Χρήστος Μπουκώρος: Ο Χάρης και η Μεγαλόχαρη…

Τελευταία ενημέρωση: 2014-02-01, 12:00:34
 Χρήστος Μπουκώρος: Ο Χάρης και η Μεγαλόχαρη…

Καταστροφικές παλινωδίες και αντιφατικές πολιτικές

 

Ολα τα προηγούμενα χρόνια, ακόμη και την τετραετία της πρωτοφανούς κρίσης, οι εχέφρονες άνθρωποι τούτης της χώρας αλλά και οι λογικές φωνές σε όλα τα μήκη και πλάτη της οικουμένης, συμφωνούσαν διαχρονικά και απόλυτα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αναπτυχθεί μία οικονομία αν δεν συντρέχουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις. Όλοι αυτοί, που ξαφνικά έχουν χαθεί από το σκηνικό, συμφωνούσαν επίσης ότι κορυφαία των προϋποθέσεων ήταν το φορολογικό σύστημα.

Αποτελεί κοινό τόπο ότι ένα δίκαιο, απλό, κατανοητό, ξεκάθαρο και κυρίως σταθερό φορολογικό σύστημα συνιστά όχημα ανάκαμψης μιας οικονομίας και μαγνήτη προσέλκυσης επενδύσεων, εγχώριων και αλλοδαπών.

Μάλιστα αρκετοί φορείς τέτοιων απόψεων υπερθεμάτιζαν με την εμφάνιση της κρίσης και διατράνωναν την άποψη ότι τώρα είναι η ευκαιρία να τελειώνουμε μια και καλή με το ελληνικό φορολογικό λαβύρινθο. Η χρεοκοπία είναι προφανές ότι παρείχε στους μανδαρίνους αλλά και πολιτικούς προϊσταμένους του Υπουργείου Οικονομικών τον πολιτικό χρόνο και την κοινωνική ανοχή να αναμορφώσουν το φορολογικό σύστημα. Κανείς δεν θα τους έλεγε κουβέντα. Η ευκαιρία όμως τους γλίστρησε σαν την άμμο μέσα από τα δάχτυλα των χεριών τους.

Μονομέρεια στη φορομπηχτική πολιτική και αέναη παραγωγή νόμων, αποφάσεων και ολόκληρων τόμων ερμηνευτικών εγκυκλίων. Τέτοιος όγκος ο οποίος ανάγκασε τους φοροτεχνικούς να μιλήσουν για φορολογικό Φρανκεστάιν και είναι αμφίβολο όχι αν τα γνωρίζει όλα αυτά και ο πιο καταρτισμένος εφοριακός αλλά αν τα θυμούνται με λεπτομέρειες ακόμη και εκείνοι που τα εισηγήθηκαν, διότι αυτοί που τα ψήφισαν είναι αμφίβολο αν τα διάβασαν κιόλας…

Χαράτσια τα οποία πληρώθηκαν και πρέπει να ξαναπληρωθούν αφού η εφορία αδυνατεί να συγχρονιστεί με τη ΔΕΗ. Δρακόντεια πρόστιμα τα οποία από φόβο και μόνο οδήγησαν σε λουκέτο εκατοντάδες επιχειρήσεις και στη συνέχεια μειώθηκαν στο μισό. Αποδείξεις οι οποίες τον ένα μήνα υπολογίζονται κατά το 50% και τον επόμενο κατά το 10% και ακόμη χειρότερα τη μία χρονιά ισχύουν και την άλλη καταργούνται. Φορολογικοί συντελεστές που η μείωσή τους συνεχώς εξαγγέλλεται και οι συντελεστές συνεχώς ανεβαίνουν. Φοροφυγάδες που συνεχώς συλλαμβάνονται και ποτέ δεν πληρώνουν. Μεγαλομιζαδόροι που έχουν άπειρο χρόνο να εξαφανίσουν τα ίχνη τους ακόμα να εξαφανιστούν και οι ίδιοι.

Σε κάθε περίπτωση και κινδυνεύοντας να γίνουμε κοινότυποι και κουραστικοί διατυπώνουμε και πάλι το απλοϊκού πλην κρίσιμου περιεχομένου ερώτημα: «Γιατί προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τον τροχό την ώρα που οι άλλοι προσεδαφίζονται στον Άρη;» Αφού τα κάνουν μούσκεμα όλοι οι σύμβουλοι και οι γραμματείς γιατί δεν …ξεπατικώνουν ένα φορολογικό σύστημα μιας σοβαρής χώρας να τελειώνουμε; Η μόνη δικαιολογία είναι ότι όλοι αυτοί θέλουν να αιτιολογούν την ύπαρξή τους και τους παχυλούς τους μισθούς. Δεν υπάρχει άλλη δικαιολογία.

Τελικά από τη χάρη του …Θεοχάρη θα μας απαλλάξει μόνο μια υπέρτερη χάρη που δεν είναι άλλη από τη …Μεγαλόχαρη.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
7
=