράφισε παρακλάδια του ΣΥΡΙΖΑ για τα επεισόδια και επιτέθηκε απευθείας στο ΛΑΟΣ. Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε ρόλο θερμού συνηγόρου του ΚΚΕ και από κοινού όλες τις τελευταίες μέρες εξαπολύουν σφοδρή επίθεση κατά των κυβερνητικών επιλογών, ενώ αύριο θα είναι οι μόνοι πολιτικοί αρχηγοί που δεν θα παραβρεθούν στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Επίσης για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια&#160;την προηγούμενη εβδομάδα στην Καρδίτσα, περιοχή που αποτελεί διαχρονικό θερμοκήπιο αριστερών διεργασιών, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, μετά από συνεννόηση, διαδήλωσαν από κοινού με δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ.</div> <div><b>Αυτή την ώρα οι δυνάμεις της Αριστεράς είναι στους δρόμους</b> και θα παραμείνουν για πολύ απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα. Γνωρίζουν όμως πολύ καλά ότι εξ εφόδου είναι αδύνατο να καταλάβουν την εξουσία. Την τελευταία φορά που το επιχείρησαν, τα αποτελέσματα ήταν ολέθρια και για τη χώρα και για την Αριστερά. Η σημερινή στρατηγική κλίνει προς τη διόγκωση του κλίματος δυσαρέσκειας των πολιτών και η εν συνεχεία υποδοχή τους σε πολιτικούς χώρους της Αριστεράς που θα είναι παραλλαγμένοι σε σχέση με τους σημερινούς για λόγους πολιτικής ευρύτητας και πολυσυλλεκτικότητας.</div> <div><b>Πριν από λίγο καιρό το σενάριο της αριστερής διακυβέρνησης της χώρας</b> θα ηχούσε μόνο ως κρύο ανέκδοτο! Σήμερα όμως; Κανείς δεν γνωρίζει. Όλα θα εξαρτηθούν από το ύψος της κοινωνικής δυσαρέσκειας και τη διάρκειά της&#160;και κυρίως από τα αντανακλαστικά της σημερινής ηγεσίας των αριστερών κομμάτων. Με τη ραγδαία απαξίωση του πολιτικού σκηνικού μια ενοποιημένη αριστερά είναι βέβαιο ότι θα αποκτήσει διαφορετική δυναμική, διαφορετική από τη σημερινή κατακερματισμένη.</div> <div><b>Πάντως αν αυτό, το μέχρι πρότινος απίθανο σενάριο,</b> αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά, μη φανταστεί κανείς καμιά «δικτατορία του προλεταριάτου» στην εξουσία, κάτι με ΑΚΕΛ στην Κύπρο θα μοιάζουν τα πράγματα, για τον απλούστατο λόγο ότι και το ΚΚΕ και τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ γνωρίζουν από επιχειρήσεις και αγορά και γνωρίζουν καλύτερα σε σχέση με κάποιους αποτυχημένους και κρατικοδίαιτους καπιταλιστές!</div> <div>&#160;</div> <div>&#160;</div> <div>&#160;</div> <div>&#160;</div> <div>&#160;</div> <div>&#160;</div> <div>&#160;</div> <div><strong>Το σύστημα&#160;έχει άμυνες και σχέδια </strong></div> <div>&#160;</div> <div><b>Θα αποτελούσε ακόμη και σήμερα τολμηρή σκέψη</b> το ενδεχόμενο το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σύστημα&#160;της Ελλάδας να επιτρέψει δοκιμές αριστερής διακυβέρνησης της χώρας. Δεν υπάρχει ούτε συνεννόηση ούτε κοινός βηματισμός για κάτι τέτοιο. Κατά συνέπεια μπροστά στην «απειλή» της ενισχυμένης&#160;αριστεράς και της απώλειας ελέγχου η κυρίαρχη τάξη πραγμάτων ετοιμάζει τα αντίδοτά της.</div> <div>&#160;</div> <div><b>Αυτή την ώρα μοναδική ελπίδα είναι ο Γιώργος Παπανδρέου</b>, είτε αρέσει είτε όχι,&#160;στην πολιτική του στρέφεται το ενδιαφέρον. Αν η πολιτική του φέρει αποτελέσματα και έξοδο από την κρίση, τότε τα αριστερά σενάρια θα μοιάζουν ως απλή υπόθεση εργασίας και ο ίδιος θα καθιερωθεί ως ηγέτης μακράς πνοής. Το στοίχημα, λόγω της παγκόσμιας ρευστότητας, είναι εξαιρετικά&#160;δύσκολο. Υπάρχει βέβαια &#160;και η περίπτωση της επίτευξης των αριθμητικών στόχων με ταυτόχρονη εξουθένωση των πολιτών, γεγονός που θα επιφέρει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην κατεύθυνση που προαναφέρθηκε. Σε τέτοια περίπτωση το ενδεχόμενο κυβέρνησης εθνικής ενότητας, συγκυβέρνησης ή όποιας άλλης παραλλαγής επίσης ενεργοποιείται.</div> <div><b>Εκείνο που επίσης καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις</b> είναι η θετική προδιάθεση των πολιτών για τη δημιουργία νέων κομμάτων. Το ρόλο αυτό ασφαλώς δεν μπορεί να τον παίξει η Ντόρα Μπακογιάννη ως παλιό υλικό. Δεν αποκλείεται στο άμεσο μέλλον&#160;η δημιουργία κομμάτων με εντελώς νέο και άφθαρτο πολιτικό προσωπικό.</div> <div><b>Σε κάθε περίπτωση η υπάρχουσα τάξη πραγμάτων</b>, με καινούργια ή αναπαλαιωμένα υλικά, θα αντισταθεί στην πιθανότητα δομικής αλλαγής του συστήματος. Ακόμη και αν δεν το καταφέρει, θα αρκεστεί στην ανεπιβεβαίωτη μέχρι σήμερα&#160;εικασία, σύμφωνα με την οποία <b>«ο μόνος τρόπος για να απομυθοποιηθεί η αριστερά είναι να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας».</b> Βεβαίως και το τελευταίο και πολλά από τα προηγούμενα σε συνθήκες απόλυτης ρευστότητας αποτελούν εικασίες.</div>
Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
8
+
2
=