Πώς να διαχειριστείτε τη ζήλια του παιδιού για το μικρότερο αδελφάκι του

Τελευταία ενημέρωση: 2017-06-19, 18:01:26
Πώς να διαχειριστείτε τη ζήλια του παιδιού για το μικρότερο αδελφάκι του

Tης Μαρίζας Στ. Χατζησταματίου,

Ψυχολόγου, M.Sc, PhD, Διδάκτορος Παν/μίου Θεσσαλίας

 www.my-psychology.gr

 

Η ζήλια είναι ένα υγιές και φυσιολογικό συναίσθημα που απορρέει από το γεγονός ότι τα παιδιά αγαπούν. Η ζήλια στα παιδιά εμφανίζεται στη νηπιακή ηλικία κυρίως και συνήθως με τον ερχομό ενός καινούριου μέλους στην οικογένεια. Το παιδί ζηλεύει το αδελφάκι του που είναι το νέο μέλος στην οικογένεια και καταβάλει κάθε προσπάθεια για να ξανακερδίσει την κυρίαρχη θέση που είχε για την μαμά του. Το παιδί λειτουργεί με το ένστικτό του, το οποίο εκείνη τη στιγμή του υπαγορεύει πως εσείς αρνείστε την προσοχή που το παιδί θα ήθελε να του αφιερώσετε. Επομένως, ο τρόπος με τον οποίο θα αντιδράσει στον ερχομό του μικρότερου αδελφού/ης του/της εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική σας συμπεριφορά.

Συχνά στη νηπιακή ηλικία τα παιδιά με τον ερχομό ενός νέου μέλους στην οικογένεια παλινδρομούν σε προηγούμενα στάδια ανάπτυξης κι ενώ έχουν κατακτήσει κάποιες συμπεριφορές (για παράδειγμα, διακοπή πάνας, πιπίλας κτλ.) επανέρχονται και ζητούν από τη μαμά τους να θηλάσουν, να πάρουν πιπίλα ή αρχίζουν να «βρέχονται» πάλι.

Πώς εκφράζεται ένα παιδί που ζηλεύει:

- Ένα παιδί που ζηλεύει ενδέχεται να γίνει επιθετικό με το αδελφάκι του ή με τους γονείς του χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Τις περισσότερες φορές δεν αντιλαμβάνεται και το ίδιο τί του φταίει και με ασήμαντες αφορμές ξεσπάει, εκδηλώνει τον εκνευρισμό του, φωνάζει, χτυπάει κτλ.

- Όταν ένα παιδί ζηλεύει μπορεί να παρουσιάσει διαταραχές στον ύπνο, δηλαδή μπορεί να αρνείται να κοιμηθεί ή να δυσκολεύεται να κοιμηθεί, μπορεί να ξυπνάει στη μέση της νύχτας, απαιτεί να κοιμηθεί στο δωμάτιό σας ή «βρέχει» το κρεβάτι του.

- Ένα παιδί που ζηλεύει να παρουσιάσει ιδιοτροπίες στο φαγητό που δεν είχε ή αρνείται πεισματικά να φάει.

- Είναι πολύ συνηθισμένο ένα παιδί που απέκτησε αδελφάκι να μιμείται συμπεριφορές του βρέφους, μιλάει και κλαίει σαν μωρό, ζητάει πιπίλα, να θηλάσει κτλ.

- Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορεί να αρχίσει να αρρωσταίνει συχνά και να γίνει ξαφνικά φιλάσθενο.

- Δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και υιοθετεί αντικοινωνική συμπεριφορά. Αρνείται πεισματικά να πάει στο σχολείο, να συμμετάσχει σε κοινωνικές εκδηλώσεις και εξόδους.

- Συχνά ένα παιδί που ζηλεύει βιώνει έντονο άγχος, το οποίο δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί και να εκφράσει με αποτέλεσμα να το σωματοποιεί.

Πώς να βοηθήσετε το παιδί να διαχειριστεί τη ζήλια του.

- Είναι σημαντικό να συζητάτε με το παιδί για το πώς νιώθει και να το αφήνετε να εκφραστεί. Προσπαθήστε παράλληλα να ενθαρρύνετε το παιδί να αισθανθεί φιλικά και θετικά απέναντι στο αδελφάκι του. Εξηγήστε του ότι τώρα θα έχει παρέα και θα αποκτήσει έναν καλό φίλο για να παίζει και να συζητάει.

- Προσπαθήστε να αφιερώνετε στο παιδί χρόνο και δώστε του την προσοχή και την αγάπη που τόσο έχει ανάγκη. Οργανώστε έτσι το πρόγραμμά σας ώστε να διατηρήσει την καθημερινότητά του ίδια και να συναντά τους συνομήλικους φίλους του με την ίδια συχνότητα όπως πριν τη γέννηση του αδελφού του. Μπορεί το μωρό να χρειάζεται τη φροντίδα σας, ωστόσο και οι ανάγκες του πρώτου σας παιδιού είναι αυξημένες, ίσως τώρα πολύ περισσότερο.

- Αν η ηλικία του παιδιού το επιτρέπει προσπαθήστε να το εμπλέξετε στη φροντίδα του μωρού. Για παράδειγμα, ζητήστε του να προσέξει το αδελφάκι του, να το ταΐσει, να παίξει μαζί του και να το καθησυχάσει όταν κλαίει. Θα χαρεί από το γεγονός ότι του δείχνετε εμπιστοσύνη και θα προσεγγίσει συναισθηματικά το αδελφάκι του.

- Είναι πολύ σημαντικό και το στενό σας περιβάλλον να λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο απέναντι στο παιδί, διότι κάποιες φορές οι λανθασμένοι χειρισμοί των ατόμων γύρω από το παιδί πυροδοτούν τη ζήλια του.

Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια γι'αυτό το άρθρο
Αποστολή σχολίου
1
+
7
=