Χρήστος Μπουκώρος: Σοβαρότητα και σεβασμός

Τελευταία ενημέρωση: 2014-10-13, 17:15:03
Χρήστος Μπουκώρος: Σοβαρότητα και σεβασμός

Με κομμένη την ανάσα, όχι μόνο η ελληνική, αλλά και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθεί τις ανασκαφές στο λαμπρό τάφο της Αμφίπολης. Τα χθεσινά ευρήματα, το θαυμάσιο ψηφιδωτό του δαπέδου, με την αρμονία των χρωμάτων και την πυκνότητα των νοημάτων, έγιναν αμέσως πρώτο θέμα στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου. Λαμπρότητα που προκαλεί δέος. Τέχνη που άνοιξε δρόμους στους επόμενους αιώνες και έφερε την αναγέννηση και το διαφωτισμό μετά την παγκόσμια χειμέρια νάρκη του μεσαίωνα. Πολιτισμός που νοηματοδότησε την ουσία και τις αξίες του μετέπειτα κόσμου. Όλα αυτά στα έγκατα της ελληνικής γης.

Ας τα προσέξουμε, ας τα σεβαστούμε, ας τα αγαπήσουμε. Είναι οι θησαυροί μας, η κληρονομιά μας και οι βάσεις μας. Δεν χρειάζεται κανενός είδους εκμετάλλευση και κυρίως, κανενός είδους υποτίμηση. Είναι τόσο λαμπρά, που τίποτε δεν μπορεί να τα θολώσει. Φτάνει, όμως, η Αμφίπολη και τα ευρήματά της για να μας βγάλουν από το σημερινό πολιτιστικό, πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο; Αρκεί η πολυδιαφημισμένη προσπάθεια της κ. Αλαμουντίν – Κλούνεϊ; Όχι, δεν αρκούν από μόνα τους. Απαιτείται γιγαντιαία πολιτιστική αντεπίθεση από ελληνικής πλευράς. Το οπλοστάσιο το διαθέτουμε και είναι το βαρύτερο παγκοσμίως. Αυτή η πολιτιστική αντεπίθεση είναι που θα αναβαθμίσει την Παιδεία μας, το πολιτιστικό μας προϊόν και κυρίως την εικόνα της χώρας, μετά τα απανωτά πλήγματα που δέχθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης.

Δεν είναι μόνο η Αμφίπολη που θα αποκαλυφθεί και τα γλυπτά του Παρθενώνα που πρέπει να επιστρέψουν. Η Ελλάδα διαθέτει πολιτιστικό απόθεμα σε όλα τα μήκη και πλάτη της. Δυστυχώς, παραμένει απαξιωμένο και ανεκμετάλλευτο, με φωτεινή εξαίρεση των τελευταίων χρόνων το Μουσείο της Ακρόπολης, που ήρθε να αναβαθμίσει τους μουσειακούς και αρχαιολογικούς μας χώρους. Υπάρχουν όμως ακόμη και σήμερα αρχαιολογικοί χώροι που θυμίζουν ξέφραγα αμπέλια. Που παραμένουν έρμαια των καιρικών συνθηκών και των αρχαιοκάπηλων.

Διαβάζαμε πρόσφατα σε πανευρωπαϊκή έρευνα, ότι το Βρετανικό Μουσείο και το Λούβρο στο Παρίσι από τα «δανεικά» ή και κλεμμένα εκθέματά τους, κερδίζουν σε ένα μήνα όσα κερδίζουν σε ένα χρόνο όλοι μαζί οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία της Ελλάδος.

Είναι ιεροσυλία να ονομάσουμε τις αρχαιότητες βιομηχανία. Όμως, μαζί με την αναπτυσσόμενη βιομηχανία του τουρισμού, είναι απαραίτητη η εκπόνηση και υλοποίηση σχεδίου για την οργάνωση, την ανάδειξη και την αξιοποίηση όλων αυτών των χώρων.

Στο σημείο αυτό ένα ερώτημα: πόσοι από τους χιλιάδες τουρίστες των κρουαζιερόπλοιων του Βόλου επισκέπτονται τους μοναδικούς νεολιθικούς οικισμούς στο Σέσκλο και στο Διμήνι; Ελάχιστοι.

Είναι εθνική μας υποχρέωση, όχι με μοναδικό σκοπό το κέρδος, να αναδείξουμε την κληρονομιά μας και να την καταστήσουμε οικουμενικό κτήμα και παγκόσμια κληρονομιά. Γιατί αυτό ακριβώς είναι ο αρχαιολογικός πλούτος της Ελλάδος.

 

 

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
4
+
5
=