Χρήστος Μπουκώρος: Συμπυκνωμένος πολιτικός χρόνος

Τελευταία ενημέρωση: 2015-01-04, 11:58:50
Χρήστος Μπουκώρος: Συμπυκνωμένος πολιτικός χρόνος

Επικίνδυνος αγώνας ταχύτητας και οι 20 ημέρες που θα κρίνουν τα πάντα

Οι εκλογές δεν ήταν ξαφνικές. Οι περισσότεροι τις είχαν προεξοφλήσει. Σύντομος και απρόβλεπτος είναι ο τρόπος, με τον οποίο θα διεξαχθούν. Ενα 20ημερο όλο και όλο, κατά τη διάρκεια του οποίου τα κόμματα και οι πολιτικοί πρέπει να πείσουν και οι πολίτες να αποφασίσουν. Συμπυκνωμένος πολιτικός χρόνος και φορτισμένος παράλληλα.

Αν δεχθούμε ότι οδεύουμε στη δημιουργία ενός νέου δικομματισμού, όχι ασφαλώς με τα χαρακτηριστικά του δικομματισμού των τεσσάρων προηγούμενων δεκαετιών, αλλά με την έννοια των δύο πόλων, τότε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ είναι οι δύο πρωταγωνιστές. Στη συγκεκριμένη παραδοχή, αν προστεθεί και το γεγονός ότι πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά κόμματα, θα μπορούσε να πιθανολογήσει κανείς ότι η επιλογή των ψηφοφόρων είναι εύκολη υπόθεση. Είναι όμως έτσι;

Κατά την άποψή μας δεν ισχύει, διότι η διαφορετικότητα των δύο πόλων θολώνεται από την κρισιμότητα της ψήφου και της επιλογής. Από τη μία η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, η οποία επιχειρεί να συσπειρώσει ολόκληρη την κεντροδεξιά και σε ένα βαθμό οι ενδείξεις οδηγούν στην εκτίμηση ότι θα τα καταφέρει και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα που καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να ομογενοποιήσει σε έναν κομματικό σχηματισμό δυνάμεις της αριστεράς, κομμουνιστικής και ευρωπαϊκής, δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και της άκρας αριστεράς και ένα κομμάτι του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ.

Στη ζυγαριά της εκλογικής αναμέτρησης κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει, αν στο τέλος θα ζυγίσει περισσότερο μια σχεδόν ενιαία κεντροδεξιά ή η συνύπαρξη κεντροαριστερών και αριστερών δυνάμεων, με δεδομένο ότι η συμπαγής μάζα της αριστεράς του ΚΚΕ και κάποιοι μικρότεροι σχηματισμοί συνεχίζουν αυτόνομα. Βεβαίως, η κεντροαριστερά δεν έχει προσχωρήσει στο σύνολό της στον ΣΥΡΙΖΑ. Μια πλειάδα κομμάτων, όπως το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και το κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου, πιθανότατα και η ΔΗΜ.ΑΡ., δεν συνυπολογίζονται.

Από την άλλη πλευρά, η Νέα Δημοκρατία έχει να αντιμετωπίσει διαρροές προς τη Χρυσή Αυγή και τους ΑΝ.ΕΛ., οι οποίες όμως, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αλλά και η ζώσα πραγματικότητα, καμία σχέση δεν έχουν με τις κολοσσιαίες διαρροές του Μαΐου του 2012.

Μετά από αυτή τη σύντομη και επιφανειακή χαρτογράφηση της διάταξης των πολιτικών δυνάμεων -και λέμε επιφανειακή διότι η εποχή της κρίσης έχει ενδυναμώσει και διάφορα αντίρροπα υπόγεια ρεύματα, τα οποία επίσης θα διαμορφώσουν το εκλογικό αποτέλεσμα- μπορούμε να υπολογίσουμε ότι το κεντρικό δίλημμα της προεκλογικής αναμέτρησης είναι αυτό που θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο.

Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο από την αρχή. Δύσκολα θα αλλάξει. Από τη μία η Νέα Δημοκρατία, η οποία υποστηρίζει ότι με τις θυσίες του ελληνικού λαού έσωσε τη χώρα από την άτακτη χρεοκοπία και πρέπει να συνεχίσουμε σε έναν δρόμο, με μια άλλη συμφωνία, που δεν θα είναι εύκολη και ανώδυνη, αλλά θα βελτιώνει συνεχώς την κατάσταση μέχρι να αφήσουμε πίσω την κρίση και τις συνέπειές της. Ενισχύει το επιχείρημά της η Νέα Δημοκρατία λέγοντας ότι έχουν επιτευχθεί πολλά και παρά τις δυσκολίες, οι θυσίες δεν πρέπει να εξανεμιστούν και η πορεία της χώρας να ναρκοθετηθεί.

Από την άλλη πλευρά, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για μια πιο πετυχημένη διαπραγμάτευση και για συμμαχίες με άλλες ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις, που θα αλλάξουν τα δεδομένα στην Ευρώπη και θα τερματίσουν την πολιτική λιτότητας και στην Ελλάδα. Θα αντιμετωπίσουμε άμεσα την ανθρωπιστική κρίση διατρανώνουν τα στελέχη του. Βεβαίως στα ερωτήματα για περίπτωση αποτυχίας της διαπραγμάτευσης και άρνησης των Ευρωπαίων να δεχθούν τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι απαντήσεις από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι και τόσο καθαρές. Τις τελευταίες ημέρες ακούσαμε πολλά επ’ αυτού. Από στάση πληρωμών μέχρι αγορά κρατικών ομολόγων από αποταμιευτές.

Σε γενικές γραμμές αυτά είναι. Με τις όποιες διαφοροποιήσεις, εφόσον οι θέσεις των δύο μεγάλων κομμάτων δεν μπορούν να συμπυκνωθούν σε δύο μικρές παραγράφους, νομίζουμε ότι πρόκειται για προτάσεις ευδιάκριτες.

Πριν προκηρυχθούν οι εκλογές δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατείχε το πλεονέκτημα. Το έδειχναν και οι δημοσκοπήσεις. Ομως, σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις, η ψαλίδα έγινε... νυχοκόπτης. Από την ώρα που προκηρύχθηκαν οι εκλογές, στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας δεν καταγράφηκαν ιδιαίτερα προβλήματα. Αντίθετα, στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ είχαμε κατ’ αρχήν το ναυάγιο με τη ΔΗΜΑΡ. Στη συνέχεια είχαμε τις δηλώσεις του Γ. Μηλιού, που φωτογράφιζαν στάση πληρωμών και προχθές ήρθαν οι δηλώσεις του γνωστού οικονομολόγου και στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Τόλιου περί υποχρεωτικής αγοράς κρατικών ομολόγων από αποταμιευτές. Αναρωτιόμαστε τελικά αν το κύμα φόβου, το δημιουργεί μια μεθοδευμένη κυβερνητική προπαγάνδα, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή τα ίδια τα στελέχη του, με τις δηλώσεις τους.

Τελική ευθεία, λοιπόν, σε έναν αγώνα ταχύτητας, τον οποίο θα κερδίσει ο πιο ψύχραιμος.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
6
+
2
=