Ταινία με άρωμα Λατινικής Αμερικής

Τελευταία ενημέρωση: 2019-10-15, 12:06:17
Ταινία με άρωμα Λατινικής Αμερικής

Η ταινία «Πολύ αργά για να πεθάνουν νέοι» στις προβολές της κινηματογραφικής κοινότητας

 

Με την ταινία «Πολύ αργά για να πεθάνουν νέοι» σε σκηνοθεσία Ντομίνγκα Σοτομαγιόρ συνεχίζονται οι προβολές της κινηματογραφικής κοινότητας του ΔΟΕΠΑΠ - ΔΗΠΕΘΕ του Δήμου Βόλου. Η ταινία θα προβληθεί την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου στο Μεταξουργείο στη Νέα Ιωνία και τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου στο «Αχίλλειον». Ωρα έναρξης 21:30.

Πρωταγωνιστούν Ντέμιαν Χερνάντεζ, Αντάρ Ματσάντο, Μαγκνταλένα Τοτόρο.

H ιστορία της ενηλικίωσης δύο κοριτσιών και μαζί μιας ολόκληρης χώρας μέσα από μια υπαινικτική και πολυπρισματική ταινία, που επιβεβαιώνει το ταλέντο της δημιουργού της ως μιας από τις σημαντικότερες σκηνοθέτιδες της Λατινικής Αμερικής.

Μετά την πτώση του καθεστώτος Πινοσέτ, πάνω από την πρωτεύουσα της Χιλής, στους πρόποδες των Ανδεων, βρίσκεται απομονωμένη κοινότητα, η οποία έχει αποκηρύξει τον σύγχρονο τρόπο ζωής και επιβιώνει μόνο με τα απολύτως απαραίτητα. Εκεί μεγαλώνουν η Σοφία, ο Λούκας και η Κλάρα, δύο έφηβοι κι ένα 10χρονο κορίτσι που συνειδητοποιούν πως μπορεί η κοινότητα να τους προστατεύει από τους κινδύνους της πόλης, αλλά όχι από τα ανθρώπινα πάθη.

Μακριά από τα συνηθισμένα στιλ αφήγησης και πολύ κοντά στο λιγομίλητο βραδύκαυστο ύφος της πρώιμης Κλερ Ντενί («Chocolat», «Beau Travail»), η Ντομίνγκα Σοτομαγιόρ σκηνοθετεί έχοντας πλήρη έλεγχο του μέσου. Χωρίς πολλές εξηγήσεις και με τη δύναμη της εικόνας να έχει τον πρώτο λόγο, η σκηνοθέτιδα πλάθει ατμόσφαιρα ρεαλισμού με δόσεις ποίησης, που κουβαλά τη μελαγχολία μπαλάντας και υποβάλλει ολοκληρωτικά.

Η ταινία δεν ανήκει σε σινεμά που δίνει προτεραιότητα στην τήρηση των καθαρών σεναριακών γραμμών, ενδιαφέρεται περισσότερο για τον κόσμο των ηρώων της. Ετσι, καθώς οι τρεις τους βιώνουν μια σειρά από πρωτόγνωρες για εκείνους εμπειρίες, όπως η εξαφάνιση ενός σκύλου, η αποδοχή της έλλειψης μητρικής στοργής και μια ερωτική απογοήτευση, η Σοτομαγιόρ βρίσκει τους κατάλληλους αφηγηματικούς χώρους που τα συναισθήματα διογκώνονται και απεικονίζονται με μοναδική πιστότητα και καθαρότητα.

Χάρη στις διακριτικές παρεμβάσεις της, ανεπαίσθητες και οργανικά τοποθετημένες στην εξέλιξη της πλοκής, οι προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι νεαροί πρωταγωνιστές λειτουργούν σαν σύμβολα μοναξιάς. Διότι πολύ απλά όλα αυτά συνθέτουν τον καλλιτεχνικό πυρήνα του φιλμ, που δεν είναι άλλος από τη διερεύνηση της έννοιας της απόρριψης. Δεν είναι τυχαίο πως ακόμη και η ίδια η κοινότητα όπου ζουν έχει απαρνηθεί τη ζωή στην πόλη και διεκδικεί μια δική της ελευθερία κι επαφή με τη φύση.

 

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
7
+
8
=