Χρήστος Μπουκώρος: Δικές μας και ξένες αμαρτίες

Τελευταία ενημέρωση: 2013-12-23, 11:30:46
Χρήστος Μπουκώρος: Δικές μας και ξένες αμαρτίες

Ηρθαν στην επιφάνεια τα ανομήματα χρόνων

 

Τρία περιστατικά των τελευταίων ημερών αποδεικνύουν περίτρανα ότι η χώρα δεν περιέπεσε ξαφνικά στο κατοχικό καθεστώς της τρόικα. Είχαν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις πολύ νωρίτερα. Με ευθύνη εσωτερικών παραγόντων και διεθνών κερδοσκόπων φτάσαμε στο σημερινό επαίσχυντο σημείο. Πληρώνουμε «δικές» μας αλλά και ξένες αμαρτίες.

Περιστατικό πρώτο: Μόλις προ τριημέρου ο Μιχάλης Λιάπης κονιορτοποιώντας κάθε έννοια πολιτικής αξιοπρέπειας προέβη στις γνωστές εξευτελιστικές πράξεις. Ο επί 24 χρόνια βουλευτής και επί επτά περίπου χρόνια υπουργός και υφυπουργός, κλώνος πολιτικού τζακιού, ήταν ο κολλητός του ισχυρού άνδρα της SIEMENS, του κ. Χριστοφοράκου. Μια πολυεθνική γερμανικών κυρίως συμφερόντων εταιρεία που για χρόνια απομυζά τα κρατικά κονδύλια παίρνοντας όλα τα δημόσια έργα του αντικειμένου της. Λαδώνοντας τους πάντες, από υπουργούς μέχρι γενικούς γραμματείς και ανώτερους υπαλλήλους, εκτινάσσει το κόστος των έργων, τα οποία πληρώνει ο ελληνικός λαός και τα ευρωπαϊκά ταμεία σε πολλές περιπτώσεις.

Φυσικά έρευνα σε βάθος για τα έργα και τις ημέρες της αμαρτωλής εταιρείας στην Ελλάδα ούτε έγινε, ούτε πρόκειται να γίνει. Εχει πλάτες στο σύστημα και άλλωστε διακυβεύονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα της ίδιας της Γερμανίας. Πώς να ελέγξεις το δανειστή σου; Α ν κάποτε βρεθεί ο τρόπος να μετρηθεί πόσο μας κόστισε η συγκεκριμένη εταιρεία μπορεί να πηδάμε από… τα μπαλκόνια. Αλλά μην ανησυχείτε γιατί τέτοιος λογαριασμός δεν πρόκειται να γίνει ποτέ!

Περιστατικό δεύτερο: Μόλις προ τριημέρου κάποιος απίθανος κύριος, την ύπαρξη του οποίου αγνοούσε το πανελλήνιο, πρώην γ.γ. εξοπλισμών Αντώνιος Κάντας, ομολόγησε στις ανακριτικές αρχές ότι για το βραχύβιο διάστημα που θήτευσε στη θέση του στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έλαβε μίζες από μεσάζοντες οπλικών συστημάτων ύψους 16 εκατομμυρίων ευρώ!!! Μάλιστα διατύπωσε και ένα εξοργιστικά ειλικρινές επιχείρημα λέγοντας: « Για να πήρα εγώ τόσες μίζες, σίγουρα θα πήραν και άλλοι, τόσο προϊστάμενοί μου, όσο και υφιστάμενοί μου». Τόσο ψυχρά. Τώρα αν πολλαπλασιάσουμε τα πρόσωπα και το χρόνο σε βάθος δύο - τριών δεκαετιών είναι εύκολο να αντιληφθούμε γιατί η Ελλάδα είχε τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες στην Ευρώπη, χωρίς να έχει ούτε τα περισσότερα, ούτε τα ακριβότερα οπλικά συστήματα. Μόνο τα υποβρύχια που γέρνουν είναι παράδειγμα αρκετό για να καταλάβουμε τις μίζες που πληρώνουμε.

