Γιώργος Λαμπράκης: Αδιέξοδες πολιτικές πρακτικές

γιώργος-λαμπράκης-αδιέξοδες-πολιτικ-866241

Βρισκόμαστε εν αναμονή της τελικής απόφασης του πρωθυπουργού για την ημερομηνία τέλεσης των επόμενων εθνικών εκλογών. Στο μεταξύ, έχουν ήδη διαμορφωθεί τα πολιτικά δεδομένα, με βάση τα οποία, τα κομματικά επιτελεία σκοπεύουν να φτάσουν στις κάλπες. Τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας, που «καίνε» τους πολίτες και χρήζουν άμεσων και ξεκάθαρων απαντήσεων από το πολιτικό σύστημα, παραμένουν στο περιθώριο, με τη συγκεκριμένη τακτική να μονιμοποιείται στην πολιτική καθημερινότητα του τόπου.

Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από όλες τις συζητήσεις κορυφής στη Βουλή, όπου κατά τα άλλα κυριαρχούν οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί, οι αποχωρήσεις των πολιτικών αρχηγών, τα υπονοούμενα, οι άναρθρες κραυγές πολιτικού εντυπωσιασμού από κάθε πτέρυγα της εθνικής μας αντιπροσωπείας και τα ειρωνικά χειροκροτήματα μετά από κάθε τοποθέτηση που είναι ιδεολογικά αντίθετη με τις απόψεις και τις θέσεις «του δικού μας κόμματος».

Ανάλογες απογοητευτικές προσδοκίες υπάρχουν και για τις κρίσιμες συνεδριάσεις της Βουλής, τη νέα χρονιά. Η πολιτική ατζέντα θα ξεδιπλωθεί ξανά σε θέματα πέραν της οικονομίας, που είναι το κορυφαίο ζητούμενο. Υπό αυτά τα δεδομένα ο κίνδυνος ενός νέου πολιτικού εκτροχιασμού με την κοινωνία στη μέση και με τις κάλπες να έρχονται είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Η ευθύνη για το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου και της πολιτικής αντιπαράθεσης, όσο οξυμένη κι αν είναι, μοιράζεται ισόποσα στις παρατάξεις που παρασύρονται από το παιχνίδι της στείρας αντιπαράθεσης και του κομματικού σκυλοκαβγά. Αυτό το παιχνίδι θα γίνεται ακόμη πιο ακραίο όσο θα πλησιάζει η ώρα όπου οι πολίτες θα κληθούν στις κάλπες για να αποφασίσουν για τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο των επερχόμενων εθνικών εκλογών.

Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου εξακολουθούν να αδιαφορούν για τη σημασία, για την αξία μιας γόνιμης προγραμματικής αντιπαράθεσης, μιας «μάχης» πραγματικών πολιτικών επιχειρημάτων και όχι μιας άγονης ανταλλαγής προσωπικών επιθέσεων ή μιας παρακμιακής σύγκρουσης με κραυγές και φωνασκίες, με αποκλειστικό σκοπό να πληγεί το προφίλ του αρχηγού της παράταξης, ή να εμφανιστεί συνολικά η αντίπαλη πολιτική ομάδα σαν ένα συνονθύλευμα ανάξιων και ανεπαρκών πολιτικάντηδων.

Αυτές οι πρακτικές ανήκουν στο παρελθόν. Δεν εφαρμόζονται σε καμία σύγχρονη και δημοκρατική χώρα του πλανήτη. Ακόμη και αν οι εμπνευστές αυτών των πρακτικών νοιάζονται αποκλειστικά και μόνο για τη συσπείρωση της κομματική τους βάσης.

Εγγραφείτε στο Newsletter του Ταχυδρόμου