Χρήστος Μπουκώρος: Ούτε ένας στη φυλακή;

Τελευταία ενημέρωση: 2014-01-10, 12:00:21
Χρήστος Μπουκώρος: Ούτε ένας στη φυλακή;

Το μέχρι πρότινος ελληνικό αξίωμα  που καταρρίπτεται καθημερινά

 

Βαριά βραχιόλια, για βαριά ονόματα. Ηταν ένας από τους χθεσινούς εντυπωσιακούς και πηχυαίους τίτλους των χθεσινών εφημερίδων. Εν πολλοίς καταγράφει την πραγματικότητα για το σκάνδαλο των θαλασσοδανείων στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Καναλάρχες, διοικητές τραπεζών, αεριτζήδες επιχειρηματίες με πολιτικές άκρες, βρίσκονται μετά τις συλλήψεις που έγιναν και με αυτές που ακολουθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη.

Πριν από την περίπτωση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, πολιτικοί, επιχειρηματίες και «προσωπικότητες» που μεσουρανούσαν στη δημόσια ζωή της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες, βρέθηκαν πίσω από τα κάγκελα. Κάποιοι από αυτούς επέστρεψαν τα κλοπιμαία με αντάλλαγμα την ελευθερία τους, προσωρινή ή μόνιμη, ενώ κάποιοι άλλοι παραμένουν στη… στενή. Όπως δείχνουν τα πράγματα θα ακολουθήσουν και άλλοι πολλοί. Πριν από 15 περίπου μήνες είχε γραφεί ότι 130 μεγαλοσχήμονες αντιμετωπίζουν την αυξημένη πιθανότητα να περάσουν το κατώφλι του ανακριτή ακόμα και την πύλη της φυλακής. Φυσικά πρόκειται στο σύνολό τους για κατοίκους και επιχειρηματίες του «αμαρτωλού τετραγωνικού χιλιομέτρου» μεταξύ Συντάγματος και Κολωνακίου. Πάντως αν οι εξελίξεις συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό, σε κανένα εξάμηνο ο αριθμός 130 μάλλον θα δείχνει μικρός.

Το μεγάλο ζητούμενο της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι να επιστρέψουν στα δημόσια ταμεία τα θαλασσοδάνεια, οι μίζες και τα φαγωμένα κοινοτικά προγράμματα. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα σε συνδυασμό βεβαίως με τον όποιο σωφρονισμό μιας αμαρτωλής ελίτ ή κατ’ άλλους αλήτ… που επί δεκαετίες ταλαιπωρεί τη χώρα. Δεν ξέρουμε αν το σημερινό κυβερνητικό-πολιτικό και δικαστικό σύστημα διαθέτουν τα αποθέματα δυνάμεων και τις αντοχές να καθαρίσουν την μπουγάδα μέχρι το τέλος. Πάντως αν το καταφέρουν το επίτευγμα θα είναι μεγάλο.

Αυτή η …κοινωνική συμμορία με τα σκληρά κολάρα που παρουσιαζόταν ως η καλή κοινωνία της Ελλάδος θα έπρεπε αυτοβούλως να έχει επιστρέψει τα κλοπιμαία. Δεν το έκανε, οπότε είναι άξια κάθε τιμωρίας και κάθε εξευτελισμού. Βεβαίως, όπως μας έλεγε χθες φίλη αναγνώστρια, όλοι αυτοί δεν έχουν κανένα συνειδησιακό πρόβλημα διότι για να έχεις τέτοιου είδους πρόβλημα πρωταρχική προϋπόθεση είναι να διαθέτεις συνείδηση! Τέτοιες απόψεις δεν αποτελούν κανενός είδους κοινωνική επανάσταση. Είναι αυτονόητες για μια σοβαρή δημοκρατία, διότι πέραν των άλλων όλα τα αρχιλαμόγια συκοφάντησαν την έννοια της ελεύθερης οικονομίας και στιγμάτισαν τον όρο της επιχειρηματικότητας αφού προηγουμένως προκάλεσαν τεράστια ζημιά στην οικονομία και στην κοινωνία.

Σε κάθε περίπτωση, το θετικό που προκύπτει από τέτοιου είδους εξελίξεις την τελευταία χρονιά είναι ότι καταρρίπτεται το σχεδόν υπαρξιακής φύσεως ερώτημα της ελληνικής κοινωνίας που παρέμενε ισχυρό τις τελευταίες δεκαετίες: «Μα καλά ούτε ένας στη φυλακή;». Το ερώτημα πλέον είναι άτοπο. Αυτό μόνο όσοι εθελοτυφλούν δεν το βλέπουν. Τώρα αν για τον ταλαιπωρημένο ελληνικό λαό, για τα εκατομμύρια των ανέργων και κυρίως των νέων και για όσους δεν έχουν θέρμανση να ζεσταθούν αυτό το βαρύ χειμώνα, έχουν κάποια σημασία όλα αυτά, δεν είμαστε βέβαιοι. Κατά την άποψή μας όμως θα έπρεπε να έχουν  σημαντική σημασία αυτά τα ζητήματα.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
2
+
2
=