Περιστατικό τρίτο: Μόλις χθες πληροφορηθήκαμε ότι στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ βρίσκονται οι μεγαλύτερες γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες για πιθανή φοροδιαφυγή μέσω υποτιμολόγησης της εργοστασιακής αξίας των αυτοκινήτων τους που εκτελωνίζονταν στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με πηγές του ΣΔΟΕ, αυτοκινητοβιομηχανίες όπως η Daimler, η Οpel και η BMW ανέγραφαν στα τιμολόγια πλασματική εργοστασιακή αξία, χαμηλότερη από την πραγματική, με αποτέλεσμα κατά τον εκτελωνισμό των οχημάτων οι συνολικοί καταβλητέοι φόροι να είναι μειωμένοι. Δηλαδή όσο πιο χαμηλές ήταν οι τιμές, τόσο χαμηλότερα ήταν και τα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου από ΦΠΑ και φόρο πολυτελείας που επιβάλλεται στην εργοστασιακή αξία των αυτοκινήτων.

Τις πληροφορίες για τη διεξαγωγή της έρευνας, επιβεβαίωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA), o ίδιος ο διευθυντής του ΣΔΟΕ Θεόδωρος Φλωράτος, ενώ εκπρόσωπος της Daimler αρκέστηκε να πει πως η εταιρεία συνεργάζεται με τις ελληνικές αρχές.

 Το Γερμανικό Πρακτορείο επικαλείται σχετικό δημοσίευμα του Spiegel της επόμενης εβδομάδας, σύμφωνα με το οποίο, ο εισαγωγέας εκδίδει τιμολόγιο 22.135 ευρώ για μια Mercedes S-Klasse, ενώ η τιμή πώλησης του συγκεκριμένου μοντέλου είναι τέσσερις φορές υψηλότερη!!! Πράγμα που σημαίνει ότι όλα αυτά τα χρόνια το ελληνικό δημόσιο εισέπραττε για εκατοντάδες χιλιάδες εισαγόμενων γερμανικών αυτοκινήτων μόλις το ένα τρίτο των φόρων. Βεβαίως οι αυτοκινητοβιομηχανίες δημιουργούσαν ένα πλαίσιο αθέμιτου ανταγωνισμού με τις ανταγωνίστριές τους εταιρείες και το ελληνικό δημόσιο έψαχνε να βρει γιατί με τόσες ταξινομήσεις Mercedes και BMW τα έσοδα παρέμεναν καθηλωμένα. Ετσι αποφάσισε, αφού δεν μπορεί να τα εισπράξει κατά την εισαγωγή, να τα εισπράξει κατά την κυκλοφορία με τις τιμές των καυσίμων, των τελών κυκλοφορίας, φόρων πολυτελείας κ.τ.λ. Πάλι χαμένος ο Έλληνας πολίτης δηλαδή, ο οποίος από την υποκοστολόγηση, χάριν της φοροδιαφυγής, δεν είχε κανένα όφελος.

Επικαλούμαστε αυτά τα τρία παραδείγματα των τελευταίων ημερών γιατί καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας που ξεκινάει από τα δημόσια έργα και τις αμυντικές δαπάνες για να καταλήξει στην τεραστίων διαστάσεων φοροδιαφυγή μεγαλοκαρχαριών.

Μπορεί στην Ελλάδα να υπήρχε μεγάλο και αντιπαραγωγικό δημόσιο, μπορεί να υπήρχαν και αδικαιολόγητοι μισθοί σε διάφορους κλάδους, φαινόμενα που προκάλεσαν ζημιά στην κοινωνία και την οικονομία, αλλά τουλάχιστον αυτά τα χρήματα επέστρεφαν και ανακυκλώνονταν στην ντόπια αγορά. Βεβαίως αυτή η διαπίστωση ούτε τα καθαγιάζει ούτε τα εξαγνίζει.

Αντίθετα, τα χρήματα των τριών περιστατικών που αναφέραμε σήμερα λείπουν από τα ελληνικά ταμεία και έχουν ταξιδέψει όπου γης και με έναν «μαγικό τρόπο» έχουν μετατραπεί σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε δημόσιο χρέος. Απλά είναι τα πράγματα. Το χρήμα ήταν συγκεκριμένο. Ειδικά μετά την είσοδό μας στο ευρώ. Τώρα μας λείπουν περίπου 350 δισ. Τα λίγα βρίσκονται σε κάποια σεντούκια και τα πολλά σε κάποιους απίθανους λογαριασμούς της Σιγκαπούρης και στα άλλα σημεία του ορίζοντα. Μπορεί η ελληνική πολιτεία να επαναπατρίσει έστω και μικρό μέρος των κλοπιμαίων; Αν ναι, θα έχει πετύχει μεγάλο άθλο.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
2
=